Паямбар дар шаби миъроҷ ногоҳ

پیمبر در شب معراج ناگاه

Яке дарёӣ аъзам дид дар роҳ

یکی دریای اعظم دید در راه

Млоики гирди он устода хеле

ملایک گردِ آن استاده خَیلی

Кушода ҳар яке аз дидаи силӣ

گشاده هر یکی از دیده سَیلی

Паямбар гуфт эй покони бикбор

پیمبر گفت ای پاکان بیکبار

Чаро грӣиди пайвастаи чунин зор

چرا گرئید پیوسته چنین زار

зи ғайби алғиб чун фармон бидоданд

ز غیب الغیب چون فرمان بدادند

Забон дар пеш пайғомбар кушоданд

زبان در پیشِ پیغامبر گشادند

Каз онгаҳ бози кини гардуни хмидст

کز آنگه باز کین گردون خمیدست

Худо аз нури моро офаридаст

خدا از نور ما را آفریدست

Ваз онгаҳ боз май грӣим аз онгоҳ

وز آنگه باز می‌گرئیم از آنگاه

Бқўмии зи умматати к-эйашони дарин роҳ

بقومی ز امّتت کایشان درین راه

Чунон донанд ва дар борӣ набошанд

چنان دانند و در باری نباشند

Ки даркоранд ва дар корӣ набошанд

که درکارند و در کاری نباشند

Ндонанду зи пиндорӣ ки доранд

ندانند و ز پنداری که دارند

Дарон пиндор умрӣ ме гузаронанд

دران پندار عمری می‌گذرانند

Бад-ӣни нақдӣ ки ту дорӣу доне

بدین نقدی که تو داری و دانی

Чигуна мекунӣ бозоргонӣ

چگونه می‌کنی بازارگانی

Агар будӣ ғами дайнати замонӣ

اگر بودی غم دینت زمانی

Набӯдӣ ҳар дамат дар дайни зӣоне

نبودی هر دمت در دین زیانی

Бикун корӣ ки ӣнҷои марди корӣ

بکن کاری که اینجا مردِ کاری

Ки чун онҷо рӯй дар зери борӣ

که چون آنجا رَوی در زیرِ باری

Дариғо суд бисёрат зиён шуд

دریغا سودِ بسیارت زیان شد

Ки роҳати маҳви гашт ва корвон шуд

که راهت محو گشت و کاروان شد

Дариғо умри худ бар бод додӣ

دریغا عمرِ خود بر باد دادی

На некӯи умри худро дод додӣ

نه نیکو عمرِ خود را داد دادی

Дигар аз ҳақ чаҳ хоҳии зиндагонӣ

دگر از حق چه خواهی زندگانی

Ки қадари ин қадар ҳам ме ндонӣ

که قدر این قدر هم می‌ندانی

Касе кӯи қадари як ҷӯ умр нашнохт

کسی کو قدرِ یک جَو عمر نشناخت

Бгнҷии умри натавонади сроФрохт

بگنجی عمر نتواند سرافراخت

Мада бар боди умрати ройгонӣ

مده بر باد عمرت رایگانی

Ки бар бодаст умру зиндагонӣ

که بر بادست عمر و زندگانی

Чунин умрӣ кигар хоҳии замонӣ

چنین عمری که گر خواهی زمانی

Касе нФрўшдти ҳаргизи бҷонӣ

کسی نفروشدت هرگز بجانی