Рухи ту чигуна байнам ки ту дар назари ниёе

رخ تو چگونه بینم که تو در نظر نیایی

Нарисӣ ба кас чу донам ки ту худ ба сари ниёе

نرسی به کس چو دانم که تو خود به سر نیایی

Ватани ту аз ки ҷӯям ки ту дар ватан наганҷӣ

وطن تو از که جویم که تو در وطن نگنجی

Хабари ту аз ки пурсам ки ту дар хабари ниёе

خبر تو از که پرسم که تو در خبر نیایی

Чаҳ касе ту борӣ эй ҷон ки зи ғояти камолат

چه کسی تو باری ای جان که ز غایت کمالت

Чу ба васфи ту даройами ту ба васф дар ниёе

چو به وصف تو درآیم تو به وصف در نیایی

Гуҳарии аҷабтар аз ту нишнидам ва надидем

گهری عجب تر از تو نشنیدم و ندیدیم

Ки ба баҳр дар наганҷӣу зи қаър бар ниёе

که به بحر در نگنجی و ز قعر بر نیایی

Чу ба парда дар нишинӣ чаҳ буд ки ошиқон ро

چو به پرده در نشینی چه بود که عاشقان را

Чу шукр ҳаме набахше намаки ҷигари ниёе

چو شکر همی نبخشی نمک جگر نیایی

Ҳамаи дил фурӯ гирифтӣ ба ту кӣ расм кигар ман

همه دل فرو گرفتی به تو کی رسم که گر من

Дар дил басӣ бикӯбам ту зи дил ба дар ниёе

در دل بسی بکوبم تو ز دل به در نیایی

Ту биё ки ҷони аттор агарат хуш омад аз вай

تو بیا که جان عطار اگرت خوش آمد از وی

Ба ту бахшад он валикини ту бад-ӣни қадари ниёе

به تو بخشد آن ولیکن تو بدین قدر نیایی