Яке киштии шикаст ва ҳафтсад тан

یکی کَشتی شکست و هفتصد تن

Дроб афтод ва боқӣ монад як зан

درآب افتاد و باقی ماند یک زن

Зании бртхтаҳи онҷо магар монад

زنی برتختهٔ آنجا مگر ماند

Бзоди алқсаҳи вази ваии як писар монад

بزاد القصّه وز وی یک پسر ماند

Чу биниҳод он зани ошуфтаи дили бор

چو بنهاد آن زن آشفته دل بار

Фурӯ афтод дар дарёи нигунсор

فرو افتاد در دریا نگونسار

Бар он таҳта бимонад он кӯдаки хирад

بر آن تخته بماند آن کودک خرد

Паёпаии мавҷаш аз ҳар сӯи ҳамеи барад

پیاپی موجش از هر سو همی برد

Хитоб омад ббоду мавҷу моҳӣ

خطاب آمد بباد و موج و ماهی

Ки ин тифлӣаст дар ҳифзи илоҳӣ

که این طفلیست در حفظ الهی

Нигаҳ доред то нарасад блоӣиш

نگه دارید تا نرسد بلائیش

Ки май бояд расонӣдани бҷоӣиш

که می‌باید رسانیدن بجائیش

Ҳама рӯҳонӣон гуфтанд илоҳӣ

همه روحانیان گفتند الهی

Чаҳ шахсаст ин миёни мавҷу моҳӣ

چه شخصست این میان موج و ماهی

Хитоб омад казин шӯридаи айём

خطاب آمد کزین شوریده ایّام

Чу вақт ояд шавед огаҳи бҳнгом

چو وقت آید شوید آگه بهنگام

Чу охир бар канор баҳр афтод

چو آخر بر کنار بحر افتاد

БкФ оварад сайёдяши устод

بکفّ آورد صیّادیش استاد

Ба шеру мурғ ва моҳӣ кард дами соз

به شیر و مرغ و ماهی کرد دم ساز

Бхўни дили бпрўрдши боъзоз

بخون دل بپروردش باعزاز

Чу боло баркашиду роҳ дон шуд

چو بالا برکشید و راه دان شد

Магари як рӯз дар роҳӣ равон шуд

مگر یک روز در راهی روان شد

Барра дар серума доне ёфт ёқӯт

بره در سرمه دانی یافت یاقوت

Ки дар хосияташ шуд ақли мабҳут

که در خاصیّتش شد عقل مبهوت

Чу майлӣ баркашид аз серумаи пок

چو میلی برکشید از سرمهٔ پاک

Бики раҳи арш ва курсӣ диду афлок

بیک ره عرش و کرسی دید و افلاک

Чу майлӣ низ дар чашм дигар кард

چو میلی نیز در چشم دگر کرد

Бгнҷи ҷумлаи олам назар кард

بگنج جملهٔ عالم نظر کرد

Ҳазорон ганҷи зер хок ме дид

هزاران گنج زیر خاک می‌دید

зи ма то пушти моҳӣ пок ме дид

ز مه تا پشتِ ماهی پاک می‌دید

Млоик ҷумла мегуфтанд к-эии пок

ملایک جمله می‌گفتند کای پاک

Чаҳ бандаи сети ин чунин шоистаи идрок

چه بنده‌ست این چنین شایسته ادراک

Чунин омад зи ғайби алғиби овоз

چنین آمد ز غیب الغیب آواز

Ки намрудаст ин шахси сарафроз

که نمرودست این شخص سرافراز

Занад лофи хдоӣӣу бсди ранг

زند لاف خدائی و بصد رنگ

Бурун ояд бкини мо бсди ҷанг

برون آید بکین ما بصد جنگ

Бибин то чун бпрўрдши дарин роҳ

ببین تا چون بپروردش درین راه

Чигуна хори бози афканд ногоҳ

چگونه خوار باز افکند ناگاه

Касеро дар ду олам ҳар ки хоҳӣ

کسی را در دو عالم هر که خواهی

Вуқуфӣ нест бар сари илоҳӣ

وقوفی نیست بر سرّ الهی

Баъиллати чист худ машғӯл бӯдан

بعلّت چیست خود مشغول بودن

Нахоҳад буд ҷузи маълул бӯдан

نخواهد بود جز معلول بودن

Вагар дар чори табъии ҳеҷ шак нест

وگر در چار طبعی هیچ شک نیست

Ки кажи табъӣу ҳаргизи чор як нест

که کژ طبعی و هرگز چار یک نیست

Бад-ӣни дарёи дроу сарнигӯни о

بدین دریا درآ و سرنگون آ

Ҳам аз табъ ва ҳам аз иллати буруни о

هم از طبع و هم از علّت برون آ

На азчрхи барин бартар равад рӯз

نه ازچرخ برین برتر رود روز

Ки ӯ ҳам сарнигӯн омад шабу рӯз

که او هم سرنگون آمد شب و روز

Ҳамаи кори ҷаҳон аз зарра то шамс

همه کار جهان از ذرّه تا شمس

Чаҳ май пурсӣ кأни лами тғни боломс

چه می‌پرسی کأَن لَم تَغنَ بالاَمس

Шикаст оварад гардун аз мҷраҳ

شکست آوردِ گردون از مجرّه

Сабк накунад ки гардии зарраи зарра

سبک نکند که گردی ذرّه ذرّه

Ҷаҳонро Рахш гардунаст дар зин

جهان را رخش گردونست در زین

Ки хуршедаст бар ваии зини заррин

که خورشیدست بر وی زینِ زرّین

Чу оламро фано наздик гардад

چو عالم را فنا نزدیک گردد

Чу шаби хуршед ӯ торик гардад

چو شب خورشیدِ او تاریک گردد

Ниҳанд он зин ӯ доне чигуна

نهند آن زینِ او دانی چگونه

Барин мураккаби зи мағриби божгўнаҳ

برین مرکب ز مغرب باژگونه

Азон бар акс гардонанд хуршед

ازان بر عکس گردانند خورشید

Ки ин зин менагардонанд ҷовид

که این زین می‌نگردانند جاوید

Барор аз ҷони пари хӯни оҳи дилсӯз

برآر از جانِ پر خون آهِ دلسوز

Ки на аз шаби хабардорӣ на аз рӯз

که نه از شب خبرداری نه از روز

Шабати хуши боди вазин шаби хуш чаҳ судат

شبت خوش باد وزین شب خوش چه سودت

Ки рӯзи равшанӣ ҳаргиз набӯдат

که روز روشنی هرگز نبودت

Агрхўоҳӣ ки бошӣ рӯзу шаби шод

اگرخواهی که باشی روز و شب شاد

Макун тотўи тўӣии зини рӯзу шаби ёд

مکن تاتو توئی زین روز و شب یاد

Вале то ту тўӣӣ дар хеши монда

ولی تا تو توئی در خویش مانده

Нахоҳӣ буд ҷузи дили риши монда

نخواهی بود جز دل ریش مانده

Ту май бояд ки бихўди гардӣ аз шӯр

تو می‌باید که بیخود گردی از شور

Шӯии пок аз худ ва аз кори худ кӯр

شوی پاک از خود و از کارِ خود کور

Ки то ту хешро бар кори бинӣ

که تا تو خویش را بر کار بینی

Агрдри хирқаи зуннори бинӣ

اگردر خرقهٔ زنّار بینی