Магар аз чашми захми чашми ағёр

مگر از چشم زخم چشم اغیار

Бадаради чашм Аёз омад гирифтор

بدرد چشم ایاز آمد گرفتار

зи дарди чашми чашмаши ҳамчу хӯн шуд

ز درد چشم چشمش همچو خون شد

Ду нргсдони чашмаши лола гаван шуд

دو نرگسدانِ چشمش لاله گون شد

Алии алҷмлаҳ чу рӯзии даҳ баромад

علی الجمله چو روزی ده برآمد

зи дарди чашми чашмаш дар сар омад

ز درد چشم چشمش در سر آمد

Чунон аз дарди чашмии мумтаҳани гашт

چنان از دردِ چشمی ممتحن گشت

Ки сафро кардаш ва бе хештани гашт

که صفرا کردش و بی خویشتن گشت

Касе Маҳмӯдро аз вай хабар кард

کسی محمود را از وی خبر کرد

Савораи гашти Маҳмӯд ва гузар кард

سواره گشت محمود و گذر کرد

Биболин Аёз омад ниҳон ӯ

ببالین ایاز آمد نهان او

Ниҳоди ангушт бар лаб дар замон ӯ

نهاد انگشت بر لب در زمان او

Бидон бимордорон гуфт зинҳор

بدان بیمارداران گفت زنهار

Магардонед аз шоҳаши хабардор

مگردانید از شاهش خبردار

Чу бинишаст он замони Маҳмӯди ғозӣ

چو بنشست آن زمان محمود غازی

Биҷуст аз ҷои Аёз аз длнўозӣ

بجَست از جا ایاز از دلنوازی

Зиҳам бикшод чашм ва шод бинишаст

زهم بگشاد چشم و شاد بنشست

Зиҳии банда ки чун озод бинишаст

زهی بنده که چون آزاد بنشست

Бадв гуфтанд эй аз хеши рафта

بدو گفتند ای از خویش رفته

Тан аз пас мондаи ҷон аз пеши рафта

تن از پس مانده جان از پیش رفته

зи дарди чашм саргардон бимонада

ز درد چشم سرگردان بمانده

Миёни ҷону тан ҳайрон бимонада

میان جان و تن حیران بمانده

Чу шаҳ бинишаст бар болинат аз пой

چو شه بنشست بر بالینت از پای

Ту сафро карда чун брҷстии азҷоӣ ?

تو صفرا کرده چون برجستی ازجای؟

Нагуфтат кас набӯдат чашм бар роҳ

نگفتت کس نبودت چشم بر راه

Чигуна гаштии азмҳмўди огоҳ ?

چگونه گشتی ازمحمود آگاه؟

Чунин гуфт ӯ ки чаҳ ҳоҷати шунидан

چنین گفت او که چه حاجت شنیدن

Надорам эҳтиёҷии ҳам бдидн

ندارم احتیاجی هم بدیدن

зи гӯш ва чашм озодаст ҷонам

ز گوش و چشم آزادست جانم

Ки ман аз ҷони ббўиш боз донам

که من از جان ببویش باز دانم

Чу буи ӯ зи ҷони худ шунӯдам

چو بوی او ز جان خود شنودم

Шудам зинда агарчӣ мурда будам

شدم زنده اگرچه مرده بودم

Надидӣ онкии ёқӯби паямбар

ندیدی آنکه یعقوب پیمبر

Ббўиши гашти равшани чашм дар сар

ببویش گشت روشن چشم در سر

Ту май бояд ки чашм аз дард созӣ

تو می‌باید که چشم از درد سازی

зи дарди чашми ту худ май гудозӣ

ز درد چشم تو خود می‌گدازی

Чу буи ошноӣӣ ёфтӣ ту

چو بوی آشنائی یافتی تو

Бар офоқи ду олам тофтӣ ту

بر آفاق دو عالم تافتی تو

Ки он як зарраи нури ошноӣӣ

که آن یک ذرّه نور آشنائی

Чу сад хуршед дорад рўшноӣӣ

چو صد خورشید دارد روشنائی

Чу доими дӯстӣ ҳақ чунонаст

چو دایم دوستی حق چنانست

Ки як зарра ба аз ҳар ду ҷаҳонаст

که یک ذرّه بِه از هر دو جهانست

Хдоӣии ончунон мидордти дӯст

خدائی آنچنان میداردت دوست

Азон шодӣ тавон гунҷид дар пӯст ?

ازان شادی توان گنجید در پوست؟

Бузургоне ки ин паргори диданд

بزرگانی که این پرگار دیدند

Бсди ҷони нуқта дардаш гузиданд

بصد جان نقطهٔ دردش گُزیدند

Ҳазорон ҷон барои як хитобаш

هزاران جان برای یک خطابش

Барафшонданади дили пари изтиробаш

برافشاندند دل پر اضطرابش