Магари маъшӯқи тӯсии грмгоҳӣ

مگر معشوق طوسی گرمگاهی

Чу бехешӣ бурун мешуд броҳӣ

چو بی‌خویشی برون می‌شد براهی

Яке саги пеш ӯ омад дарон роҳ

یکی سگ پیش او آمد دران راه

з бе хешии бузади сангяш ногоҳ

ز بی‌خویشی بزد سنگیش ناگاه

Саворӣ сбзҷомаҳ дид аз давр

سواری سبزجامه دید از دور

Даромад аз пасаш рўӣии ҳамаи нур

درآمد از پسش روئی همه نور

Бузади як тозӣона сахт биравӣ

بزد یک تازیانه سخت بروی

Бадви гуфто ки ҳон эй бихбри ҳай

بدو گفتا که هان ای بیخبر هی

Наме доне ки бар ки май зании санг

نمی‌دانی که بر که می‌زنی سنگ

Ки бо ӯ нестӣ дар асли ҳамранг

که با او نیستی در اصل همرنگ

На аз як қолабӣ бо ӯ баҳами ту

نه از یک قالبی با او بهم تو

Чаро аз хеш май доряш кам ту

چرا از خویش می‌داریش کم تو

Чу саг аз қолаби қадара ҷудо нест

چو سگ از قالب قدرة جدا نیست

Фузӯнӣ карданат бар саг раво нест

فزونی کردنت بر سگ روا نیست

Сегон дар парда пинҳонанд эй дӯст

سگان در پرده پنهانند ای دوست

Бибингар поки мағзӣ беш азин пӯст

ببین گر پاک مغزی بیش ازین پوست

Ки саг гарчи басӯрат нописандаст

که سگ گرچه بصورت ناپسندست

Валикин дар сифат ҷонаш баландаст

ولیکن در صفت جانش بلندست

Басии асрор бо саг дар миёнаст

بسی اسرار با سگ در میانست

Валикини зоҳир ӯ сад онаст

ولیکن ظاهر او سدِّ آنست