Падар гуфташ ту зинҳор ин миндиш

پدر گفتش تو زنهار این میندیش

Ки баргирам хаёли шҳўаҳ аз пеш

که برگیرم خیال شهوة از پیش

Вале чун ту зи олам ин гузидӣ

ولی چون تو ز عالم این گزیدی

Ҳам ин гуфтӣ ва ҳам инро шунидӣ

هم این گفتی و هم این را شنیدی

Бидон монаст каз сад олами асрор

بدان مانست کز صد عالم اسرار

На ту ҷузи зи як шҳўаҳи хабардор

نهٔ تو جز ز یک شهوة خبردار

Миннат зон ин сухан гуфтам бхлўт

منت زان این سخن گفتم بخلوت

Ки то берун наҳй гомии зи шаҳват

که تا بیرون نهی گامی ز شهوت

Чу бо исои тавон ҳам роз бӯдан

چو با عیسی توان هم راز بودن

Ки хоҳад бо харии анбоз бӯдан

که خواهد با خری انباز بودن

Чаро бо хари шарики оӣӣ ба шаҳват

چرا با خر شریک آئی به شهوت

Чу бо исои тавон бӯдани бхлўт

چو با عیسی توان بودن بخلوت

Чу як дам беш нест ин шҳўаҳи охир

چو یک دم بیش نیست این شهوة آخر

Азон ба ҷовдонии хлўаҳи охир

ازان به جاودانی خلوة آخر

Чўдоим мекунад боқӣаст хилват

چودایم می‌کند باقیست خلوت

Замонӣ дар гузар яъне зи шаҳват

زمانی در گذر یعنی ز شهوت

з шҳўаҳ нест хлўаҳи ҳеҷ матлӯб

ز شهوة نیست خلوة هیچ مطلوب

Касе кин сар надорад ҳаст маъюб

کسی کین سر ندارد هست معیوب

Валикин чун расад шҳўаҳи бғоит

ولیکن چون رسد شهوة بغایت

зи шҳўаҳ ишқ зояд бе ниҳоят

ز شهوة عشق زاید بی‌نهایت

Вале чун ишқ гардад сахт бисёр

ولی چون عشق گردد سخت بسیار

Муҳаббат аз миён ояд падедор

محبّت از میان آید پدیدار

Муҳаббат чун бҳд худ расад низ

محبّت چون بحد خود رسد نیز

Шавад ҷони ту дар маҳбӯби ночиз

شود جان تو در محبوب ناچیز

зи шҳўаҳи даргузар чун нест матлӯб

ز شهوة درگذر چون نیست مطلوب

Ки асл ҷумла маҳбӯбаст маҳбӯб

که اصل جمله محبوبست محبوب

Агар куштаи шӯй дар роҳ ӯ зор

اگر کُشته شوی در راه او زار

Басӣ ба зонка дар шҳўаҳи гирифтор

بسی به زانکه در شهوة گرفتار