Яке обид нёсудӣ зи тоъат
یکی عابد نیاسودی ز طاعت
Набӯдӣ бе ибодати ҳеҷ соъат
نبودی بی عبادت هیچ ساعت
Шбонрўзии ибодат буд кораш
شبانروزی عبادت بود کارش
Басар шуд дар ибодати рӯзгораш
بسر شد در عبادت روزگارش
Бмўсӣ ваҳй омад аз худованд
بموسی وحی آمد از خداوند
Ки обидро бигӯ эй мард хурсанд
که عابد را بگو ای مرد خرسند
Чаҳ мақсӯдаст аз тоъати мудомат
چه مقصودست از طاعت مدامت
Ки дар девон бдбхтонст науммат
که در دیوان بدبختانست نامت
Чу Мӯсо омад ва ӯро хабар кард
چو موسی آمد و او را خبر کرد
Ибодати марди обид бештар кард
عبادت مرد عابد بیشتر کرد
Чунон ҷаддӣ дарон кораши биФзўд
چنان جدی دران کارش بیفزود
Ки сад кораши бикборши биФзўд
که صد کارش بیکبارش بیفزود
Бадви гуфто чу ту аз ашқёӣӣ
بدو گفتا چو تو از اشقیائی
Чунин машғӯл дар тоъати чроӣӣ
چنین مشغول در طاعت چرائی
Бмўсӣ гуфт он саргаштаи роҳ
بموسی گفت آن سرگشتهٔ راه
Ки эй тӯтии тавру марди даргоҳ
که ای طوطی طور و مرد درگاه
Чунон пиндоштами ман рӯзгорӣ
چنان پنداشتم من روزگاری
Ки ҳеҷам ман ним дар ҳеҷ корӣ
که هیچم من نیم در هیچ کاری
Чу донистам ки охир дар шуморам
چو دانستم که آخر در شمارم
Бики тоъат зиёдат шуд ҳазорам
بیک طاعت زیادت شد هزارم
Чу номами зи ашқиёӣ ӯ баромад
چو نامم ز اشقیای او برآمد
Ҳамаи кории маро некӯтар омад
همه کاری مرا نیکوتر آمد
Агарчӣ об дар оташ буд он
اگرچه آب در آتش بود آن
Азу ҳар чизи коиди хуш буд он
ازو هر چیز کآید خوش بود آن
Ҳар он чизе казон даргоҳ ояд
هر آن چیزی کزان درگاه آید
Чаҳ бад чаҳ неки зод роҳ ояд
چه بد چه نیک زاد راه آید
Агар наварам буд аз ҳақ вагар нор
اگر نورم بود از حق وگر نار
Хдоист ӯ маро бо бандагии кор
خدایست او مرا با بندگی کار
Наме андешам аз наздику давраш
نمیاندیشم از نزدیک و دورش
Ки доими ин чунинам дар ҳузураш
که دایم این چنینم در حضورش
Чу Мӯсои сӯй тавр омад дигар бор
چو موسی سوی طور آمد دگر بار
Хитобаш кард ҳақ аз авҷи асрор
خطابش کرد حق از اوج اسرار
Ки чун дидам ки ин обид чунин аст
که چون دیدم که این عابد چنین است
зи сар то пой ӯ машғӯл дайнаст
ز سر تا پای او مشغول دینست
Писандидам азуи аҳди ибодат
پسندیدم ازو عهد عبادت
Вале шуд дар амали ҷадаши зиёдат
ولی شد در عمل جدش زیادت
Чу ӯ дар бандагии хеши бФзўд
چو او در بندگی خویش بفزود
Худовандии худо зу беш бФзўд
خداوندی خدا زو بیش بفزود
Кунун аз неки бахтонаши шимурдам
کنون از نیک بختانش شمردم
зи лавҳи ашқиёи номаши стрдм
ز لوح اشقیا نامش ستردم
Расонидами бсоҳби давлатонаш
رسانیدم بصاحب دولتانش
Бадв аз ман кунун муждаи расонаш
بدو از من کنون مژده رسانش
Чу ту огаҳ на аз сари инсон
چو تو آگه نهٔ از سر انسان
Сар мўӣӣ макун инкори эшон
سر موئی مکن انکار ایشان
Сиррӣ аз ҷаҳли пари иқрору инкор
سری از جهل پر اقرار و انکار
Ки фардо нақд хоҳад шуд падедор
که فردا نقد خواهد شد پدیدار