Яке девона бепоу сар буд

یکی دیوانهٔ بی پا و سر بود

Ки ҳар рӯзаши заҳри рӯзии бтар буд

که هر روزش زهر روزی بتر بود

Дилаш бигрифта буд аз халқи вази хеш

دلش بگرفته بود از خلق وز خویش

На аз пас ҳеҷ раҳ будаш на аз пеш

نه از پس هیچ ره بودش نه از پیش

Забон бикшод к-эии донандаи роз

زبان بگشاد کای دانندهٔ راز

Чу нест ин офаринишро сиррии боз

چو نیست این آفرینش را سری باز

Туро то кӣ зи бурдану оўридн

ترا تا کی ز بُردن و آوریدن

Дилат нагирифт ё раби з офаридан

دلت نگرفت یا رب ز آفریدن

Марои гўӣӣ чу рафтӣ зини ҷаҳони ту

مرا گوئی چو رفتی زین جهان تو

Нишонеи бози даҳ моро бҷони ту

نشانی باز ده ما را بجان تو

Чу ҷонам беҷаҳон монад аз ҷаҳони боз

چو جانم بی‌جهان ماند از جهان باز

Касе ҷӯяд нишон аз бе нишони боз

کسی جوید نشان از بی‌نشان باز

намедонам ки дармонам чаҳ чизаст

نمی‌دانم که درمانم چه چیزست

Дил ман чист ё ҷонам чаҳ чизаст

دل من چیست یا جانم چه چیزست

Надорад чораи ин бечораи хеш

ندارد چاره این بیچارهٔ خویش

Зноҳмўорӣ ҳамвора хеш

زناهمواری هموارهٔ خویش

Фурӯ рафтам баҳри кўӣии всўӣӣ

فرو رفتم بهر کوئی وسوئی

Вале брномдм аз ҳеҷ рўӣӣ

ولی برنامدم از هیچ روئی

Басии гирди ҷаҳон баргаштаам ман

بسی گرد جهان برگشته‌ام من

Барои ин чунин саргаштаам ман

برای این چنین سرگشته‌ام من

зи бустони аластам боз канданд

ز بستان الستم باز کندند

Нигунсорами бад-ӣн зиндон фиканданд

نگونسارم بدین زندان فکندند

Азон сар гашта ва гум карда роҳам

ازان سر گشته و گم کرده راهم

Ки як дами барканор доя хоҳам

که یک دم برکنار دایه خواهم

Аз онҷои комдм бехеш ва бе кас

از آنجا کامدم بی‌خویش و بی‌کس

Агар онҷои расми ин давлатами бас

اگر آنجا رسم این دولتم بس

Агар онҷои расм варна дарин сӯз

اگر آنجا رسم ورنه درین سوز

Басар май гирдам аз ҳайрати шабу рӯз

بسر می‌گردم از حیرت شب و روز

Дилами пари дарду ҷонам пар дареғаст

دلم پُر درد و جانم پُر دریغست

Ки рӯзами тираи моҳам зер меғаст

که روزم تیره ماهم زیرِ میغست

Агар поем дарин манзил бимонад

اگر پایم درین منزل بماند

Дилам ночиз гардад гул бимонад

دلم ناچیز گردد گِل بماند

зи кӯрии пушт бар асрор кардем

ز کوری پشت بر اسرار کردیم

БғФлти хирқаро зуннор кардем

بغفلت خرقه را زنّار کردیم

Хиради додему хар табъӣ харидем

خرد دادیم و خر طبعی خریدیم

Адаби додем ва густохӣ гузидем

ادب دادیم و گستاخی گزیدیم

Агар дили ҳам дарин савдо бимонад

اگر دل هم درین سودا بماند

Ткопўӣии бадаст мо бимонад

تکاپوئی بدست ما بماند

Чаҳ суд аз умр чун судӣ надидем

چه سود از عمر چون سودی ندیدیم

Вагар дидем ба будӣ надидем

وگر دیدیم به بودی ندیدیم

Дило чандам кашӣ чандам гудозӣ

دلا چندم کُشی چندم گدازی

Ки на сар менаҳй на май фарозӣ

که نه سر می نهی نه می فرازی

Чу дардат ҳаст , мардӣ мард биншин

چو دردت هست، مردی مرد بنشین

Бамурдӣ бар сари ин дард биншин

بمردی بر سر این درد بنشین

Чу аз дардии ту ҳрдми сарнигӯн тар

چو از دردی تو هردم سرنگون تر

Маро то чанд гирдонеи бхўн дар

مرا تا چند گردانی بخون در

Чу шамъам ҳар замон бар сар наҳй газ

چو شمعم هر زمان بر سر نهی گاز

Бадастии дигарами ҷилваи диҳии боз

بدستی دیگرم جلوه دهی باز

Агар аз пои уфтами гўӣими хез

اگر از پای افتم گوئیم خیز

Вагар дар таги дувум гўӣӣ машав тез

وگر در تگ دَوَم گوئی مشو تیز

Агар наздик вагар аз давр бошам

اگر نزدیک وگر از دور باشم

Ҳаме то ман манам маҳҷӯр бошам

همی تا من منم مهجور باشم

Надорам аз даҳу маи даҳ нишоне

ندارم از ده و مه دِه نشانی

Рҳоӣии даҳ марои зини даҳ замонӣ

رهائی دِه مرا زین دِه زمانی

Чу бӯи Айюби худро хонаи соз

چو بو ایّوب خود را خانهٔ ساز

Чу хонаи сохтӣ дар на баҳами боз

چو خانه ساختی در نِه بهم باز

Ки то ногоҳ маҳди мстФоӣӣ

که تا ناگاه مهد مصطفائی

Шавад ҳам хона чун ту гдоӣӣ

شود هم خانهٔ چون تو گدائی

Агар ту кофарӣ имонат бахшад

اگر تو کافری ایمانت بخشد

Вагар дармонда дармонат бахшад

وگر درماندهٔ درمانت بخشد

Туро чун пер раҳбар дастгираст

ترا چون پیر رهبر دستگیرست

Мурӣдӣ кун ки асл мард пераст

مریدی کن که اصل مرد پیرست

Чу аз ҳақи пери муршид мутлақ омад

چو از حق پیر مرشد مطلق آمد

Бъинаҳи кор ӯ кор ҳақ омад

بعینه کار او کار حق آمد