Шабии барфӣ азим афтод дар роҳ

شبی برفی عظیم افتاد در راه

Саропарда зада султони маликшоҳ

سراپرده زده سلطان ملکشاه

зи сармои мурғ ва моҳӣ орамида

ز سرما مرغ و ماهی آرمیده

Ҳама дар кӯшҳо сари дркшидаҳ

همه در کوشَها سر درکشیده

Брондишид султон гуфт имшаб

براندیشید سلطان گفت امشب

Ғами султон ки хоҳад хӯрд ё раб

غم سلطان که خواهد خورد یا رب

Бибояд рафт то байнами наҳуфта

بباید رفت تا بینم نهفته

Ки дар сармои бад-ӣни дркисти хуфта

که در سرما بدین درکیست خفته

Чу султони сар азон хайма бадар кард

چو سلطان سر ازان خیمه بدر کرد

Дарави ҳам барф ва ҳам сармо асар кард

درو هم برف و هم سرما اثر کرد

Надид азҳичи сӯи як посбон ро

ندید ازهیچ سو یک پاسبان را

Магари як хуфтаи бедори ҷон ро

مگر یک خفتهٔ بیدار جان را

Қбоӣӣ аз намад афканд дар бар

قبائی از نمد افکند در بر

зи мехи хаймаи болаши хок бар сар

ز میخ خیمه بالش خاک بر سر

Ҳамаи шаби лолко дар пои монда

همه شب لالکا در پای مانده

зи дасти барф бар як ҷои монда

ز دست برف بر یک جای مانده

Надонам то шабӣ аз дарди дайни ту

ندانم تا شبی از درد دین تو

Бад-ӣни даргоҳи бўдстии чунин ту

بدین درگاه بودستی چنین تو

Агар як зарраи дилсӯзят будӣ

اگر یک ذرّه دلسوزیت بودی

Шабии охири чунин рӯзят будӣ

شبی آخر چنین روزیت بودی

зи бонги пои султони мард аз роҳ

ز بانگ پای سلطان مرد از راه

Биҷуст аз ҷой ва бонгӣ зад барон шоҳ

بجَست از جای و بانگی زد بران شاه

Ки ҳон ту кистӣ шаҳ гуфт ҳоле

که هان تو کیستی شه گفت حالی

Манам эй меҳрбони султони олӣ

منم ای مهربان سلطانِ عالی

Ту борӣ кистӣ эй марди корӣ

تو باری کیستی ای مرد کاری

Ки султонро чунин шаби поси дорӣ

که سلطان را چنین شب پاس داری

Забон бикшод мард ва гуфт эй шоҳ

زبان بگشاد مرد و گفت ای شاه

Манам мардии ғариб бе ватангоҳ

منم مردی غریب بی‌وطنگاه

Втнгоҳм ба ҷузи даргоҳ шаҳ нест

وطنگاهم به جز درگاه شه نیست

Марои ҷузи хизмати шаҳи ҳеҷ раҳ нест

مرا جز خدمت شه هیچ ره نیست

Маро то ҷону тан ҳамроҳ бошад

مرا تا جان و تن همراه باشد

Серуми онҷо ки пой шоҳ бошад

سرم آنجا که پای شاه باشد

Шаҳаши гуфто ки фармони додмти ман

شهش گفتا که فرمان دادمت من

Амидии хуросони додмти ман

عمیدی خراسان دادمت من

Чу султони як шаб аз мардӣ хабар ёфт

چو سلطان یک شب از مردی خبر یافت

Азуи он марди ном муътабар ёфт

ازو آن مرد نام معتبر یافت

Агар ту ҳам шабӣ бар даргаи ёр

اگر تو هم شبی بر درگه یار

Бурузи ореи зиҳии давлати зиҳии кор

بروز آری زهی دولت زهی کار

Агар як шаб ба бедории рисии ту

اگر یک شب به بیداری رسی تو

Ба сарҳади вафодории рисии ту

به سرحدّ وفاداری رسی تو

зи фақрат хлътӣ бахшанд ҷовид

ز فقرت خلعتی بخشند جاوید

Ки як як зарра май бинӣ чу хуршед

که یک یک ذرّه می‌بینی چو خورشید

Гар он дидаи бадасти ореи замонӣ

گر آن دیده بدست آری زمانی

Агар кӯрии шӯии соҳиби қиронӣ

اگر کوری شوی صاحب قرانی

Бузургонро ки шуд кории муҳайё

بزرگان را که شد کاری مهیّا

Бичишам нестии диданди ашё

بچشم نیستی دیدند اشیا

Чу чашми нестӣ даркорат ояд

چو چشم نیستی درکارت آید

Шукр заҳрат шавад гул хорат ояд

شکر زهرت شود گل خارت آید