Чунин гуфтаст абрҳими адҳам
چنین گفتهست ابرهیم ادهم
Ки мерафтам бҳҷи дилшоду хуррам
که میرفتم بحج دلشاد و خرّم
Чу чашми ман бзот алърқ афтод
چو چشم من بذات العرق افتاد
Мураққаъ пӯш дидам мурдаи ҳафтод
مرقّع پوش دیدم مُرده هفتاد
Ҳамаи азгўшу бинии хӯни кушода
همه ازگوش و بینی خون گشاده
Миёни ранҷу хорӣ ҷон бидода
میان رنج و خواری جان بداده
Чу лухтии гирди эшон дар давидам
چو لختی گرد ایشان در دویدم
Якеро ним мурда зинда дидам
یکی را نیم مرده زنده دیدم
Бирафта ҷон ва пайвандаш бимонада
برفته جان و پیوندش بمانده
Шудаи умру дамӣ чандаш бимонада
شده عمر و دمی چندش بمانده
Шудам оҳистаи пеш ӯ хбрҷўӣ
شدم آهسته پیش او خبرجوی
Ки ҳолат чист охир ҳол баргӯӣ
که حالت چیست آخر حال برگوی
Забон бикшод вгФто эй броҳим
زبان بگشاد وگفتا ای براهیم
Битарс аз дӯстӣ каз теғи таъзим
بترس از دوستی کز تیغ تعظیم
Бзории ҷони мо рокшт бе бок
بزاری جان ما راکشت بی باک
Басони кофарони рӯм дар хок
بسان کافران روم در خاک
Ғзоӣ ӯ ҳама бо ҳоҷёнст
غزای او همه با حاجیانست
Ки бо ӯ ҷони инҳо дар миёнаст
که با او جان اینها در میانست
Бидон шихо ки мо будем ҳафтод
بدان شیخا که ما بودیم هفتاد
Ки моро сӯии каъба азм афтод
که ما را سوی کعبه عزم افتاد
Ҳамаи пеш аз сафар бо ҳам нишаста
همه پیش از سفر با هم نشسته
Бхомўшӣ гузидани аҳди баста
بخاموشی گزیدن عهد بسته
Дигар гуфтеми як соъати дарин роҳ
دگر گفتیم یک ساعت درین راه
Наяндешем чизеи ҷуз ки аллоҳ
نیندیشیم چیزی جز که الله
Бғирӣ нанигарем ва ҷамъ бошем
بغیری ننگریم و جمع باشیم
Чу парвонаи ғариқ шамъ бошем
چو پروانه غریق شمع باشیم
Чу рӯй андари биёбон дар ниҳодем
چو روی اندر بیابان در نهادیم
Бзоти алърқ бо Хизри аўФтодим
بذات العرق با خضر اوفتادیم
Саломӣ кард Хизри поки мо ро
سلامی کرد خضر پاک ما را
Ҷавобии гашти азмои ошкоро
جوابی گشت ازما آشکارا
Чу мо аз Хизри истиқболи дидем
چو ما از خضر استقبال دیدیم
Азин некӯи сафари иқболи дидем
ازین نیکو سفر اقبال دیدیم
Бҷони мо чун ин хотир даромад
بجان ما چون این خاطر درآمد
зи пас дар ҳотифӣ охир даромад
ز پس در هاتفی آخر درآمد
Ки ҳон эй кажи равон бехуру хоб
که هان ای کژ روان بی خور و خواب
Ҳамаи ҳам муддаии ҳам ҷумлаи каззоб
همه هم مدّعی هم جمله کذّاب
Шуморо нест аҳду қавли мақбул
شما را نیست عهد و قول مقبول
Ки ғайри мо шуморо кард машғӯл
که غیر ما شما را کرد مشغول
Чу аз мисоқи мо як зарра гаштед
چو از میثاقِ ما یک ذرّه گشتید
зи бади аҳдии бғирӣ ғарра гаштед
ز بد عهدی بغیری غرّه گشتید
Шуморо то наризам хӯни бзорӣ
شما را تا نریزم خون به زاری
Нахоҳад буд рӯй сулҳу ёрӣ
نخواهد بود روی صلح و یاری
Кунун ин ҷумларо хӯни рехт бар хок
کنون این جمله را خون ریخت بر خاک
намедорад зи хӯни ошиқони бок
نمیدارد ز خون عاشقان باک
Азу пурсед абрҳими адҳам
ازو پرسید ابرهیم ادهم
Ки ту аз марг чун монадӣ мусаллам
که تو از مرگ چون ماندی مسلّم
Чунин гуфт ӯ ки мегуфтанд хомӣ
چنین گفت او که میگفتند خامی
На бинии теғи мо чун нотамомӣ
نبینی تیغِ ما چون ناتمامی
Чу пухтаи гардӣ эй бе рӯй бе роҳ
چو پخته گردی ای بی روی بی راه
Боишон дар расонемати ҳам онгоҳ
به ایشان در رسانیمت هم آنگاه
Бигуфт ину баромади ҷон ӯ низ
بگفت این و برآمد جانِ او نیز
Нишони гуми гашт чун эшон азу низ
نشان گم گشت چون ایشان ازو نیز
Чаҳ вазни орад дар ин раҳи хӯни мардон
چه وزن آرد در این ره خون مردان
Ки ӣнҷои Асия аз хӯнаст гардон
که اینجا آسیا از خونست گردان
Гуруҳе дар раҳ ӯ дида бозанад
گروهی در ره او دیده بازند
Гуруҳеи ҷони меҳнат дида бозанад
گروهی جان محنت دیده بازند
Чу ту на дида дар бозии венаи ҷон
چو تو نه دیده در بازی و نه جان
Ки бошӣ ту ? на ин бошӣ венаи он
که باشی تو؟ نه این باشی و نه آن