Яке мерафт дар Бағдод бар Рахш

یکی می‌رفت در بغداد بر رخش

Ту гуфтӣ буд дар даъвии ҷаҳони бахш

تو گفتی بود در دعوی جهان بخش

Пасу пешаши басӣ сарҳанг ме шуд

پس و پیشش بسی سرهنگ می‌شد

Бамурдам бар азуи раҳ танг ме шуд

بمردم بر ازو ره تنگ می‌شد

з ҳар сўӣии хурӯши трқўо буд

ز هر سوئی خروش طَرِّقوا بود

Ки брдобрд ӯ аз чорсў буд

که بردابرِدِ او از چارسو بود

Магари буҳлули муштии хоки бардошт

مگر بهلول مشتی خاک برداشت

Бишуд ваон хФиаҳаш пеш назар дошт

بشد وان خفیه‌اش پیش نظر داشت

Ки чандини кибр аз хокӣ раво нест

که چندین کبر از خاکی روا نیست

Кигар фиръавн шуд хоҷа худо нест

که گر فرعون شد خواجه خدا نیست

Бад-ӣни тартиби рӯ то аҳли бозор

بدین ترتیب رَو تا اهلِ بازار

Ҳама биниҳода дом аз баҳри мурдор

همه بنهاده دام از بهرِ مردار

Чу матлӯб касе мурдор бошад

چو مطلوب کسی مردار باشد

Куҷо бо сари қудсаш кор бошад

کجا با سرِّ قدسش کار باشد