Яке бинандаи маърӯф будӣ

یکی بینندهٔ معروف بودی

Ки арвоҳаши ҳамаи макшуф будӣ

که ارواحش همه مکشوف بودی

Дамигар бар сар гӯрӣ раседӣ

دمی گر بر سر گوری رسیدی

Дар он гӯр ончӣ мерафтӣ бидидӣ

در آن گور آنچه می‌رفتی بدیدی

Бузургӣ имтиҳонӣ кард хирадаш

بزرگی امتحانی کرد خردش

Бхоки умри хайёми барадаш

بخاک عمر خیّام بردش

Бадви гуфто чаҳ май бинии дарин хок

بدو گفتا چه می‌بینی درین خاک

Маро огаҳ кун эй бинандаи пок

مرا آگه کن ای بینندهٔ پاک

Ҷавобаш дод он марди гиромӣ

جوابش داد آن مرد گرامی

Ки ин мардӣаст андари нотамомӣ

که این مردیست اندر ناتمامی

Бидон дарга ки рӯй оварда будаст

بدان درگه که روی آورده بودست

Магари даъвӣ дониш карда будаст

مگر دعویِ دانش کرده بودست

Кунун чун гашти ҷаҳли худ аёнаш

کنون چون گشت جهل خود عیانش

Арақ май резади азтшўири ҷонаш

عَرَق می‌ریزد ازتشویر جانش

Миёни хиҷлат ва тшўир монадаст

میان خجلت و تشویر ماندست

Вазони таҳсил дар тақсир монадаст

وزان تحصیل در تقصیر ماندست

Бар он дар ҳалқа чун ҳафт осмон зад

بر آن دَر حلقه چون هفت آسمان زد

зи дониши лофи онҷо кӣ тавон зад

ز دانش لاف آنجا کی توان زد

Чу на анҷом пайдост ва на оғоз

چو نه انجام پیداست و نه آغاز

Наёбади каси сару пои ҷаҳони боз

نیابد کس سر و پای جهان باز

Фалаки гўӣист вагар умрии шитобӣ

فلک گوئیست و گر عمری شتابی

Чу гӯйиши пойу сар ҳаргиз наёбӣ

چو گویش پای و سر هرگز نیابی

Ки донад то дарин водии мункир

که داند تا درین وادیِ مُنکَر

Чигуна май рӯм аз пой то сар

چگونه می‌روم از پای تا سر

Саропои ҷаҳони сад бораи гаштам

سراپای جهان صد باره گشتم

Надидам чораи бечораи гаштам

ندیدم چارهٔ بیچاره گشتم

Саропои ҷаҳони дард ва дареғаст

سراپای جهان درد و دریغست

Кигар вақтят ҳаст он низ теғаст

که گر وقتیت هست آن نیز تیغست

Марои ин чарх чун сандӯқи соъат

مرا این چرخ چون صندوقِ ساعت

зи бозича раҳо накунад бтоът

ز بازیچه رها نکند بطاعت