Сари мардони дайни садиқи Акбар

سر مردان دین صدیق اکبر

Эмоми содиқу солори сарвар

امام صادق و سالار سرور

Маин раҳмати маҳдот ӯ буд

مهین رحمت مهدات او بود

Ки дар дайни собиқи хайрот ӯ буд

که در دین سابق خیرات او بود

Шаби хилвати қарин вёр ғораст

شب خلوت قرین ویار غارست

Нисори роҳаши аввал чл ҳазораст

نثار راهش اوّل چل هزارست

Бад-ӣни бўбкр чун кардаст оғоз

بدین بوبکر چون کردست آغاز

Бадв гардад ҳамаи аҷри ҷаҳони боз

بدو گردد همه اجر جهان باز

Азон имон ӯ дар асли хилқат

ازان ایمان او در اصل خلقت

Ҳамеи чарбад бар имонҳо зи сабқат

همی چربد بر ایمانها ز سبقت

Магар ӯ дард дандон дошт даҳ сол

مگر او درد دندان داشت ده سال

Паямбарро накард огаҳ азон ҳол

پیمبر را نکرد آگه ازان حال

Чу ҳақ гуфт он паямбарро бтҳқиқ

چو حق گفت آن پیمبر را بتحقیق

Бадв гуфт эй ҷаҳони ҳалами садиқ

بدو گفت ای جهان حلم صدیق

Чаро бо ман накардӣ ин ҳикоят

چرا با من نکردی این حکایت

зи ҳақи гуфто накӯ набӯд шикоят

ز حق گفتا نکو نبود شکایت

Касе кӯи дайни ҳақи зини сон нигаҳ дошт

کسی کو دین حق زین سان نگه داشت

Басари ҷон ӯ ҷузи ҳақ ки раҳ дошт

بسرّ جان او جز حق که ره داشت

Ҳамеша буд сангӣ дар даҳонаш

همیشه بود سنگی در دهانش

Ки тогўҳри ниФшонди забонаш

که تاگوهر نیفشاند زبانش

Миёни санг дар гавҳар шунидам

میان سنگ در گوهر شنیدم

Вале сангии бгўҳр дар надидам

ولی سنگی بگوهر در ندیدم

Чунон мустағриқи ҳақ буд ҷонаш

چنان مستغرق حق بود جانش

Ки кам рафтӣ ҳадисӣ бар забонаш

که کم رفتی حدیثی بر زبانش

Чу ҷонаш буд машғӯли андари оя

چو جانش بود مشغول اندر آیة

Азуи ҳаждаҳ ҳадис омад рўоиаҳ

ازو هجده حدیث آمد روایة

Сазад олам агар ҳаждаҳ ҳазораст

سزد عالم اگر هجده هزارست

Ки он ҳаждаҳ ҳадисаш ёдгораст

که آن هجده حدیثش یادگارست

Ҳадис ӯ чу асл олам афтод

حدیث او چو اصل عالم افتاد

Бароҳини ҳудусаш муҳкам афтод

براهین حدوثش محکم افتاد

Бибин то ӯ чаҳ ақл ва чаҳ басар дошт

ببین تا او چه عقل و چه بصر داشت

Ки аз обистану тифлӣ хабар дошт

که از آبستن و طفلی خبر داشت

Чу нобӣнои оҷизро дуо кард

چو نابینای عاجز را دعا کرد

Ба биноӣиши ҳақи ҳоҷат раво кард

به بینائیش حق حاجت روا کرد

Нафаси ҳаргиз дар афзӯнӣ наме зад

نفس هرگز در افزونی نمی‌زد

Ки дами ҷуз дар ақилўнӣ наме зад

که دم جز در اقیلونی نمی‌زد

Чу ҳангом вафот омад фарозаш

چو هنگام وفات آمد فرازش

Ба пеши Мустафои бурданди бозаш

به پیش مصطفی بردند بازش

зи садиқи он калиди олами роз

ز صدیق آن کلید عالم راز

Дараш бикшоду қуфл аз парда шуд боз

درش بگشاد و قفل از پرده شد باز

зи шавқаши қуфл чун занҷири бигусаст

ز شوقش قفل چون زنجیر بگسست

Бостқбол ӯ пардаи буруни ҷуст

باستقبال او پرده برون جست

Касе коҳини бсдқш муъмин ояд

کسی کاهن بصدقش مومن آید

Дили хасмаш чаро чун оҳан ояд

دل خصمش چرا چون آهن آید

Чу шуд қуфл аз сари сидқаши срондоз

چو شد قفل از سر صدقش سرانداز

Чаро қуфли дил хасмаш нашуд боз

چرا قفل دل خصمش نشد باز

Чу асҳоби андари он Машҳади расиданд

چو اصحاب اندر آن مشهد رسیدند

Фурӯи бардаи яке хокаш бидиданд

فرو برده یکی خاکش بدیدند

Касе кӯ дар гузид мор ёраст

کسی کو در گزید مار یارست

Тавон гуфтан ки ин кас ёр ғораст

توان گفتن که این کس یار غارست

Чу пайғомбари Абубакру умр ро

چو پیغامبر ابوبکر و عمر را

Басар хонд ин яку самъи он дигар ро

بصر خواند این یک و سمع آن دگر را

Набӣ чун ҳар дуро самъ ва басар хонд

نبی چون هر دو را سمع و بصر خواند

Касе кин ду надорад кӯр ва кар монад

کسی کین دو ندارد کور و کر ماند