Магар Маҳмӯд мешуд бомдодӣ

مگر محمود می‌شد بامدادی

Касе омад взў мехост додӣ

کسی آمد وزو می‌خواست دادی

Фиғон мекарду пешаш роҳ бигирифт

فغان می‌کرد و پیشش راه بگرفت

Даромад пас Аннан шоҳ бигирифт

درآمد پس عنان شاه بگرفت

Яке пурсед кони мазлӯмат эй шоҳ

یکی پرسید کان مظلومت ای شاه

Фалони вақтат Аннан бигирифт дар роҳ

فلان وقتت عنان بگرفت در راه

Аннан накашидӣ онгаҳ бози ҳайчи

عنان نکشیدی آنگه باز هیچی

Кунун пас ин Аннани баҳр чаҳ пайчи

کنون پس این عنان بهر چه پیچی

Шаҳаши гуфто ки будам он замони маст

شهش گفتا که بودم آن زمان مست

Ки бигирифт ӯ Аннани ман бики даст

که بگرفت او عنان من بیک دست

Кунун ҳар мӯии ин мазлӯм дастӣаст

کنون هر موی این مظلوم دستیست

Ки аз ҳар мӯии вай бар ман шкстист

که از هر موی وی بر من شکستیست

Чу чандини дасти байнам дар Аннанам

چو چندین دست بینم در عنانم

Агар дастам диҳад чун аспи ронам ?

اگر دستم دهد چون اسپ رانم؟

Гирифторами миёни ин ҳамаи даст

گرفتارم میان این همه دست

намедонам ки чун беруни тавон ҷуст

نمی‌دانم که چون بیرون توان جَست

Чу афтодани дарин раҳ суд мардаст

چو افتادن درین ره سودِ مردست

Биафтад ҳар ки ӣнҷои аҳли дардаст

بیفتد هر که اینجا اهل دردست

Баландӣ чун дарин раҳ паст гиранд

بلندی چون درین ره پست گیرند

Аннани Подшаҳ бедаст гиранд

عنان پادشه بی دست گیرند

Касе бояд бхўни дргштаҳи сад бор

کسی باید بخون درگشته صد بار

Ки то гардад зи афтодани хабардор

که تا گردد ز افتادن خبردار

Касе кандар миён ноз бошад

کسی کاندر میان ناز باشد

Куҷои брҳондш дар боз бошад

کجا برهاندش دَر باز باشد