Падар гуфташ чаро маликат бакораст
پدر گفتش چرا ملکت بکارست
Кигар дастат диҳад нопойдораст
که گر دستت دهد ناپایدارست
Чунин мулкии чунон ба , ҳам ту доне ,
چنین ملکی چنان بِه، هم تو دانی،
Ки дар боқӣ кунӣ чун ҳаст фонӣ
که در باقی کنی چون هست فانی
Вагар дар малик зулмӣ карда бошӣ
وگر در ملک ظلمی کرده باشی
Ки то як гардаи рӯзӣ хӯрда бошӣ
که تا یک گِرده روزی خورده باشی
Ҷаҳон чун ҳасрат ободӣаст ҷумла
جهان چون حسرت آبادیست جمله
Кафӣ хокаст ё бодӣаст ҷумла
کفی خاکست یا بادیست جمله
Машав ғарраи бмлки боду хокӣ
مشو غِرّه بملک باد و خاکی
Бҷонӣ карда пайванди ҳалокӣ
بجانی کرده پیوند هلاکی
Крои он зиндагӣ бо барг бошад
کرا آن زندگی با برگ باشد
Ки анҷомаши бзорӣ марг бошад
که انجامش بزاری مرگ باشد
Ҷаҳони пари нӯши доруии илоҳӣ
جهان پُر نوش داروی الهی
Макаши худро бзҳри подшоҳӣ
مکُش خود را بزهر پادشاهی
Агарчӣ рўстмро дили бпжмрд
اگرچه روستم را دل بپژمرد
Чаҳ суди азнўши дору чун писари мард
چه سود ازنوش دارو چون پسر مرد
Талаб кун эй писари мулкӣ дигар ро
طلب کن ای پسر ملکی دگر را
Ки сар бояд бурид онҷои писар ро
که سر باید بُرید آنجا پسر را
Ҷаҳонро подшоҳоне ки буданд
جهان را پادشاهانی که بودند
Ки сар дар гунбад гарданда суданд
که سر در گنبد گردنده سودند
Бмлк андар набӯдӣ пушташони гарм
بملک اندر نبودی پشتشان گرم
Магар бар пуштии он пораи чарм
مگر بر پشتی آن پارهٔ چرم
Ҳама дар зери чарм ором карда
همه در زیرِ چرم آرام کرده
Дирафши Ковиёнаш ном карда
درفش کاویانش نام کرده
зи мулкӣ чун намегирӣ канора
ز ملکی چون نمیگیری کناره
Ки бар пойаст аз як чарми пора ?
که بر پایست از یک چرم پاره؟
Чу шоҳӣ аз дирафш лухт чармаст
چو شاهی از درفش لختِ چرمست
Бғоити кафшгар зон пушт гармаст
بغایت کفشگر زان پشت گرمست
Марои мулкӣ ки аслаш чарм бошад
مرا ملکی که اصلش چرم باشد
Бидонгар фахри орм шарм бошад
بدان گر فخر آرم شرم باشد
Чу сари корҳо маълум гардад
چو سِرّ کارها معلوم گردد
Басои оҳан ки дар дам мум гардад
بسا آهن که در دم موم گردد
Дар он мавзе ки ақл онҷост мадҳуш
در آن موضع که عقل آنجاست مدهوش
Агар кӯҳаст гардад ъҳни мнФўш
اگر کوهست گردد عِهنِ منفوش
Чу малики ин ҷаҳонӣ бас ҷаҳонаст
چو ملک این جهانی بس جَهانست
Чу некӯи бенгарӣ малик он ҷаҳонаст
چو نیکو بنگری ملک آن جهانست
Зиҳии одам ки пиг ишқ дарёфт
زهی آدم که پیگ عشق دریافت
Бики гандуми зи малики хулд сар тофт
بیک گندم ز ملک خلد سر تافت
Агар хоҳӣ ки ёбии малики ҷовид
اگر خواهی که یابی ملکِ جاوید
Турои қурсии зи олами бас чу хуршед
ترا قرصی ز عالم بس چو خورشید