Ҷавонии сарви боло буд чун моҳ

جوانی سرو بالا بود چون ماه

зи меҳр ӯ ҷаҳонӣ гашта гумроҳ

ز مهر او جهانی گشته گمراه

Бахуд аз пеша ӯ рогозрӣ буд

بخود از پیشه او راگازری بود

Ҳамеша корови худ дилбарӣ буд

همیشه کارِاو خود دلبری بود

Чу хам додӣ сари зулфи зираи вор

چو خَم دادی سر زلف زِرِه وار

Миёни гозрии гаштии сияҳи дор

میان گازری گشتی سیه دار

Чу баҳр кор мезар бар миён зад

چو بهر کار میزر بر میان زد

Миёни оби оташ дар ҷаҳон зад

میان آب آتش در جهان زد

Агар ҷома задӣ дар об бар санг

اگر جامه زدی در آب بر سنگ

Гирифтӣ ошиқонро ҷома дар ҷанг

گرفتی عاشقان را جامه در جنگ

Ҳамаи ушшоқро оҳанг ӯ буд

همه عشّاق را آهنگِ او بود

Бики раҳи дасти зери санг ӯ буд

بیک ره دست زیر سنگِ او بود

Яке пери аўФтодши ошиқи зор

یکی پیر اوفتادش عاشق زار

зи ишқаши гашти саргардон чу паргор

ز عشقش گشت سرگردان چو پرگار

Чунон даркори он бурнои забуни гашт

چنان درکارِ آن برنا زبون گشت

Ки ақли пер ӯ айни ҷунуни гашт

که عقل پیرِ او عین جنون گشت

зи ишқ рӯй ӯ пушташи ду тошд

ز عشق روی او پشتش دو تاشد

Дилаши гирдоби дарёӣ бало шуд

دلش گردابِ دریای بلا شد

Бохри хештанро вақф ӯ кард

بآخر خویشتن را وقفِ او کرد

Ҳамаи кории биҷой ӯ накӯ кард

همه کاری بجای او نکو کرد

Агар рӯзӣ надидӣ чеҳра ӯ

اگر روزی ندیدی چهرهٔ او

зи сӯз дил бирафтӣ Зуҳра ӯ

ز سوز دل برفتی زهرهٔ او

Бмздўрӣ шудӣ ҳар рӯзу онгоҳ

بمزدوری شدی هر روز و آنگاه

Футуҳи худ бадв додӣ шабонгоҳ

فتوح خود بدو دادی شبانگاه

Ҳаме ҳарчиз кӯро даст додӣ

همی هرچیز کو را دست دادی

Бидон симин бар сармаст додӣ

بدان سیمین بر سرمست دادی

Магар бо пер бурно гуфт рӯзӣ

مگر با پیر برنا گفت روزی

Ки чун ҳар соъатат бешаст сӯзӣ

که چون هر ساعتت بیشست سوزی

Нахоҳад гашти кори ту чунин рост

نخواهد گشت کار تو چنین راست

Зар бисёр хоҳам кард дархост

زر بسیار خواهم کرد درخواست

Туро нест аз зар бисёр чора

ترا نیست از زر بسیار چاره

Ки сайр омад дилами зини пораи пора

که سیر آمد دلم زین پاره پاره

Забон бикшод пер ва гуфт эй дӯст

زبان بگشاد پیر و گفت ای دوست

Надорам нақди ҷузи муштии рагу пӯст

ندارم نقد جز مشتی رگ و پوست

Маро бифурӯшу зари бустон ва баргир

مرا بفروش و زر بستان و برگیر

Ту хуш бош ва кам ин бихбри гир

تو خوش باش و کم این بیخبر گیر

Басӯии Мисри барадаши он ҷавони зуд

بسوی مصر بردش آن جوان زود

Яке нхоси хона дар миён буд

یکی نخّاس خانه در میان بود

Магари курсӣ ниҳодан расм онҷост

مگر کرسی نهادن رسم آنجاست

Ки биншинад фурӯшанда бар ӯ рост

که بنشیند فروشنده بر او راست

Бар он курсӣ нишаст он тозаи бурно

بر آن کرسی نشست آن تازه برنا

Ситоди онҷоигаҳи он пери барпо

ستاد آنجایگه آن پیر برپا

Чунин гуфт эй аҷаби он пери мадҳуш

چنین گفت ای عجب آن پیرِ مدهوش

Ки ҳаргиз накунам он лиззати фаромӯш

که هرگز نکنم آن لذّت فراموش

Ки шахсе зон ҷавон пурсед онгоҳ

که شخصی زان جوان پرسید آنگاه

Ки ҳаст ин бандаи ту бар сари роҳ ?

که هست این بندهٔ تو بر سر راه؟

Ҷавобаш дод он бурнои зи курсӣ

جوابش داد آن برنا ز کرسی

Ки ҳаст ӯ бандаи ман май чаҳ пурсӣ

که هست او بندهٔ من می چه پرسی

Кадомин неъматии донеи ту зон беш

کدامین نعمتی دانی تو زان بیش

Ки хонд кирдигорати бндҳхўиш

که خواند کردگارت بندهٔخویش

Ту он дам аз худои дили зиндаи гардӣ

تو آن دم از خدا دل زنده گردی

Ки ҷовидаши бсди ҷони бандаи гардӣ

که جاویدش بصد جان بنده گردی

Мгрдри Мисри мардӣ буд мурда

مگردر مصر مردی بود مرده

Писар дар рӯзи маргаш аҳд карда

پسر در روزِ مرگش عهد کرده

Ки як банда кунад бар гӯраши озод

که یک بنده کند بر گورش آزاد

Хариди он перро ҳоле ва зар дод

خرید آن پیر را حالی و زر داد

Бгўри он падар озод кардаш

بگور آن پدر آزاد کردش

Басӣ зар додаш ва дилшод кардаш

بسی زر دادش و دلشاد کردش

Бадви гуфто агар хоҳии ҳам ӣнҷо

بدو گفتا اگر خواهی هم اینجا

Нагардад моли мо аз ту кам ӣнҷо

نگردد مالِ ما از تو کم اینجا

Вагар он хоҷаи пешинаи хоҳӣ

وگر آن خواجهٔ پیشینه خواهی

Бирав козоди хешу подшоҳӣ

برَو کازاد خویش و پادشاهی

Давон шуд перу сари сӯй ҷавон дод

دوان شد پیر و سر سوی جوان داد

Дигар раҳи дили бадаст длстон дод

دگر ره دل بدست دلستان داد

Нашуд аз пеш ӯ ғоиби замонӣ

نشد از پیشِ او غایب زمانی

Ки равшан дид аз рӯйиши ҷаҳонӣ

که روشن دید از رویش جهانی

Бсдқи ишқи ном ӯ баромад

بصدق عشق نام او برآمد

Ҳамаи комии бком ӯ баромад

همه کامی بکام او برآمد

Агар дар ошиқӣ содиқ набошӣ

اگر در عاشقی صادق نباشی

Ту ҷуз бар хештан ошиқ набошӣ

تو جز بر خویشتن عاشق نباشی

Чунон бояд камоли ишқи ҷонон

چنان باید کمال عشقِ جانان

Кигар умрӣ равон гардад дар афшон

که گر عمری روان گردد دُر افشان

зи маъшӯқ ту гуяд нақши ту роз

ز معشوق تو گوید نقشِ تو راز

Чунон доне ки он дам кард оғоз

چنان دانی که آن دم کرد آغاز