Кам шудан дар кам шудани дайн ман аст

کم شدن در کم شدن دین من است

Нестӣ дар ҳастӣ ойин ман аст

نیستی در هستی آیین من است

Ҳоли ман худ дар намеояд ба нутқ

حال من خود در نمی‌آید به نطق

Шарҳи ҳолами ашки хунин ман аст

شرح حالم اشک خونین من است

Кори ман бо халқ омад пушт ва рӯй

کار من با خلق آمد پشت و روی

Кофарин халқи нафрин ман аст

کافرین خلق نفرین من است

То пиёда май рӯм дар кӯии дӯст

تا پیاده می‌روم در کوی دوست

Сабзи хинги чарх дар зин ман аст

سبز خنگ چرخ در زین من است

Аз дараш гардӣ ки оради боди субҳ

از درش گردی که آرد باد صبح

Серумаи чашми ҷаҳони байн ман аст

سرمهٔ چشم جهان‌بین من است

Чун ба як дами сад ҷаҳон аз пас кунам

چون به یک دم صد جهان از پس کنم

Бингарам гоми нахустин ман аст

بنگرم گام نخستین من است

Ман чаро гирди ҷаҳони гирдам чу дӯст

من چرا گرد جهان گردم چو دوست

Дар миёни ҷони ширин ман аст

در میان جان شیرین من است

Моҳи руъёи ишқи тугар кофарӣ аст

ماه‌رویا عشق تو گر کافری است

Ин чунин сад кофарии дайн ман аст

این چنین صد کافری دین من است

Гар бисӯзам зотш ишқат равост

گر بسوزم زآتش عشقت رواست

Котши ишқи ту таскин ман аст

کآتش عشق تو تسکین من است

То дили аттор хунин шуд зи ишқ

تا دل عطار خونین شد ز عشق

Хоки бистари хишти болин ман аст

خاک بستر خشت بالین من است