Занони Мустафои як рӯз бо ҳам
زنان مصطفی یک روز با هم
Бпрсиднди азуи к-эии садри олам
بپرسیدند ازو کای صدر عالم
Крои дории ту аз мо бештари дӯст
کرا داری تو از ما بیشتر دوست
Агар бо мо бгўӣӣ ҳол некӯаст
اگر با ما بگوئی حال نیکوست
Паямбар гуфт эй қавми длФрўз
پیمبر گفت ای قوم دلفروز
Шуморо сабр бояд кард имрӯз
شما را صبر باید کرد امروز
Ки то фардо бигӯям ончӣ донам
که تا فردا بگویم آنچه دانم
Ҷавоб ҷумла бидиҳамгар тавонам
جواب جمله بدهم گر توانم
Чу шаб шуд ҳамчуи рӯзи ҳиҷри торик
چو شب شد همچو روز هجر تاریک
Ҷудо зон ҳар якеро хонд наздик
جدا زان هر یکی را خواند نزدیک
Наоне ҳар заниро хотамӣ дод
نهانی هر زنی را خاتمی داد
Ҳаме аз баҳри ҳоҷат марҳамӣ дод
همی از بهر حاجت مرهمی داد
з ҳар як ҳуҷҷатии бастад ки як дам
ز هر یک حجتی بستد که یک دم
Нагӯяд бо зани дигари зхотм
نگوید با زن دیگر زخاتم
Пас парда ниҳон медорад он роз
پس پرده نهان میدارد آن راز
Набигузорад бурун аз пардаи овоз
نبگذارد برون از پرده آواز
Бохр чун даромад рӯзи дигар
بآخر چون درآمد روز دیگر
Расиданди он занони пеши паямбар
رسیدند آن زنان پیش پیمبر
Бпрсиднд азон посух дигар бор
بپرسیدند ازان پاسخ دگر بار
Забон бикшод пайғамбари бгФтор
زبان بگشاد پیغمبر بگفتار
Ки онро дӯст тар дорам зи олам
که آن را دوست تر دارم ز عالم
Ки ӯро додаам дар хФиаҳи хотам
که او را دادهام در خفیه خاتم
Занон чун ин сухан аз вай шунӯданд
زنان چون این سخن از وی شنودند
Ҳамаи пинҳони зи ҳам шодӣ намуданд
همه پنهان ز هم شادی نمودند
Нигаҳ карданд дар якдигари онгоҳ
نگه کردند در یکدیگر آنگاه
Азон сар кас набӯд албата огоҳ
ازان سِر کس نبود البته آگاه
Ҷудо ҳар як зи сари он хабар дошт
جدا هر یک ز سر آن خبر داشت
Вале бо Оишаи корӣ дигар дошт
ولی با عایشه کاری دگر داشت
Агар дил хоҳадат эй марди ночор
اگر دل خواهدت ای مرد ناچار
Ки кории бошиддат дар пардаи зинҳор
که کاری باشدت در پرده زنهار
Нўолаҳ аз ҷигар кун шод ме бош
نواله از جگر کن شاد میباش
Вале дрхўни дил озод ме бош
ولی درخون دل آزاد میباش
Ки то ту хӯн нанӯшӣ дар ҷдоӣӣ
که تا تو خون ننوشی در جدائی
Наёбӣ раҳи басари ошноӣӣ
نیابی ره بسر آشنائی