Навишта дар қасаси инам аён буд

نوشته در قصص اینم عیان بود

Ки абрҳими пайғомбари чунон буд

که ابرهیمِ پیغامبر چنان بود

Ки будӣ чли ҳазораш аз ғуломон

که بودی چل هزارش از غلامان

Сегӣ он ҳар ғуломиро бФрмон

سگی آن هر غلامی را بفرمان

Қаллодаи ҷумларо заррини валикин

قلاده جمله را زرّین ولیکن

Шумор гӯсфандаш нест мумкин

شمار گوسفندش نیست ممکن

Млоики чашм бар кораш кушоданд

ملایک چشم بر کارش گشادند

зи кораш дар гумонеи аўФтоднд

ز کارش در گمانی اوفتادند

Ки ӯ машғӯл чандин гӯсфандаст

که او مشغول چندین گوسفندست

Худо мегуяд ӯ пок ва баландаст

خدا می‌گوید او پاک و بلندست

Гар ӯ мустағриқ раб ҷалиласт

گر او مستغرق ربّ جلیلست

Бнгзорди халилӣ чун халиласт

بنگذارد خلیلی چون خلیلست

Бҷбрили амин ҳақ гуфт бархез

بجبریل امین حق گفت برخیز

Ба пеш ӯ забони з овоз кун тез

به پیش او زبان ز آواز کن تیز

Ки то чун бинӣ ӯро дар раҳи мо

که تا چون بینی او را در ره ما

Чаҳ зу бинӣ ба пеши даргаи мо

چه زو بینی به پیش درگه ما

Чу мардии гашти рӯҳи алқудси маҳсус

چو مردی گشت روح القدس محسوس

Боўозии хуш алҳон гуфт қуддус

بآوازی خوش الحان گفت قدّوس

Халили аллоҳ чун бишунидаш овоз

خلیل الله چون بشنیدش آواز

з пой афтод гуфтӣ он сарафроз

ز پای افتاد گفتی آن سرافراز

Бадв бахшед сулсии гӯсфандон

بدو بخشید ثُلثی گوسفندان

Бадв гуфт эй давои дардмандон

بدو گفت ای دوای دردمندان

Бигӯ якбори дигари номи ёрам

بگو یکبار دیگر نام یارم

Ки ин номаст доими ғам гусорам

که این نامست دایم غم گسارم

Дигар раҳ гуфт рӯҳи алқудси онгоҳ

دگر ره گفت روح القدس آنگاه

Дигар раҳи аўФтод аз шавқ дар роҳ

دگر ره اوفتاد از شوق در راه

Бадв бахшед он тоҷи баландон

بدو بخشید آن تاج بلندان

Дувуми сулсӣ ки буд аз гӯсфандон

دوم ثلثی که بود از گوسفندان

Дигар раҳ гуфт номи ҳақ дигар бор

دگر ره گفت نام حق دگر بار

Бигӯ чун ба азин набӯд дигар кор

بگو چون بِه ازین نبوَد دگر کار

Дигар раҳ гуфт қуддусии боўоз

دگر ره گفت قدّوسی بآواز

Дигар раҳ бе худаш афтод оғоз

دگر ره بی‌خودش افتاد آغاز

Бадв бахшед яксар гӯсфандон

بدو بخشید یکسر گوسفندان

Кам аз мешайъ , ҳаме нагузошт чандон

کم از میشی، همی نگذاشت چندان

Даромад Ҷабраил ва гуфт эй пок

درآمد جبرئیل و گفت ای پاک

Манам рӯҳи алқудс дар олами хок

منم روح القُدُس در عالم خاک

Марои ин гӯсфандон нест дар хур

مرا این گوسفندان نیست در خور

Турост ин ҷумлае поки мутаҳҳар

تراست این جمله ای پاک مطهّر

Ки ҷбрили амин дар ҳеҷ бобӣ

که جبریل امین در هیچ بابی

Набӯдаст орзӯманди кабобӣ

نبودست آرزومند کبابی

Халилаш гуфт огоҳии азин роз

خلیلش گفت آگاهی ازین راز

Ки чизе дода нстонми зи каси боз ?

که چیزی داده نستانم ز کس باز؟

Бадв ҷбрил гуфт аз ман шабоне

بدو جبریل گفت از من شبانی

Наёяд , ман кунун рафтам ту доне

نیاید، من کنون رفتم تو دانی

Халилаш гуфт ман низ ин ҳамаи пок

خلیلش گفت من نیز این همه پاک

Рҳокрдм раҳо кардӣ ту бе бок

رهاکردم رها کردی تو بی باک

Хитоб омад зи ҳақи сӯии млоик

خطاب آمد ز حق سوی ملایک

Ки ҳон чун буд абрҳими молик

که هان چون بود ابرهیم مالک

Ки чун ҷбрили номи мо Нидо кард

که چون جبریل نام ما ندا کرد

Баноми мо ҳамаи нақдӣ фидо кард

بنام ما همه نقدی فدا کرد

Яқин тон шуд ки ӯ ҷуз банда набӯд

یقین تان شد که او جز بنده نبوَد

Бмо зинда бимолӣ зинда набӯд

بما زنده بمالی زنده نبوَد

Млоик боз гуфтанд эй худованд

ملایک باز گفتند ای خداوند

Магари дил зиндагӣ дорад бФрзнд

مگر دل زندگی دارد بفرزند

Пас онгаҳ кард ҳақ аз роҳи хобаш

پس آنگه کرد حق از راهِ خوابش

Бтслими писари куштани хитобаш

بتسلیم پسر کُشتن خطابش

Писарро чун барои куштан оварад

پسر را چون برای کُشتن آورد

Заминро чун фалак дар гаштан оварад

زمین را چون فلک در گشتن آورد

Баромад аз млоики бонгу фарёд

برآمد از ملایک بانگ و فریاد

Ки ӯ аз мол ва фарзандаст озод

که او از مال و فرزندست آزاد

Валикини эминӣ ӯ бхўишст

ولیکن ایمنی او بخویشست

Басии он зиндагӣ аз ҷумла бешаст

بسی آن زندگی از جمله بیشست

Чунон тақдир рафт аз ғайби дониш

چنان تقدیر رفت از غیبِ دانش

Ки дар оташ кунанд аз имтиҳонаш

که در آتش کنند از امتحانش

Бохр чун ботш шуд гирифтор

بآخر چون بآتش شد گرفتار

Даромад Ҷабраил аз авҷи асрор

درآمد جبرئیل از اوجِ اسرار

Ки ҳон дар хоҳ ҳар ҳоҷат ки дорӣ

که هان در خواه هر حاجت که داری

Бтў , гуфто , надорам чун на ёрӣ

بتو، گفتا، ندارم چون نه یاری

Агар аз ғайри ҳоҷат хоҳ бошам

اگر از غیر حاجت خواه باشم

Пас аз ағёри ин даргоҳ бошам

پس از اغیارِ این درگاه باشم

Ман аз ғам фориғам бишинав сухани рост

من از غم فارغم بشنو سخن راست

Худо донад кунад ончаш буд хост

خدا داند کند آنچش بوَد خواست

Млоик чун мақом ӯ бидиданд

ملایک چون مقام او بدیدند

зи сидқ ӯ хурӯшӣ баркашиданд

ز صدق او خروشی برکشیدند

Колҳӣ , поки ҷисм ва пок ҷонаст

کالهی، پاک جسم و پاک جانست

Баҳр чаш озмудӣ беш азонст

بهر چش آزمودی بیش ازانست

Чунон дар ҳукми ту дидеми нармаш

چنان در حکم تو دیدیم نرمش

Ки оташ сард шуд аз ишқи гармаш

که آتش سرد شد از عشق گرمش

Биҳиштии гашти дӯзах аз дил ӯ

بهشتی گشت دوزخ از دل او

Зиҳии хулат ки омад ҳосил ӯ

زهی خِلّت که آمد حاصل او

Гараш хуонеи халили хеш шояд

گرش خوانی خلیل خویش شاید

Гараш ҷилваи диҳии зин беш шояд

گرش جلوه دهی زین بیش شاید

Гар аз дайни халилат раҳбарӣ нест

گر از دین خلیلت رهبری نیست

Турои пас ҷузи тариқ озрӣ нест

ترا پس جز طریق آزری نیست

?герат бе симӣаст ва бе зарии ҳам

گرت بی سیمیَست و بی زری هم

Турои нмрўдисту озрии ҳам

ترا نمرودیسَت و آزری هم

Аҷаби дорӣ ки намрудӣ чунон шуд

عجب داری که نمرودی چنان شد

Ки баҳри ҳарби ҳақ бар осмон шуд

که بهر حرب حق بر آسمان شد

Кигар коряти ногуҳ кўж гардад

که گر کاریت ناگه کوژ گردد

Дилати намруди раҳи он рӯз гардад

دلت نمرودِ ره آن روز گردد

Чунон дар чашм ояд хашму кӣнаи т

چنان در چشم آید خشم و کینه‌ت

Ки бар гардун расад сандӯқи синаи т

که بر گردون رسد صندوقِ سینه‌ت

Туро чун кари гасу сандӯқ ҳам ҳаст

ترا چون کر گس و صندوق هم هست

Бнмрўдит дар олам илм ҳаст

بنمرودیت در عالم علم هست

Чу ҳар дам мерасад сад тири инкор

چو هر دم می‌رسد صد تیرِ انکار

Чу намрудати бад-ӣни гардандаи паргор

چو نمرودت بدین گردنده پرگار

Ту пас дар кори худ намруди хешӣ

تو پس در کارِ خود نمرودِ خویشی

Бнику бади зиёну суди хешӣ

بنیک و بد زیان و سودِ خویشی

Тўӣӣ дар банд афзӯнӣ бимонада

توئی در بندِ افزونی بمانده

Млоики ғарқ бе чунӣ бимонада

ملایک غرقِ بی‌چونی بمانده

Чўъмрт рафт охир чун кунӣ ту

چوعمرت رفت آخر چون کنی تو

Ки бинишастӣ ки зар афзӯн кунӣ ту

که بنشستی که زر افزون کنی تو

Ҳамаи умрат зиён будаст эй дӯст

همه عمرت زیان بودست ای دوست

Ки то як ҷӯ зарат судаст эй дӯст

که تا یک جَو زرت سودست ای دوست

Чу ҳиммати ҷои мардии як қурозаи сет

چو همت جای مردی یک قراضه‌ست

Басӣ кам аз занони мстҳозаҳи сет

بسی کم از زنان مستحاضه‌ست

Тавонгарро паямбари мурдаи хондаи сет

توانگر را پیمبر مُرده خوانده‌ست

Касе кӯ сим дорад мурдаи мондаи сет

کسی کو سیم دارد مرده مانده‌ست

Чу саг аз пас макун чандини ҷаҳонӣ

چو سگ از پس مکن چندین جهانی

Ки ин сагро тамомаст устихонӣ

که این سگ را تمامست استخوانی

Турои ин нафас ҳамчун габри зардушт

ترا این نفس همچون گبرِ زردشت

Бзири пой ногуҳ хоҳадат кишт

بزیر پای ناگه خواهدت کُشت

Бакоригар наме доряши машғӯл

بکاری گر نمی‌داریش مشغول

Шӯй аз даст ӯ аз кори маъзул

شوی از دست او از کار معزول