зи машриқ то ба мағриб гар эмомаст

ز مشرق تا به مغرب گر امامست

Амӣралмуъминӣн ҳайдар тамомаст

امیرالمؤمنین حیدر تمامست

Гирифтаи ин ҷаҳони захми синонаш

گرفته این جهان زخم سنانش

Гузашта зон ҷаҳони васфи се Нонаш

گذشته زان جهان وصف سه نانش

Чу дар сари атои ихлос ӯ рост

چو در سر عطا اخلاص او راست

Се нонро ҳафдаҳи ояи хос ӯ рост

سه نان را هفده آیة خاص او راست

Се қурсаш чун ду қурси моҳу хуршед

سه قرصش چون دو قرص ماه و خورشید

Ду оламро бихон бинишонад ҷовид

دو عالم را بخوان بنشاند جاوید

Турогар тири борон бар давомаст

ترا گر تیر باران بر دوامست

Алии ҷина ҷина тамомаст

علیُّ جُنّةُ جُنّة تمامست

Паямбар гуфташ эй нури ду дида

پیمبر گفتش ای نور دو دیده

з як нурем ҳар ду офарӣда

ز یک نوریم هر دو آفریده

Чунон дар шаҳри дониш боб омад

چنان در شهر دانش باب آمد

Ки ҷинатро баҳақ бўоб омад

که جَنّت را بحق بوّاب آمد

Чунон мутлақ шуд аўдри фақри вифоқа

چنان مطلق شد اودر فقر وفاقه

Ки зар ва нуқра додаш се талоқа

که زرّ و نقره دادش سه طلاقه

Агарчӣ симу зар бо ҳурмат омад

اگرچه سیم و زر با حرمت آمد

Вале гӯсолаи ин уммат омад

ولی گوسالهٔ این امّت آمد

Куҷои гӯсолаи ҳаргиз ранҷа гардад

کجا گوساله هرگز رنجه گردد

Ки бо ширии чунин ҳам панҷа гардад

که با شیری چنین هم پنجه گردد

Чунин нақласт кўрои ҷавшанӣ буд

چنین نقلست کورا جوشنی بود

Ки пушт ва рӯй ҷавшани равшанӣ буд

که پشت و روی جوشن روشنی بود

Азон чун рӯй будаш пушти ҷавшан

ازان چون روی بودش پشت جوشن

Ки бар басташ бидон андоми равшан

که بر بستش بدان اندام روشن

Чунин гуфт ӯ кигар минбар ниҳандам

چنین گفت او که گر منبر نهندم

Бадастӯрии ҳақ довар диҳандам

بدستوری حق داور دهندم

Миёни халқи олами ҷовдона

میان خلق عالم جاودانه

Кунам ҳукм аз китоби чоргонаҳ

کنم حکم از کتاب چارگانه

Чу ҳарч ӯ гуфт аз баҳр яқин гуфт

چو هرچ او گفت از بهر یقین گفت

Забон бикшод рӯзӣ вчнин гуфт

زبان بگشاد روزی وچنین گفت

Ки луи кашф алғто додаст дастам

که لو کشف الغطا دادست دستم

Худоро то набинам кӣ пурситам

خدا را تا نبینم کی پرستم

Зиҳии чашму зиҳии илму зиҳии кор

زهی چشم و زهی علم و زهی کار

Зиҳии хуршеди илму баҳри зхор

زهی خورشید علم و بحر زخّار

Дами шер худо мерафт то чин

دم شیر خدا می‌رفت تا چین

зи илмаши нофи оҳӯи гашти мишкӣн

ز علمش ناف آهو گشت مشکین

Азин гуфтанд мард доду дайни шӯ

ازین گفتند مرد داد و دین شو

зи Ясриби илм ҷустанро ба чини шӯ

ز یثرب علم جستن را به چین شو

Асади кӯи ноф хона офтобаст

اسد کو ناف خانهٔ آفتابست

Азон оҳӯи дамаш чун машк нобаст

ازان آهو دمش چون مشک نابست

Хато гуфтам ки азмшк ?хитойаст

خطا گفتم که ازمشک خطایست

Ки ӯ ҳам нофау шери хдоист

که او هم نافه و شیر خدایست

Агар илмаш шудӣ баҳрии мусаввир

اگر علمش شدی بحری مصوّر

Дарави як қатра будӣ баҳри ахзар

درو یک قطره بودی بحر اخضر

Чу ҳеҷаш тоқат миннат набӯдӣ

چو هیچش طاقت منّت نبودی

зи ҳиммати гашти муздури ҷуҳудӣ

ز همّت گشت مزدور جهودی

Касе гуфташ чаро кардӣ , бар ошуфт

کسی گفتش چرا کردی، بر آشفت

Забон бикшод чун теғ ва чунин гуфт :

زبان بگشاد چون تیغ و چنین گفت:

Лнқли алсхри ман қулали алҷбол

لَنَقْلُ الصخر من قلل الجبال

Аҳби илои ман мнни алрҷол

اَحَبُّ اِلیَّ مِن مِنَنِ الرجالِ

Иқўли анноси лии фии алксби ор

یقول الناس لی فی الکسب عار

Фқлти алъори фии зли алсؤол

فقُلت العارُ فی ذُلِّ السؤالِ

Ҳамеша чори рукни олами обод

همیشه چار رکن عالم آباد

зи саъии ду хуср буд ва ду домод

ز سعی دو خُسُر بود و دو داماد