Муҳамади ибни исо каз латифа

محمد ابن عیسی کز لطیفه

Сабақи барад аз надимони Халифа

سبق بُرد از ندیمان خلیفه

Магар мерафт бар Рахшӣ нишаста

مگر می‌رفت بر رخشی نشسته

Сари афсории мурассаъи танги баста

سر افساری مرصّع تنگ بسته

Ғуломонаш шуда як сари савора

غلامانش شده یک سر سواره

Ҳамаи Бағдоди монда дар назора

همه بغداد مانده در نظاره

з ҳар кунҷӣ яке мегуфт ин кист

ز هر کُنجی یکی می‌گفت این کیست

Ки бас бо зинат ва бо зеб ва бозӣаст

که بس با زینت و با زیب و بازیست

Барра мерафт золӣ бо ъсоӣӣ

بره می‌رفت زالی با عصائی

Чунин гуфто ки кист ин мбтлоӣӣ

چنین گفتا که کیست این مبتلائی

Ки ҳақ аз ҳазраташ маҳҷӯр кардаст

که حقّ از حضرتش مهجور کردست

Бмкр аз пеши хешаш давр кардаст

بمکر از پیشِ خویشش دور کردست

Кигар аз хеш маъзулаш накардӣ

که گر از خویش معزولش نکردی

Бад-ӣни беҳуда машғӯлаш накардӣ

بدین بیهوده مشغولش نکردی

Шунид ин рози мард аз ҳӯшёрӣ

شنید این راز مرد از هوشیاری

Фурӯд омад азон мураккаби бзорӣ

فرود آمد ازان مرکب بزاری

Мақар омад ки ҳол ман чунонаст

مُقّر آمد که حال من چنانست

Ки шарҳаши перзанро дар забонаст

که شرحش پیرزن را در زبانست

Бигуфт ину бтўбаҳи роҳи бардошт

بگفت این و بتوبه راه برداشت

Бакулии дили зи молу ҷоҳи бардошт

بکلّی دل ز مال و جاه برداشت

Нигунсории хешаш чун яқин шуд

نگونساری خویشش چون یقین شد

Бкнҷӣ рафт ва аз мардон дайн шуд

بکُنجی رفت و از مردانِ دین شد

Басии ту хоҷагӣ кардӣ наоне

بسی تو خواجگی کردی نهانی

Гдоӣӣ , хоҷагӣ кардан ндонӣ

گدائی، خواجگی کردن ندانی

Бики ҷӯ чу надории ҳукм бар хеш

بیک جَو چو نداری حکم بر خویش

Ки натавонӣ ҷӯй додани бдрўиш

که نتوانی جَوی دادن بدرویش

Чу натавонӣ ки брхўди ҳукми ронӣ

چو نتوانی که برخود حکم رانی

Чигуна бар касе дигари туоне

چگونه بر کسی دیگر توانی