Магари шблӣ чу шамъии сари басари сӯз
مگر شبلی چو شمعی سر بسر سوز
Ба роҳ бодия мерафт як рӯз
به راهِ بادیه میرفت یک روز
Ҷавонӣ дид ҳамчун шамъи маҷлис
جوانی دید همچون شمعِ مجلس
Ба даст оварда шохӣ чанд наргис
بهدست آورده شاخی چند نرگس
Қсб бар сари яке наълин дар пой
قصَب بر سر یکی نعلین در پای
Хиромон бо либосии маҷлиси орой
خرامان با لباسی مجلسآرای
Қадам мезад ба зебоӣу нозӣ
قدم میزد به زیبایی و نازی
Чу Кебекии ков буд эмини зи боз ӣ
چو کبکی کاو بوَد ایمن ز بازی
Бар ӯ рафт шблӣ аз сари меҳр
بر او رفت شبلی از سر مهر
Бадв гуфт эй ҷавони муштарии чеҳр
بدو گفت ای جوانِ مشتریچهر
Чунин гарм аз куҷо рафтӣ чунин шод ?
چنین گرم از کجا رفتی چنین شاد؟
Ҷавони моҳ рӯ гуфташ зи Бағдод
جوان ماهرو گفتش ز بغداد
Бурун рафтам аз онҷои субҳгоҳӣ
برون رفتم از آنجا صبحگاهی
Кунун дар пеш дорам сахти роҳӣ
کنون در پیش دارم سخت راهی
Ду соъат буд аз бунгоҳи рафта
دو ساعت بود از بُنگاه رفته
Баромади панҷ рӯз аз роҳи рафта
برآمد پنج روز از راه رفته
Чу шуд алқсаҳи шблӣ то ҳарами гоҳ
چو شد القصّه شبلی تا حرمگاه
Якеро дид масти афтода дар роҳ
یکی را دید مست افتاده در راه
Сета гашта заъифу нотавони ҳам
سته گشته ضعیف و ناتوان هم
Дилаши рафтаи зи дасту бими ҷони ҳам
دلش رفته ز دست و بیمِ جان هم
Ҳикоят кард шблӣ назд ёрон
حکایت کرد شبلی نزد یاران
Ки чун дид ӯ марои оҳистаи нолон
که چون دید او مرا آهسته نالان
Маро аз пеш каъба дод овоз
مرا از پیشِ کعبه داد آواز
Ки эй бўбкр май донеи марои боз ?
که ای بوبکر میدانی مرا باز؟
Ман он нозуки тани тозаи ҷавонам
من آن نازکتنِ تازهجوانم
Ки дидӣ дар фалон ҷое чунонам
که دیدی در فلان جایی چنانم
Маро бо сад ҳазорон нозу эъзоз
مرا با صد هزاران ناز و اعزاز
Ба пеш хеш хонд ва кард дар боз
به پیش خویش خواند و کرد دَر باز
Ба ҳар соъати марои ганҷӣ дигар дод
بههر ساعت مرا گنجی دگر داد
Ба ҳар дами ончии ҷустам бештар дод
بههر دم آنچه جستم بیشتر داد
Кунун чун омадам бо худ ба якбор
کنون چون آمدم با خود بهیکبار
Бгрдонид бар фарқам чу паргор
بگردانید بر فرقم چو پرگار
Дилам хӯн карду оташ дар ман андохт
دلم خون کرد و آتش در من انداخت
зи саҳни гулшанам дар гулхани андохт
ز صحن گلشنم در گلخن انداخت
Ба беморӣу фақрам мубтало кард
به بیماری و فقرم مبتلا کرد
зи гардунам ба як соъат ҷудо кард
ز گردونم بهیک ساعت جدا کرد
На дил монад ва на дунё ва на дайнам
نه دل ماند و نه دنیا و نه دینم
Чунин ки имрӯз май бинии чунинам
چنین کهامروز میبینی چنینم
Азу пурсед шблии к-эии ҷавонмард
ازو پرسید شبلی کای جوانمرد
Чунин кат амр меояд чунон гирд
چنین کت امر میآید چنان گرد
Ҷавобаш дод к-эии шайхи ягона
جوابش داد کای شیخ یگانه
Киро ин барг бошад ҷовдона ?
کهرا این برگ باشد جاودانه؟
намедонам ман масти ин муаммо
نمیدانم منِ مست این معمّا
Ки мегуяд ту бошӣ ҷумла ё мо
که میگوید تو باشی جمله یا ما
Азон май сӯзам ва зон май гудозам
ازان میسوزم و زان میگدازم
Ки мӯе дар намегунҷад чаҳ созам
که مویی در نمیگنجد چه سازم
Ту худ дар пеши чашм худ нишастӣ
تو خود در پیشِ چشم خود نشستی
зи пеши чашм худ бархезу рстӣ
ز پیش چشم خود برخیز و رستی
Фиристоданд баҳри судати ӣнҷо
فرستادند بهرِ سودت اینجا
Надидам суди ҷузи нобӯдати ӣнҷо
ندیدم سود جز نابودت اینجا
Чу баҳра аз ҳамаи чизят ҳеҷ аст
چو بهره از همه چیزیت هیچ است
Ҳамаи қисмати зи чандини печ печ аст
همه قسمت ز چندین پیچپیچ است
Агар ту раҳ рӯй умрӣ бисӯзӣ
اگر تو ره روی عمری بسوزی
Ки ҷуз ҳеҷат нахоҳад буд рӯзӣ
که جز هیچت نخواهد بود روزی