Магари рӯзӣ гузар мекард ҳорӯн

مگر روزی گذر می‌کرد هارون

Расед онҷоигаҳи буҳлули маҷнӯн

رسید آنجایگه بهلولِ مجنون

Забон бикшод к-эии ҳорӯни ғами хор

زبان بگشاد کای هارونِ غم خوار

Қавӣ дар хашм шуд ҳорӯни бикбор

قوی در خشم شد هارون بیکبار

Сипаҳро гуфт кист ин бесару пой

سپه را گفت کیست این بی سر و پای

Ки мехонд баномам дар чунин ҷой

که می‌خواند بنامم در چنین جای

Бадв гуфтанд буҳлуласт эй шоҳ

بدو گفتند بهلولست ای شاه

Равон шуд пеш ӯ ҳорӯни ҳам онгоҳ

روان شد پیشِ او هارون هم آنگاه

Бадв гуфто ндонӣ эҳтиромам

بدو گفتا ندانی احترامم

Ки май хуонеи ту бе ҳосили баномам ?

که می‌خوانی تو بی‌حاصل بنامم؟

Наме донеи маро эй марди маҷнӯн ?

نمی‌دانی مرا ای مردِ مجنون؟

Ки бар хокат бирезам хӯни ҳам акнӯн

که بر خاکت بریزم خون هم اکنون

Ҷавобаш дод марди пари маъонӣ

جوابش داد مرد پُر معانی

Ки медонам ту ин некӯи туоне

که می‌دانم تو این نیکو توانی

Ки дар машриқ агар золисти боқӣ

که در مشرق اگر زالیست باقی

Ки бар санг оядаш пои иттифоқӣ

که بر سنگ آیدش پای اتّفاقی

Вагар ҷоӣӣ пулӣ бошад шикаста

وگر جائی پُلی باشد شکسته

Ки гирданд бизиро пои баста

که گرداند بُزی را پای بسته

Тугар дар мағрибӣ аз ту натарсанд

تو گر در مغربی از تو نترسند

Битарс эй бихбр каз ту бипурсанд

بترس ای بیخبر کز تو بپرسند

Басӣ бигирист зу ҳорӯни бзорӣ

بسی بگریست زو هارون بزاری

Бадви гуфто агар ту воми дорӣ

بدو گفتا اگر تو وام داری

Бигӯ то ҷумлаи бгзорми бикбор

بگو تا جمله بگزارم بیکبار

Ҷавобаш дод буҳлули накукор

جوابش داد بهلول نکوکار

Ки ту вомии бўомӣ май гузорӣ

که تو وامی بوامی می‌گزاری

Чу моли хештани як ҷӯи надорӣ

چو مال خویشتن یک جَو نداری

Турогар мол мол мардумонаст

ترا گر مال مال مردمانست

Ки нест он ту ҳар чат ин замонаст

که نیست آن تو هر چت این زمانست

Бирав моли мусулмонони зи пас даҳ

برَو مال مسلمانان ز پس ده

Ки гуфтат моли каси бустони бкси даҳ

که گفتت مالِ کس بستان بکس ده

Насиҳати хост аз буҳлули ҳорӯн

نصیحت خواست از بهلول هارون

Бадв гуфт он замони буҳлули маҷнӯн

بدو گفت آن زمان بهلولِ مجنون

Ки эй устода дар дунёи чунин рост

که ای استاده در دنیا چنین راست

Нишони аҳли дӯзах дар ту пайдост

نشان اهلِ دوزخ در تو پیداست

зи рӯяти маҳви гардони он нишоне

ز رویت محو گردان آن نشانی

Вагарна гуфтам ва рафтам , ту доне

وگرنه گفتم و رفتم، تو دانی

Дигар раҳ гуфт агар дӯзах нишинам

دگر ره گفت اگر دوزخ نشینم

Куҷо шуд он ҳамаи аъмоли дайнам

کجا شد آن همه اعمالِ دینم

Бадв гуфто бибин ҳар моҳ ва ҳар сол

بدو گفتا ببین هر ماه و هر سال

Ки ҳамчун аҳли дӯзахи дории аҳвол

که همچون اهلِ دوزخ داری احوال

Дигар раҳ гуфт агарчӣ бўолФзўлм

دگر ره گفت اگرچه بوالفضولم

Насаб нақдаст борӣ аз расӯлам

نسَب نقدست باری از رسولم

Бадви гуфто ки чун қуръон шунидӣ

بدو گفتا که چون قرآن شنیدی

Флои ансоб бинҳм надидӣ ?

فلا اَنسابَ بَینَهُم ندیدی؟

Дигар раҳ гуфт ҳон эй кам бизоъат

دگر ره گفت هان ای کم بضاعت

Умедам мунқатиъ нест аз шафоат

امیدم منقطع نیست از شفاعت

Бадви гуфто ки бе изни илоҳӣ

بدو گفتا که بی اِذن الهی

Шафоат накунад ӯ зин май чаҳ хоҳӣ

شفاعت نکند او زین می چه خواهی

Сипаҳро гуфт ҳорӯн ҳин баронед

سپه را گفت هارون هین برانید

Ки ӯ моро бикушт ва ме ндонед

که او ما را بکُشت و می ندانید

Чу на маликаст ӣнҷо ва на молик

چو نه ملکست اینجا و نه مالک

Наҷоти тест агар гардии ту ҳолк

نجات تست اگر گردی تو هالک

Чу сангии сад ҳазорон соли барҷоӣ

چو سنگی صد هزاران سال برجای

Бамӣ монад наме Монии ту бар пой

بمی ماند نمی‌مانی تو بر پای

Чаҳ хоҳӣ кард дрҷоӣии дирангӣ

چه خواهی کرد درجائی درنگی

Ки онҷо беш монад аз ту сангӣ

که آنجا بیش ماند از تو سنگی

Дило кам гири чархи сарнигӯн ро

دلا کم گیر چرخ سرنگون را

Чаҳ хоҳӣ кард ин дарёии хӯн ро

چه خواهی کرد این دریای خون را

Зиҳии хуши таъми деги чарби равған

زهی خوش طعم دیگ چرب روغن

Ки аз маргаш буд заррини нҳнбн

که از مرگش بوَد زرّین نهنبن

Қадам бояд бгрдўн бар ниҳодан

قدم باید بگردون بر نهادن

Сари ин деги пари хӯн бар ниҳодан

سر این دیگ پر خون بر نهادن

Чу пари хӯни аўФтоди ин деги пари ҷӯш

چو پُر خون اوفتاد این دیگ پُر جوش

Мазан ангушт дар ваии сари фурӯи пӯш

مزن انگشت در وی سر فرو پوش

Шафақ хӯнасту доими чархи гардун

شفق خونست و دایم چرخِ گردون

Сар бурӣда мегардад дар он хӯн

سر بُرّیده می‌گردد در آن خون

Ҷаҳонии халқи байн дар ҳам фитода

جهانی خلق بین در هم فتاده

Ҳама аз баҳри зери хоки зода

همه از بهرِ زیر خاک زاده

Ҳамаи хоки замин хӯн сиёҳаст

همه خاک زمین خون سیاهست

Сиёвуши вори халқӣ бе гуноҳаст

سیاوش وار خلقی بی گناهست

Аёни бинӣ агар бошӣ ту бо ҳаш

عیان بینی اگر باشی تو با هُش

зи як як зарраи хӯни сад Сиёвуш

ز یک یک ذرّه خون صد سیاوش