Ато гуфтаст он марди хуросон

عطا گفته‌ست آن مرد خراسان

Ки ҳайвонӣаст бо сад кӯҳи яксон

که حیوانیست با صد کوه یکسان

Пас кӯҳӣ ки онро қоф номаст

پس کوهی که آن را قاف نامست

Магари онҷоигаҳ ӯро мақомаст

مگر آنجایگه او را مقامست

Бар ӯ ҳафт саҳро пар гиёҳаст

بر او هفت صحرا پر گیاهست

Пас ӯ ҳафт дарё пеш роҳаст

پس او هفت دریا پیش راهست

Дар онҷо ҳаст ҳайвонии қавии тан

در آنجا هست حیوانی قوی تن

Ки ӯро нест кории ҷуз ки хӯрдан

که او را نیست کاری جز که خوردن

Бияёд бомдодони пагоҳ ӯ

بیاید بامدادان پگاه او

Хӯрд он ҳафт саҳрои пари гиёҳ ӯ

خورد آن هفت صحرا پر گیاه او

Чу холӣ кард ҳолеи ҳафт саҳро

چو خالی کرد حالی هفت صحرا

Бёшомди бики дами ҳафт дарё

بیاشامد بیک دم هفت دریا

Чу фориғ гардад аз хӯрдани бикбор

چو فارغ گردد از خوردن بیکبار

НхФтди шаби дамӣ аз ранҷу тимор

نخفتد شب دمی از رنج و تیمار

Ки ман фардо чаҳ хоҳам хӯрд ӣнҷо

که من فردا چه خواهم خورد اینجا

Ҳама хӯрдам чаҳ хоҳам кард ӣнҷо

همه خوردم چه خواهم کرد اینجا

Дигар рӯз аз барои ӯ ҷаҳондор

دگر روز از برای او جهاندار

Кунад саҳроу дарёи пар дигар бор

کند صحرا و دریا پُر دگر بار

Чу ҳирс одамӣ дорад камолӣ

چو حرص آدمی دارد کمالی

Худ имон несташ бар ҳақи таъолӣ

خود ایمان نیستش بر حق تعالی

Чигуна зарраи оташи сарафроз

چگونه ذرّهٔ آتش سرافراز

Чу дар ҳизум фитад аз пас расад боз

چو در هیزم فتد از پس رسد باز

Турогар зарра ҳирсаст имрӯз

ترا گر ذرّهٔ حرصست امروز

Ба пас мебоз хоҳад рафт аз сӯз

به پس می باز خواهد رفت از سوز

Турои пас он накӯтаргар бадоне

ترا پس آن نکوتر گر بدانی

Ки обӣ бар сар оташ фишонӣ

که آبی بر سر آتش فشانی

Вагар на ту на ҳушёрӣ на мастӣ

وگر نه تو نه هشیاری نه مستی

Бамонеи ҷовдони оташи парастӣ

بمانی جاودان آتش پرستی

Вагар як ҷӯи ҳаромат дар миёнаст

وگر یک جَو حرامت در میانست

Баҳри як ҷӯ азобӣ ҷовдонаст

بهر یک جَو عذابی جاودانست