Канизӣ дошт Абдуллоҳи масъӯд

کنیزی داشت عبدالله مسعود

Ки сад гӯнаи ҳунар будяш мавҷӯд

که صد گونه هنر بودیش موجود

Магар чун эҳтиёҷ омадаш динор

مگر چون احتیاج آمدش دینار

Талаб кард он канизакро харидор

طلب کرد آن کنیزک را خریدار

Канизакро чунин гуфт эй диловар

کنیزک را چنین گفت ای دلاور

Бирав ҷома бишӯй ва шона кун сар

برَو جامه بشوی و شانه کن سر

Ки май бФрўшмт зонк эҳтиёҷаст

که می بفروشمت زانک احتیاجست

Ки танро бар хароб дил хароҷаст

که تن را بر خراب دل خراجست

Канизак дар замони фармон ӯ кард

کنیزک در زمان فرمانِ او کرد

Ду се мӯии сифед аз сар фурӯ кард

دو سه موی سفید از سر فرو کرد

Бохри чашм чун бар мӯяш афтод

بآخر چشم چون بر مویش افتاد

Ҳазорон ашки хӯн бар рӯйиш афтод

هزاران اشک خون بر رویش افتاد

Чу Абдуллоҳи масъӯдаш чунон дид

چو عبدالله مسعودش چنان دید

Ду чашмаши ҳамчуи абрӣ хӯн фишон дид

دو چشمش همچو ابری خون فشان دید

Бадви гуфто чаро гриндаҳи ту

بدو گفتا چرا گریندهٔ تو

Ки май бФрўшмт чун бандаи ту

که می بفروشمت چون بندهٔ تو

Кунун ман аҳд кардам бо ту хомӯш

کنون من عهد کردم با تو خاموش

Ки нафурӯшам туро , мгарӣу мхрўш

که نفروشم ترا، مگری و مخروش

Канизак гуфт ман гирён на зонам

کنیزک گفت من گریان نه زانم

Ки дрҳкми фуруши тести ҷонам

که درحکم فروش تست جانم

Валикин зон сабаб гарем чунин зор

ولیکن زان سبب گریم چنین زار

Ки умрӣ кардаам пеш касе кор

که عمری کرده‌ام پیش کسی کار

Ки ёфт азхдмтш мӯем сипедӣ

که یافت ازخدمتش مویم سپیدی

Бохр кор омад нои умедӣ

بآخر کار آمد نا امیدی

Чаро будам ба охири пеши мардӣ

چرا بودم به آخر پیش مردی

Ки бифурӯшад марои охир ба дардӣ

که بفروشد مرا آخر به دردی

Чрокрдми ҷавонии харҷи ҷоӣӣ

چراکردم جوانی خرج جائی

Ки дар перӣ ниҳандам дар баҳоӣ

که در پیری نهندم در بهائی

Чаро будам бҷоӣии рӯзгорӣ

چرا بودم بجائی روزگاری

Ки он хизмат фуруш оварад борӣ

که آن خدمت فروش آورد باری

Чаро бар дарга ғайрем раҳ буд

چرا بر درگه غیریم ره بود

Чу даргоҳии чунон дар пишгаҳ буд

چو درگاهی چنان در پیشگه بود

Касеро кони чунон даргоҳ бошад

کسی را کان چنان درگاه باشد

Бдргоҳӣ дигар чун роҳ бошад

بدرگاهی دگر چون راه باشد

Ту эй хоҷаи ҳадиси ман бмниўш

تو ای خواجه حدیث من بمنیوش

Агарчӣ менаярзам ҳеҷ бифурӯш

اگرچه می‌نیرزم هیچ بفروش

Даромад Ҷабраил ва гуфт ҳоле

درآمد جبرئیل و گفت حالی

Ба пеши садру бадари лоязолӣ

به پیش صدر و بدر لایزالی

Ки Абдуллоҳро гӯй эй вафодор

که عبدالله را گوی ای وفادار

Мабош ин дардро охири равои дор

مباش این درد را آخر روا دار

Сипедӣ ёфт дар исломи мӯяш

سپیدی یافت در اسلام مویش

Ҷуз озодӣ нахоҳад буд рӯйиш

جز آزادی نخواهد بود رویش

Худоё чун турои ҳалқаи бгўшм

خدایا چون ترا حلقه بگوشم

Маяфкан рӯзи перӣ дар фурушам

میفکن روز پیری در فروشم

Гар аз тоъат надорам ҳеҷ рўӣӣ

گر از طاعت ندارم هیچ روئی

Сипедам ҳаст дар исломи мўӣӣ

سپیدم هست در اسلام موئی

Агар бифурӯшем ҷон сӯхтани рост

اگر بفروشیم جان سوختن راست

Ки дӯзахи ин замон афрӯхтани рост

که دوزخ این زمان افروختن راست

зи ҷони сӯзӣу дилсӯзӣ чаҳ хезад

ز جان سوزی و دلسوزی چه خیزد

зи мӯрии дрчнони рӯзӣ чаҳ хезад

ز موری درچنان روزی چه خیزد

Баҳақи иззат эй донандаи роз

بحق عزّت ای دانندهٔ راز

Ки андари хандақи аҷзами миндоз

که اندر خندق عجزم مینداز

Бадасти қаҳр чун мумам магардон

بدست قهر چون مومم مگردان

зи фазли хеш маҳрӯмам магардон

ز فضل خویش محرومم مگردان

Ҳамаи нек ва бидам нокардаи ингор

همه نیک و بدم ناکرده انگار

з фазлат кун маро бе ман бикбор

ز فضلت کن مرا بی من بیکبار

Ки ҳар неку бадии кон аз ман ояд

که هر نیک و بدی کان از من آید

Марои нокоми ғул гардан ояд

مرا ناکام غُلّ گردن آید

Марогар ту нахоҳӣ кард бедор

مرا گر تو نخواهی کرد بیدار

Бихоб ғифлатам дар мурдаи ингор

بخواب غفلتم در مرده انگار

Чу ман саргаштаи пастами ту баландӣ

چو من سرگشته پستم تو بلندی

Баландам кун чу пастами аўФкндӣ

بلندم کن چو پستم اوفکندی

Гирифтори туам аз диргоҳӣ

گرفتار توام از دیرگاهی

Маро бинмоӣ сӯии хеши роҳӣ

مرا بنمای سوی خویش راهی

Дирам бигушоӣу фартут худам кун

درم بگشای و فرتوت خودم کن

Дилами брбоӣу мабҳут худам кун

دلم بربای و مبهوت خودم کن

зи ман бар ман басӣ омад табоҳӣ

ز من بر من بسی آمد تباهی

Илоҳии нҷнии манӣ илоҳӣ

الهی نَجِّنی منّی الهی

Марои бурҳони зи мангар май раҳоне

مرا بِرهان ز من گر می رهانی

Ки ҳар чизе ки май хоҳии туоне

که هر چیزی که می‌خواهی توانی

Маро бо худ мадору бихўдми дор

مرا با خود مدار و بیخودم دار

зи худ сайри омадами ин худ кам ингор

ز خود سیر آمدم این خود کم انگار

Баҳақ онкӣ майдонӣ ки чунам

بحق آنکه میدانی که چونم

Ки беруни ори азин ғарқоби хӯнам

که بیرون آر ازین غرقابِّ خونم

Марои бихўди бахуди гардони гирифтор

مرا بیخود بخود گردان گرفتار

Мёўр бо худами ҳаргиз дигар бор

میاور با خودم هرگز دگر بار

Сагам хону марон аз остонам

سگم خوان و مران از آستانم

Ки дар Кувайти саги як устихонам

که در کویت سگ یک استخوانم

Агар ёбам зкўити устихонӣ

اگر یابم زکویت استخوانی

Кашам дар пеши чархи пирхўонӣ

کشم در پیش چرخ پیرخوانی