Сулаймони кӯза май хости рӯзӣ

سلیمان کوزهٔ می‌خواست روزی

Ки то обӣ хӯрд бе ҳеҷ сӯзӣ

که تا آبی خورد بی هیچ سوزی

Ки он кӯза набӯда бошад онгоҳ

که آن کوزه نبوده باشد آنگاه

зи хоки мурдагони афтода дар роҳ

ز خاک مردگان افتاده در راه

Чунин хокӣ талаб карданд бисёр

چنین خاکی طلب کردند بسیار

Надиданд эй аҷаб аз як талаби кор

ندیدند ای عجب از یک طلب کار

Яке девӣ даромад гуфт ин хок

یکی دیوی درآمد گفت این خاک

Биорам ман зи хоки мурдагони пок

بیارم من ز خاک مردگان پاک

Бдрёӣӣ фурӯ шуд сарнигӯн сор

بدریائی فرو شد سرنگون سار

Ҳазорон гази фурӯи барад ӯ бикбор

هزاران گز فرو برد او بیکبار

зи қаъри он ҳама хокӣ барандохт

ز قعر آن همه خاکی برانداخت

Азон гул карду охири кӯзаи сохт

ازان گِل کرد و آخر کوزهٔ ساخت

Сулаймони кӯзаро чун об дар кард

سلیمان کوزه را چون آب در کرد

зи ҳоли хешаши он кӯза хабар кард

ز حال خویشش آن کوزه خبر کرد

Ки ман ҳастам фалони бен фулонӣ

که من هستم فلان بن فلانی

Бихӯр обӣ чаҳ май пурсӣ нишоне

بخور آبی چه می‌پرسی نشانی

Каз ӣнҷо то ба пушти гову моҳӣ

کز اینجا تا به پُشت گاو و ماهی

Тан халқаст чандоне ки хоҳӣ

تن خلقست چندانی که خواهی

Азон хокӣ ки шахси он воин нест

ازان خاکی که شخص آن واین نیست

Агар ту кӯзаи хоҳӣ дар замин нест

اگر تو کوزه خواهی در زمین نیست

Турогар кӯза вагар тнўрист

ترا گر کوزهٔ وگر تنوریست

Яқин май дон ки он аз хоки гўрист

یقین می‌دان که آن از خاک گوریست

Хунаки он гул ки гарчи ёфт тобӣ

خُنُک آن گِل که گرچه یافت تابی

Валикин кӯза шуд аз баҳри обӣ

ولیکن کوزه شد از بهرِ آبی

Бтар он гул ки созандаши танурӣ

بتر آن گل که سازندش تنوری

Ки ҳар соъати бтобндши бзўрӣ

که هر ساعت بتابندش بزوری

Бгўрстони нигар то дарди бинӣ

بگورستان نگر تا درد بینی

Ҷаҳонии зани ҷаҳонии марди бинӣ

جهانی زن جهانی مرد بینی

Ҳама дар хок ва дар хӯни бози монда

همه در خاک و در خون باز مانده

Даруни раҳи неи зи беруни бози монда

درون ره نی ز بیرون باز مانده

Агар биноӣит азҷон покаст

اگر بینائیت ازجان پاکست

Бибин то хоки гӯристон чаҳ хокаст

ببین تا خاک گورستان چه خاکست

Ки ҳар зарраи зи хокашгар бҷўӣӣ

که هر ذرّه ز خاکش گر بجوئی

зи хусраи сад ҷаҳони ёбии ту гўӣӣ

ز خسرة صد جهان یابی تو گوئی

Чу гӯристони нахустин манзил омад

چو گورستان نخستین منزل آمد

Бибин то охирин чаҳ мушкил омад

ببین تا آخرین چه مشکل آمد

Агар хоҳии сафои он ҷаҳонӣ

اگر خواهی صفای آن جهانی

Бгўрстони гузар то май туоне

بگورستان گذر تا می‌توانی

Ки дил зинда шавад аз мурда дидан

که دل زنده شود از مرده دیدن

Шавад нақдат бидон олам расӣдан

شود نقدت بدان عالم رسیدن