Бар девона Маҳмӯд бинишаст

بر دیوانهٔ محمود بنشست

Ниҳод ӯ чашми барҳам , шоҳ бишикаст

نهاد او چشم برهم، شاه بشکست

Бадв гуфт ин чаро кардӣ , чунин гуфт

بدو گفت این چرا کردی، چنین گفت

Ки то рӯят на байнам , шаҳ барошуфт

که تا رویت نه بینم، شه برآشفت

Бадви гуфтои лақои шоҳи олам

بدو گفتا لقای شاهِ عالم

Наме дории раво ? гуфт он худ ҳам

نمی‌داری روا؟ گفت آنِ خود هم

Чу худ бинии дарин мазҳаб раво нест

چو خود بینی درین مذهب روا نیست

Агар ғайриӣ ба бинии ҷуз хато нест

اگر غیری به بینی جز خطا نیست

Шаҳаши гуфтои улуламри ҷаҳонам

شهش گفتا اولوالامر جهانم

Буд бар ту ҳамаи ҳукмии равонам

بوَد بر تو همه حکمی روانم

Бадви девонаи гуфто ҳин биандеш

بدو دیوانه گفتا هین بیندیش

Ки амри ту равон чун нест бар хеш

که امر تو روان چون نیست بر خویش

Набошад бар дигар каси ҳам равона

نباشد بر دگر کس هم روانه

Марои мбшўл чанд ореи баҳона

مرا مبشول چند آری بهانه

намеояд турои зини хоҷагии нанг

نمی‌آید ترا زین خواجگی ننگ

Ки гирд оварда умрии ду ман санг ?

که گِرد آوردهٔ عمری دو مَن سنگ؟

Касе бошад бмънии молики хеш

کسی باشد بمعنی مالک خویش

Ки на ноҷай буд на ҳолки хеш

که نه ناجی بود نه هالک خویش

Наме доне ки кўжӣ эй мроӣӣ

نمی‌دانی که کوژی ای مرائی

Чаро дар ростии худро нмоӣӣ

چرا در راستی خود را نمائی