Чу дар назъи аўФтоди он пери бастом
چو در نزع اوفتاد آن پیر بسطام
Биорон гуфт к-эии қавми нкўком
بیاران گفت کای قوم نکوکام
Яке зуннори оридми ҳам акнӯн
یکی زنّار آریدم هم اکنون
Ки то бар бандади ин мискини маҷнӯн
که تا بر بندد این مسکینِ مجنون
Хурӯшӣ аз миён қавм бархест
خروشی از میان قوم برخاست
Ки аз зуннор ноед кори ту рост
که از زنّار ناید کار تو راست
Чигуна бошад эй султони асрор
چگونه باشد ای سلطان اسرار
Миёни боязиди онгоҳу зуннор
میان بایزید آنگاه و زنّار
Дигар раҳи хости зуннории зи асҳоб
دگر ره خواست زنّاری ز اصحاب
намеоварад каси он корро тоб
نمیآورد کس آن کار را تاب
Бохр кард шайхи алҳоҳ бисёр
بآخر کرد شیخ الحاح بسیار
намедонист каси дармони он кор
نمیدانست کس درمانِ آن کار
Ҳама гуфтанд агар бар шайхи тақдир
همه گفتند اگر بر شیخ تقدیر
Шқоўаҳ хостаст онро чаҳ тадбир
شقاوة خواستست آنرا چه تدبیر
Яке зуннор овараданд асҳоб
یکی زنّار آوردند اصحاب
Ки то бар баст ва бикшод аздўи чашми об
که تا بر بست و بگشاد ازدو چشم آب
Пас онгаҳ рӯйро дар хок молида
پس آنگه روی را در خاک مالید
Бисӯз ҷону дард дил бинолед
بسوز جان و درد دل بنالید
Басӣ ифшоанд хӯни азчшми хўнбор
بسی افشاند خون ازچشمِ خونبار
Вазони пас аз миён бибаред зуннор
وزان پس از میان ببرید زنّار
Забон бикшод к-эии қиўми мутлақ
زبان بگشاد کای قیّومِ مطلق
Баҳақи онкии ҷовидони тўӣии ҳақ
بحقّ آنکه جاویدان توئی حق
Ки чун ин дам буридам банди зуннор
که چون این دم بریدم بند زنّار
Ҳамон ҳафтод солаи габрами ингор
همان هفتاد ساله گبرم انگار
На габрии кӯи дарин дам боз гардад
نه گبری کو درین دم باز گردد
Бики фазли ту соҳиб роз гардад ?
بیک فضل تو صاحب راز گردد؟
Ман он габрам ки ин дами бозгаштам
من آن گبرم که این دم بازگشتم
Чаҳгар дайри омадами ҳам бози гаштам
چه گر دیر آمدم هم باز گشتم
Бигуфт ину шҳодаҳ тоза кард ӯ
بگفت این و شهادة تازه کرد او
Басии зорӣ беандоза кард ӯ
بسی زاری بی اندازه کرد او
Агарчӣ роҳи афзӯни омадами ман
اگرچه راه افزون آمدم من
Ҳамон ингори кокнўни омадами ман
همان انگار کاکنون آمدم من
Чу майдонӣ ки ман ҳеҷам илоҳӣ
چو میدانی که من هیچم الهی
зи ҳайчии ин ҳамаи пас май чаҳ хоҳӣ
ز هیچی این همه پس می چه خواهی
Чаҳ дорам , дард беандоза дорам
چه دارم، درد بی اندازه دارم
зи молу малики қалбӣ тоза дорам
ز مال و ملک قلبی تازه دارم
Чу дил дорам харобӣу кабобӣ
چو دل دارم خرابی و کبابی
Чаҳ май хоҳии хароҷӣ аз харобӣ
چه میخواهی خراجی از خرابی
Агар тўъҷз май хоҳӣ басӣ ҳаст
اگر توعجز میخواهی بسی هست
Надонам то чу ман оҷиз касе ҳаст
ندانم تا چو من عاجز کسی هست
Ғамами ҷузи ту дигар кас ме надонад
غمم جز تو دگر کس مینداند
Ту май доне агркс ме надонад
تو میدانی اگرکس مینداند
Чаҳ мегӯям чу донам нозирии ту
چه میگویم چو دانم ناظری تو
Чаҳ меҷӯям чу донам ҳозирии ту
چه میجویم چو دانم حاضری تو
Ту худ бахше агар ҷӯям вагарна
تو خود بخشی اگر جویم وگرنه
Ту худ доне агар гӯям вагарна
تو خود دانی اگر گویم وگرنه
Ҳама бесар танем афтода дар банд
همه بی سر تنیم افتاده در بند
Чаҳ бархезад азин бе сари танӣ чанд ?
چه برخیزد ازین بی سر تنی چند؟
Чу аз хилқат на суд вена зиёнаст
چو از خلقت نه سود ونه زیانست
Ҳамаи раҳмат барои ъосёнст
همه رحمت برای عاصیانست