Фарс меронад нўшрўон чу тирӣ

فرس می‌راند نوشروان چو تیری

Барра дар чун камоне дид перӣ

به ره در، چون کمانی دید پیری

Дарахтӣ чанд мебинишонад он пер

درختی چند می‌بنشاند آن پیر

Шаҳаши гуфто чу кардӣ мӯӣ чун шер

شهش گفتا چو کردی موی چون شیر

Чу рӯзӣ чандро боқӣ наМонӣ

چو روزی چند را باقی نمانی

Дарахти ӣнҷо чаро дар май нишоне

درخت اینجا چرا در می نشانی

Бшоаҳи он пери гуфтои ҳуҷҷатати бас

بشاه آن پیر گفتا حجتت بس

Чу киштанд аз барои мо басии кас

چو کشتند از برای ما بسی کس

Ки то имрӯзи азинҷо баҳра дорем

که تا امروز ازینجا بهره داریم

Барои дигарон мо ҳам бакорем

برای دیگران ما هم بکاریم

Бўсъи худ бибояд рафт гомӣ

بوسع خود بباید رفت گامی

Ки дар ҳар гом май бояд Низомӣ

که در هر گام می‌باید نظامی

Хуш омад шоҳро гуфтори он пер

خوش آمد شاه را گفتار آن پیر

Кафӣ пар кард зари гуфто ки ин гир

کفی پر کرد زر گفتا که این گیر

Бадви он пер гуфт эй шоҳи пирӯз

بدو آن پیر گفت ای شاه پیروز

Дарахти ман бабор омад ҳам имрӯз

درخت من ببار آمد هم امروز

Чаҳ гар шуд умри ман афзӯни зи ҳафтод

چه گر شد عمر من افزون ز هفتاد

Азин киштами ту доне бад науфтод

ازین کِشتم تو دانی بد نیفتاد

Надоди ин кишти даҳ соли интизорам

نداد این کِشت ده سال انتظارم

Ки ҳам имрӯз зар оварад боРом

که هم امروز زر آورد بارم

Чу шаҳро хуштар омад ин ҷавобаш

چو شه را خوشتر آمد این جوابش

Замини вдаҳ бадв бахшеду обаш

زمین وده بدو بخشید و آبش

Турои имрӯз бояд кард корӣ

ترا امروز باید کرد کاری

Ки бекарт нахоҳад буд борӣ

که بی‌کارت نخواهد بود باری

Қадам дар роҳи дайн бояд ниҳодан

قدم در راه دین باید نهادن

Ръўнт бар замин бояд ниҳодан

رعونت بر زمین باید نهادن

Агар мардии маҳосини ҳамчуи мардон

اگر مردی محاسن همچو مردان

Таҳорати ҷойро ҷоруби гардон

طهارت جای را جاروب گردان

Надории шарм бо ин зӯри бозу

نداری شرم با این زورِ بازو

Ниҳодани санги худро дар тарозу

نهادن سنگِ خود را در ترازو

Ту кам бошӣ з саг бишинав сухан ро

تو کم باشی ز سگ بشنو سخن را

Гар аз саг беш донеи хештан ро

گر از سگ بیش دانی خویشتن را