Чунин додаст соҳиби шаръи фатво

چنین دادست صاحب شرع فتوی

Ки ҳар кӯи як сухан гуяд зи ?дане

که هر کو یک سخن گوید ز دنیی

Ба панҷсад соли раҳ конро шумораст

به پانصد سال ره کانرا شمارست

зи ҷинат давр уфтад , ин чаҳ кораст

ز جنّت دور افتد، این چه کارست

зи дунёи як сухан , худ чун буд он

ز دنیا یک سخن، خود چون بوَد آن

Кигар афзӯн буд афзӯн буд он

که گر افزون بود افزون بود آن

Касе кӯи умр дар ?данеи басари барад

کسی کو عمر در دنیی بسر برد

Қавии мардӣ буд , дар дайн агар мард

قوی مردی بوَد، در دین اگر مُرد

Чу киштӣ дар раҳи дунёи ту худ ро

چو کُشتی در ره دنیا تو خود را

Харӣ бошӣ ки бошӣ гӯл ва худ ро

خری باشی که باشی گول و خود را

зи ?данеи ҷзпшимонӣ чаҳ хезад

ز دنیی جزپشیمانی چه خیزد

Наме донеи зи нодонӣ чаҳ хезад ?

نمی‌دانی ز نادانی چه خیزد؟