Яке шӯрида мешуд саҳаргоҳ

یکی شوریدهٔ می‌شد سحرگاه

Сари хок бузургӣ дид дар роҳ

سر خاک بزرگی دید در راه

Басии санги накӯ бар ҳам ниҳода

بسی سنگ نکو بر هم نهاده

Яке нақши қавии муҳками ниҳода

یکی نقش قوی محکم نهاده

Замонии нек чун онҷои боситод

زمانی نیک چون آنجا باستاد

Дили худ пеши ҷон ӯ фиристод

دل خود پیش جان او فرستاد

Чунин гуфт ӯ ки ин шахсе ки хуфтаст

چنین گفت او که این شخصی که خفتست

Надорад ҳеҷ , азон кораши нҳФст

ندارد هیچ، ازان کارش نهفست

Чунин мардии қавии ҷони азизаш

چنین مردی قوی جان عزیزش

Наме байнами дарин раҳи ҳеҷ чизаш

نمی‌بینم درین ره هیچ چیزش

Ҷузи ин сангӣ ки бар гӯраш ниҳоданд

جز این سنگی که بر گورش نهادند

Насибӣ аз ҳама кунаш надоданд

نصیبی از همه کَونش ندادند

Бадв гуфтанд равшан кун ту мо ро

بدو گفتند روشن کن تو ما را

Чунон кин роз гардад ошкоро

چنان کین راز گردد آشکارا

Чунин гуфт ӯ ки ин мардӣаст хуфта

چنین گفت او که این مردیست خفته

Бтрки ?данеу уқбои гирифта

بترک دنیی و عقبی گرفته

На дунё дорад ва на охират низ

نه دنیا دارد و نه آخرت نیز

Ки ӯ будаст хоҳон дигар чиз

که او بودست خواهان دگر چیز

Вале чаҳ суд кон чизеаст каз ъз

ولی چه سود کان چیزیست کز عز

Бкс нарасед ва нарасад низ ҳаргиз

بکس نرسید و نرسد نیز هرگز

Пас ӯгар ростии вар печ дорад

پس او گر راستی ور پیچ دارد

Ҳама аз даст дода ҳеҷ дорад

همه از دست داده هیچ دارد

Ҷаҳониро ки чандини зр ва нафъаст

جهانی را که چندین ضرّ و نفعست

Бибин то ҳад ӯ аз хФз ва рафъаст

ببین تا حدِّ او از خفض و رفعست

Бурузи ин ҷумла дар чашмат наад рост

بروز این جمله در چشمت نهد راست

Шабат дар хашм гирданд каму кост

شبت در خشم گرداند کم و کاست

Биндоз ин ҷаҳони печ бар печ

بینداز این جهان پیچ بر پیچ

Чу бар хон ҷаҳонии ҳеҷ бар ҳеҷ

چو بر خوان جهانی هیچ بر هیچ

Ту ин бнҳодн ва бардоштан байн

تو این بنهادن و برداشتن بین

зи ҳайчии ин ҳама пиндоштани байн

ز هیچی این همه پنداشتن بین

Тариқат чист нақди ҷон фикандан

طریقت چیست نقد جان فکندن

Ки худро дар ғалат натавон фикандан

که خود را در غلط نتوان فکندن

Чу чашмат нест доим дар ғалат бош

چو چشمت نیست دایم در غلط باش

Ки нақши роҳ зан омад зи наққош

که نقش راه زن آمد ز نقّاش

Агарчӣ дард беандоза ҳастаст

اگرچه دردِ بی اندازه هستست

Бакулӣ кӣ диҳад маъшӯқ дастаст

بکلی کی دهد معشوق دستست

Ки то ошиқ буд пайвастаи сӯзон

که تا عاشق بوَد پیوسته سوزان

Взўи пайвастаи маъшӯқаши фурӯзон

وزو پیوسته معشوقش فروزان

Ҳамаи касро чу дар хӯрдаст маъшӯқ

همه کس را چو در خوردست معشوق

Бакулӣ кӣ расад ҳаргизи бмхлўқ

بکلی کی رسد هرگز بمخلوق

Набошад огаҳӣ дар хӯрд мо ро

نباشد آگهی در خورد ما را

зи шавқ ӯ бимонад дарди моро

ز شوق او بماند درد مارا

Тўӣии ошиқи туро ба дил ки сӯзад

توئی عاشق ترا بِه دل که سوزد

Ту дил май сӯз то ӯ ме фурӯзад

تو دل می‌سوز تا او می‌فروزد

Агар дории сари ингар надорӣ

اگر داری سر این گر نداری

Ҷузи ин раҳи ҳеҷ раҳи дигари надорӣ

جز این ره هیچ ره دیگر نداری

Дарави маъдӯми шӯ Эй гашта мавҷӯд

درو معدوم شو ای گشته موجود

Ту ваов дар намегунҷад чаҳ мақсӯд

تو واو در نمی‌گنجد چه مقصود