Гилӣмӣ буд он шӯридаи ҷон ро
گلیمی بود آن شوریده جان را
Бамурдӣ дод то бифурӯшад он ро
بمردی داد تا بفروشد آن را
Бадви он мард гуфт ин бас дуруштаст
بدو آن مرد گفت این بس درشتست
Бнрмии ҳамчу пушт хорпуштаст
بنرمی همچو پشت خارپشتست
Хариди он марди арзон ва ҳам онгоҳ
خرید آن مرد ارزان و هم آنگاه
Харидорӣ падедор омад аз роҳ
خریداری پدیدار آمد از راه
Бадви гуфтои гилӣмии нарми дорӣ ?
بدو گفتا گلیمی نرم داری؟
Чунин гуфто ки дорам то зари оре
چنین گفتا که دارم تا زر آری
Чу зари алқсаҳ пеш оварад дарвеш
چو زر القصّه پیش آورد درویش
Ниҳодаши он гилӣми он мард дар пеш
نهادش آن گلیم آن مرد در پیش
Бадви гуфтои гилӣмӣ бе назираст
بدو گفتا گلیمی بینظیرست
Ки аз нармии бъинаҳ чун ҳарираст
که از نرمی بعینه چون حریرست
Яке сӯфии сӯй ӯ ҳуш ме дошт
یکی صوفی سوی او هوش میداشت
Харидаш то фурушаш гӯш ме дошт
خریدش تا فروشش گوش میداشت
Ҳамеи як наъра зад гуфт эй ягона
همی یک نعره زد گفت ای یگانه
Маро бинишон дарин сандӯқи хона
مرا بنشان درین صندوق خانه
Ки мегардад ҳарири ӣнҷои гилӣмӣ
که میگردد حریر اینجا گلیمی
Суфолӣ мешавад дар ятемӣ
سفالی میشود دُرّ یتیمی
Ки ман дар ҷавҳари худ чун суфолам
که من در جوهر خود چون سفالم
зи сандӯқати бигардади бӯ ки ҳолам
ز صندوقت بگردد بو که حالم
Агар бар ту нахоҳад гашти ҳолат
اگر بر تو نخواهد گشت حالت
Нахоҳад буд умрати ҷузи ваболат
نخواهد بود عمرت جز وبالت
Чу дар зулматгузорӣ зиндагонӣ
چو در ظلمت گذاری زندگانی
Чаҳ ҳайвонӣ чаҳ ту чун ме ндонӣ
چه حیوانی چه تو چون میندانی
Ҳамаи аъзои худ дар банд дайн кун
همه اعضای خود در بندِ دین کن
Агар худро чунон хоҳӣ чунин кун
اگر خود را چنان خواهی چنین کن
Мубин машну магӯ алои бФрмон
مبین مشنو مگو الّا بفرمان
Ки то кофар намирӣ эй мусулмон
که تا کافر نمیری ای مسلمان
Чу мардат май на байнам дар ҳидоят
چو مَردت می نهبینم در هدایت
зи кофари мурданати тарсами бғоит
ز کافر مُردنت ترسم بغایت
Барои ибратаст ин тоқу айвон
برای عبرتست این طاق و ایوان
Ту ҷузи шаҳват наме бинӣ чу ҳайвон
تو جز شهوت نمیبینی چو حیوان
Ббозорӣ ки доими суди ҷон буд
ببازاری که دائم سودِ جان بود
Чигуна боядат доими зиён буд
چگونه بایدت دائم زیان بود