Чу ғолиби гашт бар буҳлули савдоаш

چو غالب گشت بر بهلول سوداش

з беда дод барӣонеу ҳалвоаш

زُ بَیده داد بریانی و حلواش

Нишаст ва шод мехӯрд , он яке гуфт

نشست و شاد می‌خورد، آن یکی گفت

Ки менадиҳӣ касеро , ӯ барошуфт

که می‌ندهی کسی را، او برآشفت

Ки ҳақ чун ин таомами ин замон дод

که حق چون این طعامم این زمان داد

Чигуна ин замон бо ӯ тавон дод

چگونه این زمان با او توان داد

Турои ҳарч ӯ диҳад розӣ бидон бош

ترا هرچ او دهد راضی بدان باش

Вагар дастат диҳад ҳам достон бош

وگر دستت دهد هم داستان باش

Ки ҳар ҳакат ки аз пишон равонаст

که هر حکت که از پیشان روانست

Ту нашоссеу дархурад ту онаст

تو نشاسی و درخورد تو آنست