Яке мурғӣаст андари кӯҳи поя

یکی مرغیست اندر کوه پایه

Ки дар солӣ наад чли рӯзи хоя

که در سالی نهد چل روز خایه

Ба ҳад шом бошад ҷой ӯ ро

به حد شام باشد جای او را

Ба сӯй байза набӯд рой ӯ ро

به سوی بیضه نبوَد رای او را

Чу бунаади байза дар чли рӯз бисёр

چو بنهد بیضه در چل روز بسیار

Шавад аз чашми мардуми нопадедор

شود از چشمِ مردم ناپدیدار

Яке бегона мурғӣ ояд аз роҳ

یکی بیگانه مرغی آید از راه

Нишинад бар сари он байзаи онгоҳ

نشیند بر سر آن بیضه آنگاه

Чунон он бизҳои зери пари орад

چنان آن بیضها زیر پر آرد

Ки то рӯзии азуи бачаи برارد

که تا روزی ازو بچّه برآرد

Чунонашон пурвирди он дояи пайваст

چنانشان پرورد آن دایه پیوست

Ки надиҳади ҳечкасро он қадари даст

که ندهد هیچکس را آن قدر دست

Чу ҷўқии бача ӯ пар бароранд

چو جَوقی بچّهٔ او پر برآرند

Бики раҳ рӯй дар якдигари оранд

بیک ره روی در یکدیگر آرند

Даройади зуди модарашони бпрўоз

درآید زود مادرشان بپرواز

Нишинад бар сари кӯҳии сарафроз

نشیند بر سر کوهی سرافراز

Кунад бонгии аҷаб аз давр ногоҳ

کند بانگی عجب از دور ناگاه

Ки он хайл бача гирданд огоҳ

که آن خیل بچه گردند آگاه

Чу бниўшнди бонги модари хеш

چو بنیوشند بانگِ مادر خویش

Шаванд аз мурғи бегонаи брхўиш

شوند از مرغِ بیگانه برخویش

Басӯии модар худ бозгарданд

بسوی مادر خود بازگردند

Вазони мурғ дигар мумтоз гирданд

وزان مرغ دگر ممتاز گردند

Агар рӯзии ду се Иблиси мағрур

اگر روزی دو سه ابلیس مغرور

Гирифтат зер пар ҳастӣ ту маъзӯр

گرفتت زیرِ پر هستی تو معذور

Ки чун гардад хитоби ҳақи падедор

که چون گردد خطاب حق پدیدار

Басӯии ҳақи шӯии зи Иблиси ночор

بسوی حق شوی ز ابلیس ناچار

Чунон шӯи ту ки гар ояд аҷали пеш

چنان شو تو که گر آید اجل پیش

Танати монда буд ҷони рафта бе хеш

تنت مانده بوَد جان رفته بی‌خویش

Агар пеш аз аҷал маргят бошад

اگر پیش از اجل مرگیت باشد

зи марги ҷовдон баргят бошад

ز مرگ جاودان برگیت باشد

Чароғӣ дар биёбонаст ҷонат

چراغی در بیابانست جانت

Ки машкот тан омад сади онат

که مشکات تن آمد سدِّ آنت

Чу ин машкот бархест он биёбон

چو این مشکات برخاست آن بیابان

Шавад ҷовид чун хуршеди тобон

شود جاوید چون خورشید تابان

Аҷоиб дар дилат беш аз шумораст

عجایب در دلت بیش از شمارست

Тугар огаҳи шӯй бисёр кораст

تو گر آگه شوی بسیار کارست

Бнў ҳар дами ту дар дайни пеш май ой

بنو هر دم تو در دین پیش می‌آی

з худ мерӯ ҳаме бо хеш май ой

ز خود میرو همی با خویش می‌آی

Ки дарҳари бихўдӣ ва дар худии ту

که درهر بیخودی و در خودی تو

Кунӣ аз пас ҷаҳонии пари бадии ту

کنی از پس جهانی پُر بَدی تو

Ки то аз ҳар бадии андари раҳи роз

که تا از هر بَدی اندر ره راز

Ҷаҳонии никўӣии ёбии ивази боз

جهانی نیکوئی یابی عوض باز

Бҳрчт ӯ диҳад дилшод ме бош

بهرچت او دهد دلشاد می‌باش

Вагар надиҳади хуш ва озод ме бош

وگر ندهد خوش و آزاد می‌باش

Аз онҷо ҳарчӣ ояд боз надиҳӣ

از آنجا هرچه آید باز ندهی

Вагар бад оядат овоз надиҳӣ

وگر بد آیدت آواز ندهی