Тарсо бачаем афканд аз зуҳд ба тарсое

ترسا بچه‌ایم افکند از زهد به ترسایی

Акнӯн ману зуннорӣ дар дайр ба танҳоӣ

اکنون من و زناری در دیر به تنهایی

Даии зоҳид дайн будам саҷҷода нишин будам

دی زاهد دین بودم سجاده نشین بودم

зи арбоб яқин будам сари дафтари доноӣ

ز ارباب یقین بودم سر دفتر دانایی

Имрӯз дигар ҳастам дардии кашаму мастам

امروز دگر هستم دُردی کشم و مستم

Дар бткдаҳ бинишастам дайн дода ба тарсое

در بتکده بنشستم دین داده به ترسایی

На муҳаррами имонам на куфр ҳаме донам

نه محرم ایمانم نه کفر همی‌دانم

На инам ва на онам тан дода ба расвоӣ

نه اینم و نه آنم تن داده به رسوایی

Дӯш аз ғами фикру дайн яъне ки на он на ин

دوش از غم فکر و دین یعنی که نه آن نه این

Бинишаста бидам ғамгини шӯридау савдое

بنشسته بُدم غمگین شوریده و سودایی

Ногуҳи зи даруни ҷон дар дод Нидои ҷонон

ناگه ز درونِ جان در داد ندا جانان

К-эии ошиқи саргардон то чанд зи раъное ?

کای عاشق سرگردان تا چند ز رعنایی ؟

Рӯзии ду сегар аз мо гаштии ту чунин танҳо

روزی دو سه گر از ما گشتی تو چنین تنها

Бози ои сӯии дарёи ту гавҳари дарёӣ

باز آی سوی دریا تو گوهر دریایی

Пас гуфт дар ин маънӣ на куфр на дайни аввалӣ

پس گفت در این معنی نه کفر نه دین اولی

Бартари шӯи азин даъвигар сӯхтаи мое

برتر شو ازین دعوی گر سوختهٔ مایی

Ҳарчанд ки пари дардӣ кӣ муҳаррами мо гардӣ ?

هرچند که پر دَردی کی محرم ما گردی ؟

Фонии шӯ агар мардӣ то муҳаррами мо ое

فانی شو اگر مردی تا محرم ِ ما آیی

Аттор чаҳ донеи ту ? венаи қисса чаҳ хуонеи ту ?

عطار چه دانی تو؟ وین قصه چه خوانی تو؟

Гар ҳеҷ наМонӣ ту ӣнҷои шӯии онҷое

گر هیچ نمانی تو اینجا شوی آنجایی