Се бори он кофари андари оташу хӯн

سه بار آن کافر اندر آتش و خون

Бгрдонид бар Љорҷиси гардун

بگردانید بر جرجیس گردون

Таниш шуд зарраи зарра чун ғуборӣ

تنش شد ذرّه ذرّه چون غُباری

зи хок ӯ баромади лолаи зорӣ

ز خاک او برآمد لاله‌زاری

Миёни ин ҳамаи ранҷу азобаш

میان این همه رنج و عذابش

Расед аз ҳотифи иззати хитобаш

رسید از هاتف عزّت خطابش

Ки ҳаргизи дӯстӣ мо занад лоф

که هرگز دوستی ما زند لاف

Нахоҳад хӯрд бедардӣ май соф

نخواهد خورد بی دُردی می صاف

Сазоӣ дӯстон инаст модом

سزای دوستان اینست مادام

Ки гардунашон равад бар ҳафт андом

که گردونشان رود بر هفت اندام

Бадв гуфтанд эй Љорҷис вае пок

بدو گفتند ای جرجیس و ای پاک

Турои ҳеҷ орзӯе ҳаст дар хок ?

ترا هیچ آرزویی هست در خاک‌؟

Маро гуфт орзӯ онаст акнӯн

مرا گفت آرزو آنست اکنون

Ки як бор дигар дар зери гардун

که یک بار دگر در زیرِ گردون

Кунандам пораи пора дар азобӣ

کنندم پاره پاره در عذابی

Ки то ояд дигар боРоми хитобӣ

که تا آید دگر بارم خطابی

Ки чандини ранҷ дар ҷонам рақам зад

که چندین رنج در جانم رقم زد

Ки ӯ дар дӯстии мо қадам зад

که او در دوستی ما قدم زد

Ту қадари дӯстон ӯ ндонӣ

تو قدر دوستان او ندانی

Ки мардии ғофилӣ дар зиндагонӣ

که مردی غافلی در زندگانی

Касе каз дӯстӣ дам зад ту он бош

کسی کز دوستی دم زد تو آن باش

Ва ё на , зи дӯстон дӯстон бош

و یا نه‌، ز دوستان دوستان باش