Бути тарсои ман маст шабона аст
بت ترسای من مست شبانه است
Чаҳ шӯраст ин казон бут дар замона аст
چه شور است این کزان بت در زمانه است
Сари зулфаши нигар кандар ду олам
سر زلفش نگر کاندر دو عالم
з ҳар мўииши ҷӯии хӯн равона аст
ز هر موییش جویی خون روانه است
Дили ман софи дайн дар роҳ ӯ бохт
دل من صاف دین در راه او باخت
Ки ин дили масти дардӣ муғона аст
که این دل مست دردی مغانه است
Чу ақлам мот шуд бар нтъи ишқаш
چو عقلم مات شد بر نطع عشقش
Чаҳ бозам чун на бозӣ ва на хона аст
چه بازم چون نه بازی و نه خانه است
Дили беморро дар ишқи он бут
دل بیمار را در عشق آن بت
Шифо аз наъраҳои ошиқона аст
شفا از نعرههای عاشقانه است
Даромад дӯш ва гуфт эй ғарраи худ
درآمد دوش و گفت ای غرهٔ خود
Дилати ғамгин ва нафаст шодмона аст
دلت غمگین و نفست شادمانه است
Ба буии донаи мурғати монда дар дом
به بوی دانه مرغت مانده در دام
Чаҳ мурғии онкии аршаш ошиёна аст
چه مرغی آنکه عرشش آشیانه است
Бадв гуфтанд чун дар дом монадӣ
بدو گفتند چون در دام ماندی
Бихӯр дона ки ғам хӯрдан фасона аст
بخور دانه که غم خوردن فسانه است
Ба зории мурғи гуфто эй азизон
به زاری مرغ گفتا ای عزیزان
Ба доми андар киро пурвой дона аст
به دام اندر که را پروای دانه است
Каз онгоҳӣ ки хӯрд он донаи одам
کز آنگاهی که خورد آن دانه آدم
Ба доми афтодаи сар бар остона аст
به دام افتاده سر بر آستانه است
Ъзизои кори ту бас мушкил афтод
عزیزا کار تو بس مشکل افتاد
Чаҳ гӯям чун забонами пар забона аст
چه گویم چون زبانم پر زبانه است
Бибин коиинаҳи кунин олам
ببین کایینهٔ کونین عالم
Ҷамол бенишонеро нишона аст
جمال بی نشانی را نشانه است
Нигоҳӣ мекунад дар оинаи ёр
نگاهی میکند در آینه یار
Ки ӯ худ ошиқи худ ҷовдона аст
که او خود عاشق خود جاودانه است
Ба худ мебозад аз худ ишқ бо худ
به خود میبازد از خود عشق با خود
Хаёли обу гул дар раҳ баҳона аст
خیال آب و گل در ره بهانه است
Агар аҳвал набошӣ зуд бибинӣ
اگر احول نباشی زود ببینی
Ки куллӣ ҳар ду олами як ягона аст
که کلی هر دو عالم یک یگانه است
Ту ҳарҷое аз он май бозамонӣ
تو هرجایی از آن می بازمانی
Ки роҳии давру баҳрӣ бекарона аст
که راهی دور و بحری بیکرانه است
Бар он айвон каз ӣнҷо рафт ин ҳарф
بر آن ایوان کز اینجا رفت این حرف
Ду олами ҳамчуи нақш осмон аст
دو عالم ، همچو نقشِ آسمانه است
Дили аттор аз рӯзи азали боз
دل عطار از روز ازل باز
зи софи ишқи махмур шабона аст
ز صاف عشق مخمور شبانه است