Чу буд он шайхи солии шаст ҳафтод
چو بود آن شیخ سالی شصت هفتاد
зи баъди он магар дар назъ афтод
ز بعد آن مگر در نزع افتاد
Яке гуфт Эй бидон олами қадами зан
یکی گفت «ای بدان عالم قدمزن
Куҷо дафнат кунам ҷоӣии рақами зан
کجا دفنت کنم؟ جایی رقم زن»
Чунин гуфт ӯ ки ман шӯридаи имон
چنین گفت او که من شوریدهایمان
Нахоҳам дар бар ҷамъии мусулмон
نخواهم در بر ِ جمعی مسلمان
Чу ман нур мусулмонон надорам
چو من نور مسلمانان ندارم
Бгўрстони дайни дорон чаҳ корам
به گورستان دین داران چه کارم؟
намехоҳам ҷуҳудон низ ҳамбар
نمیخواهم جهودان نیز همبَر
Ки безораст аз эшон паямбар
که بیزارست از ایشان پیمبر
Миёни ин ду гӯристони заминам
میان این دو گورستان زمینم
Бадастовар ки ман зон на зинам
بهدست آور که من زان نه، نه زینم
Маро на дар мусулмонии қадам буд
مرا نه در مسلمانی قدم بود
На дар роҳи ҷуҳудӣ низ ҳам буд
نه در راه جهودی نیز هم بود
Миёни ин ва он бояд чунин кас
میان این و آن باید چنین کس
Ки то худ ҳол чун гардад азин пас
که تا خود حال چون گردد ازین پس
Нарафтӣ як қадами ин роҳи охир
نرفتی یک قدم این راه آخر
Куҷо будӣ ту чандини гоҳи охир
کجا بودی تو چندینگاه آخر
Надории ҳеҷ корӣ карт онҷост
نداری هیچ کاری کارت آنجاست
Барра бар ақаба бисёрат онҷост
به ره بر عقبهٔ بسیارت آنجاست
На чандон ақаба дар пешаст онҷо
نه چندان عقبه در پیشست آنجا
Ки ҳаргиз рӯй анҷомаст онҷо
که هرگز روی انجامست آنجا
Азин водӣ ки дар вай бим ҷонаст
ازین وادی که در وی بیم جان است
Агар хӯнӣ шавад ҷон ҷой онаст
اگر خونی شود جان جای آن است
Чаҳ дрёӣисти ин дарҷони падедор
چه دریاییست این در جان پدیدار
На сари пайдо ва на поёни падедор
نه سر پیدا و نه پایان پدیدار
Ҳазорон дил агар хӯн шуд дарин роҳ
هزاران دل اگر خون شد درین راه
Вале зон ҷумла ҷонӣ нест огоҳ
ولی زان جمله جانی نیست آگاه
Ки медонад ки ҳар дил чун чароғӣ
که میداند که هر دل چون چراغی؟
Чаҳ савдо май пазад дар ҳар димоғӣ
چه سودا میپزد در هر دماغی؟
Ҳаме ҳар лаҳза ғам бешаст мо ро
همی هر لحظه غم بیشست ما را
Азин роҳӣ ки дар пешаст мо ро
ازین راهی که در پیشست ما را
Чароғи нури имон бар сари роҳ
چراغ نورِ ایمان بر سر راه
Чаҳсозигар фурӯ мезад банногоҳ
چه سازی گر فرو میرد به ناگاه؟