зи мурғи хонагӣ бозӣ барошуфт
ز مرغ خانگی بازی برآشفت
Бмрғи хонагӣ онгаҳ чунин гуфт
بمرغ خانگی آنگه چنین گفت
Ки мардум дорадат тиморхонаҳ
که مَردُم داردت تیمارخانه
Дамии нгзордт беобу дона
دمی نگذاردت بی آب و دانه
Нигаҳ медорад аз аъдоати пайваст
نگه میدارد از اعدات پیوست
Ки тобри ту наёбади душмании даст
که تابر تو نیابد دشمنی دست
Ту пайвастаи зи мардум май гурезӣ
تو پیوسته ز مردم میگریزی
Чунин бади аҳд аз баҳр чаҳ чизе
چنین بد عهد از بهر چه چیزی
Вафои тести мардумро ҳамеша
وفای تست مردم را همیشه
Турои ҷуз бевФоӣӣ нест пеша
ترا جز بیوفائی نیست پیشه
Наёмизӣ ту бо мардуми замонӣ
نیامیزی تو با مردم زمانی
Чу ту нашунидаам номеҳрбонӣ
چو تو نشنیدهام نامهربانی
Марои борӣ агар мардуми бсди бор
مرا باری اگر مردم بصد بار
зи пеши хеши бифиристади бсди кор
ز پیش خویش بفرستد بصد کار
Даройами аҳди эшонро бпрўоз
درآیم عهد ایشان را بپرواز
Базӯдии ҳам бар эшон расми боз
بزودی هم بر ایشان رسم باز
Вафое нест мурғи хонагӣ ро
وفایی نیست مرغ خانگی را
Ки пеша мекунад бегонагӣ ро
که پیشه میکند بیگانگی را
Чу мурғ хонагӣ бишунид ин роз
چو مرغ خانگی بشنید این راز
Ҷавоб боз дод андари замони боз
جواب باز داد اندر زمان باز
Ки эй бедониш беқадару миқдор
که ای بی دانش بی قدر و مقدار
На бинии бози куштаи сари нигун сор
نه بینی باز کُشته سر نگون سار
Вале сад мурғи бинии сари бурӣда
ولی صد مرغ بینی سر بریده
Ба пои овехтаи синаи дарида
به پای آویخته سینه دریده
Вафои одамигар ин чунинаст
وفای آدمی گر این چنینست
Азон безори гаштам ин яқинаст
ازان بیزار گشتم این یقینست
Чунин аҳду вафоро дар замона
چنین عهد و وفا را در زمانه
Чаҳ беҳтар , хок бар сари ҷовдона
چه بهتر، خاک بر سر جاودانه
Чаҳгар ин соъатам май пурвирд лек
چه گر این ساعتم میپرورد لیک
Барои куштанам май пурвирди нек
برای کشتنم میپرورد نیک
Тугар инро вафои донеи ҷафо ба
تو گر این را وفا دانی جفا بِه
Басии куфр аз чунин меҳру вафо ба
بسی کفر از چنین مهر و وفا به
зи дерии гуҳи туро эй чархи гардон
ز دیری گه ترا ای چرخ گردان
Равонаст Асияи брхўни мардон
روانست آسیا برخون مردان
Шигифтои кори ту эй чархи носоз
شگفتا کارِ تو ای چرخ ناساز
Ки дар хоки афкании парвардаи ноз
که در خاک افکنی پروردهٔ ناز
Ҷаҳонои ҳосил парвардан мо
جهانا حاصل پروردن ما
Чаҳ хоҳад буд ҷузи хӯн хӯрдан мо
چه خواهد بود جز خون خوردن ما
Кас аз хӯн хӯрдан ту нест огоҳ
کس از خون خوردن تو نیست آگاه
Ки пинҳон мекунӣ дар хок ва дар чоҳ
که پنهان میکنی در خاک و در چاه
Ҷаҳоно чун ҳаёт ту мамотаст
جهانا چون حیات تو مماتست
Вафои азтўи тамаъ кардан вафотаст
وفا ازتو طمع کردن وفاتست
Ҷеффоти аввали маро дар шӯри андохт
جفات اوّل مرا در شور انداخت
Вафоти охири маро дар гӯри андохт
وفات آخر مرا در گور انداخت
намедонам ки то ин бе дар вабоам
نمیدانم که تا این بی در وبام
Барои чист гардони бом то шом
برای چیست گردان بام تا شام
Аҷоиби номаи ин ҳафт паргор
عجایب نامهٔ این هفت پرگار
Маро дар хӯни бгрдониди сад бор
مرا در خون بگردانید صد بار
зи сар то пой рафтам ҳар замони ман
ز سر تا پای رفتم هر زمان من
намедонам саропои ҷаҳони ман
نمیدانم سراپای جهان من
Чу гўӣӣ бесар ва бе пои азонм
چو گوئی بی سر و بی پای ازانم
Ки сар аз пойу пой аз сар надонам
که سر از پای و پای از سر ندانم
Чу ҷони ӣнҷои нафас аз худ ниҳон зад
چو جان اینجا نفس از خود نهان زد
Чигуна лофи дониш метавон зад
چگونه لاف دانش میتوان زد