Магар шуд санҷари покизаи авсоф

مگر شد سنجر پاکیزه اوصاف

Бхлўаҳи пеши рукни аддӣни акоФ

بخلوة پیشِ رکن الدینِ اکّاف

Забон бикшод шайх ва гуфт онгоҳ

زبان بگشاد شیخ و گفت آنگاه

Казин шоҳӣ наёяд нангат эй шоҳ ?

کزین شاهی نیاید ننگت ای شاه؟

Ки ҳаргизи пери золии пари ниёзӣ

که هرگز پیر زالی پُر نیازی

Насозад хештанро паии пиёзӣ

نسازد خویشتن را پی پیازی

Ки то зон паии пиёзи он зани зол

که تا زان پی پیاز آن زن زال

Бнстонии ту чизе дар ҳамаи ҳол

بنستانی تو چیزی در همه حال

Шаҳаши гуфто ки шихо ман надонам

شهش گفتا که شیخا من ندانم

Ки чун аз паии пиёзӣ май ситонам

که چون از پی پیازی می‌ستانم

Чунин гуфт ӯ ки золии нотавонӣ

چنین گفت او که زالی ناتوانی

Бхўни дили брисиди ресмонӣ

بخون دل بریسید ریسمانی

Чу бифурӯшад бондки сим эй шоҳ

چو بفروشد باندک سیم ای شاه

Хиради пиҳу пиёзу ҳизуми онгоҳ

خرد پیه و پیاز و هیزم آنگاه

Ҳам аз бозори тара май сетоне

هم از بازار ترّه می‌ستانی

Ҳам аз ҳизуми ҳам пай , мендонӣ ?

هم از هیزم هم پِی، می ندانی؟

зи як як буз мўошӣ ме бихоҳӣ

ز یک یک بُز مواشی می‌بخواهی

Гдоӣӣ ба басии зини подшоҳӣ

گدائی بِه بسی زین پادشاهی

Шаҳи офоқи нақд хештан ёфт

شه آفاق نقد خویشتن یافت

зи кӯҳ аз паии пиёз перзан ёфт

ز کوة از پی پیاز پیرزن یافت

Дили санҷар азон тшўир хӯн шуд

دل سنجر ازان تشویر خون شد

Бубахшед аз сари ноз ва бурун шуд

ببخشید از سر ناز و برون شد

Гадо дар роҳ ӯ чун подшоҳаст

گدا در راهِ او چون پادشاهست

Шаҳи дунёи гадоӣ хок роҳаст

شه دنیا گدای خاک راهست

Гадои роҳ ӯ бо ҳеҷ дар даст

گدای راهِ او با هیچ در دست

Бидон монад ки дар дасташ ҳама ҳаст

بدان ماند که در دستش همه هست

Шаҳии кўрои ҳазорон ганҷ кам нест

شهی کورا هزاران گنج کم نیست

Бидон монад ки нақдаши як дирам нест

بدان ماند که نقدش یک درم نیست

Дарин раҳи симу зар ҳурмат надорад

درین ره سیم و زر حرمت ندارد

Ки ҳурмати ҷузи қавӣ ҳиммат надорад

که حرمت جز قوی همّت ندارد

Барои як дирам дармонда бошад

برای یک درم درمانده باشد

Вале дасти азҷҳон афшонда бошад

ولی دست ازجهان افشانده باشد