Нишаста буд рӯзии пери асҳоб

نشسته بود روزی پیرِ اصحاب

зи пиндорӣу шуҳраи пеши миҳроб

ز پنداری و شهرة پیشِ محراب

Даромад аз дар масҷиди яке зол

درآمد از در مسجد یکی زال

Вале ҳамчун алиф бо қад чун дол

ولی همچون الف با قدِّ چون دال

Бадви гуфто ки дар айни ҳалокӣ

بدو گفتا که در عین هلاکی

Палидӣ мекунӣ даъвии покӣ

پلیدی می‌کنی دعویِ پاکی

Бад-ӣн шайхӣ шудӣ мағрури асҳоб

بدین شیخی شدی مغرور اصحاب

Буруни ой эй ҷанб аз пеши миҳроб

برون آی ای جُنُب از پیشِ محراب

Бисӯз аз ишқи худро эй гиромӣ

بسوز از عشق خود را ای گرامی

Вагар на зоҳидӣ бошӣ зи хомӣ

وگر نه زاهدی باشی ز خامی

зи зоҳиди пухтагӣ ҷустан ҳаромаст

ز زاهد پختگی جستن حرامست

Ки зоҳиди ҳамчуи хишт пухта хомаст

که زاهد همچو خشت پخته خامست

зи сӯзу ашки ошиқ ҳамчу шамъаст

ز سوز و اشک عاشق همچو شمعست

Азон дрошку сӯз хеш ҷамъаст

ازان دراشک و سوز خویش جمعست

Азон бошад ҳамаи шаби ашку сӯзиш

ازان باشد همه شب اشک و سوزش

Ки хоҳад буд куштан низ рӯзаш

که خواهد بود کُشتن نیز روزش

Чу ашку сӯз ва куштан шуд тамомаш

چو اشک و سوز و کُشتن شد تمامش

Барояд куштаи маъшӯқи номаш

برآید کُشتهٔ معشوق نامش

Шавад дар пардаи ҳам дами ҳам нафас ро

شود در پرده هم دم هم نفس را

Намонад кор бо ӯ ҳеҷ кас ро

نماند کار با او هیچ کس را