Магари рӯҳи аллоҳи он шамъи длФрўз

مگر روح الله آن شمع دلفروز

Ба гӯристон гузар мекард як рӯз

به گورستان گذر می‌کرد یک روز

зи гӯрии нола Эй омад ба гӯшаш

ز گوری ناله‌ای آمد به گوشش

Дил аз зорӣ он омад ба ҷӯшаш

دل از زاریّ آن آمد به جوشش

Дуо кард он замон то ҳақи таъолӣ

دعا کرد آن زمان تا حق تعالی

Ба як дам зинда кардаш чун хаёлӣ

به یک دم زنده کردش چون خیالی

Яке пери хамида чун камоне

یکی پیر خمیده چون کمانی

Саломаш гуфт ва сокин шуд замонӣ

سلامش گفت و ساکن شد زمانی

Масеҳаш гуфт пиро кистӣ ту

مسیحش گفت پیرا کیستی تو

Чаҳ вақте мардӣ ва кӣ зистии ту

چه وقتی مُردی و کَی زیستی تو

Пас онгаҳ гуфт эй баҳри пари асрор

پس آنگه گفت ای بحر پر اسرار

Манам ҳёни бен маъбади чунин зор

منم حیّانِ بن معبد چنین زار

Ҳазор ва ҳаштсад соласт эй пок

هزار و هشتصد سالست ای پاک

Ки то ман мурдаам афтода дар хок

که تا من مرده‌ام افتاده در خاک

Азин сахтӣ нёсудам замонӣ

ازین سختی نیاسودم زمانی

Надидам хешро як дам амоне

ندیدم خویش را یک دم امانی

Масеҳаш гуфт эй шӯридаи хобат

مسیحش گفت ای شوریده خوابت

Чаро карданд чандинии азобат

چرا کردند چندینی عذابت

Бадв гуфт ин азоби ман колимст

بدو گفت این عذاب من کالیمست

Барои донагӣ мол ятемаст

برای دانگی مال یتیمست

Масеҳаш гуфт беимон бамурдӣ

مسیحش گفت بی ایمان بمُردی

Ки аз донагии ту чандини ранҷи барадӣ ?

که از دانگی تو چندین رنج بردی؟

Чунин гуфт ӯ ки бар исломи мардум

چنین گفت او که بر اسلام مُردم

Ки чандини соли чандини ранҷи барадам

که چندین سال چندین رنج بردم

Дуо кард он замони исои покаш

دعا کرد آن زمان عیسی پاکش

Ки то хуш хуфт ва шуд бо зери хокаш

که تا خوش خفت و شد با زیر خاکش

Мусулмонони мусулмонӣ гар инаст

مسلمانان مسلمانی گر اینست

Надонам кончаҳ май байнам чаҳ дайнаст

ندانم کانچه می‌بینم چه دینست

?герати як ҷӯи ҳароми носўобст

گرت یک جَو حرام ناصوابست

Ҳазор ва ҳаштсад солат азобаст

هزار و هشتصد سالت عذابست

Вагар худ моли сар то сар ҳаромаст

وگر خود مال سر تا سر حرامست

Чгўими худ азобат бар давомаст

چگویم خود عذابت بر دوامست

Ъзизо чун вафодории надорӣ

عزیزا چون وفاداری نداری

Ғами худ хур чу ғами хории надорӣ

غم خود خور چو غم خواری نداری

Надории ҳеҷ гардан сар мефароз

نداری هیچ گردن سر میفراز

Ҳисоби хасм аз гардан биндоз

حساب خصم از گردن بینداز

Ки чун бар сари надории исои пок

که چون بر سر نداری عیسی پاک

Басии бинии азоб аз хасм бе бок

بسی بینی عذاب از خصم بی باک

Ндонӣ ҳеҷ кори хеш кардан

ندانی هیچ کار خویش کردن

Биҷузи умрат каму зар беш кардан

بجز عمرت کم و زر بیش کردن

Наме доне ки то ту сим кӯшӣ

نمی‌دانی که تا تو سیم کوشی

БғФлти умри заррин май фурӯшӣ

بغفلت عمر زرّین می‌فروشی

Макун зари ҷамъ чун симоби дртоб

مکن زر جمع چون سیماب درتاب

Ки хоҳии гашти ногуҳи ҳамчуи симоб

که خواهی گشت ناگه همچو سیماب

Азон зари бештар дар зер хокаст

ازان زر بیشتر در زیرِ خاکست

Ки аз ваии бештар мардум ҳалокаст

که از وی بیشتر مردم هلاکست

Зарии кони санг дар кӯҳ ва камар дошт

زری کان سنگ در کوه و کمر داشت

Бахил аз санги он зари сахт тар дошт

بخیل از سنگ آن زر سخت تر داشت

Бидиҳ аз мардумии сад ганҷи пайваст

بده از مردمی صد گنج پیوست

Вале як ҷӯ бамурдӣ кам даҳ аз даст

ولی یک جَو بمردی کم ده از دست

Хасии кӯи нон даҳ омад аз касе ба ,

خسی کو نان ده آمد از کسی به،

Ки як нони даҳ зи фармони даҳ басӣ ба

که یک نان ده ز فرمان ده بسی به

Вале кушта шудан дар пои пелон

ولی کُشته شدن در پای پیلان

Ба аз нон хӯрдан аз дасти бахилон

به از نان خوردن از دست بخیلان