Бузургӣ бар яке мактаб гузар кард

بزرگی بر یکی مکتب گذر کرد

Магари ногуҳи бадви кӯдак назар кард

مگر ناگه بدو کودک نظر کرد

Якеро пеши нону нони хӯриш буд

یکی را پیش نان و نان خورش بود

Дигарро нон танҳо парвариш буд

دگر را نانِ تنها پرورش بود

Магари ин як азон як нони хӯриши хост

مگر این یک ازان یک نان خورش خواست

Ки кораш менашуд бе нони хӯриши рост

که کارش می‌نشد بی نان خورش راست

Дигар як гуфт агар бошӣ саги ман

دگر یک گفت اگر باشی سگ من

Ки ҳам чун саги зании таг бар таги ман

که هم چون سگ زنی تگ بر تگ من

Биёбӣ нони хӯриш аз ман вагарна

بیابی نان خورش از من وگرنه

Турои баси нон танҳо ва дигар на

ترا بس نان تنها و دگر نه

Чу розии гашти он кӯдак бидон кор

چو راضی گشت آن کودک بدان کار

Давон шуд ҳамчуи саг дар раҳи брФтор

دوان شد همچو سگ در ره برفتار

Ниҳодаши ришта бар гардан ки саг бош

نهادش رشته بر گردن که سگ باش

Ббонги саги даройу тез таг бош

ببانگ سگ درآی و تیز تگ باش

Чунон колқсаҳ фармудаш чунон кард

چنان کالقصّه فرمودش چنان کرد

Ки то он нони хӯриш бар рӯй нон кард

که تا آن نان خورش بر روی نان کرد

Бузург дайнаш гуфт эй хиради кӯдак

بزرگ دینش گفت ای خرد کودک

Агар ту бўдтӣ дар кори зирак

اگر تو بودتی در کار زیرک

Қаноати крдтӣ бар нони замонӣ

قناعت کردتی بر نان زمانی

Вазин саг бӯданат будӣ амоне

وزین سگ بودنت بودی امانی

Бтрки нон хӯриш боист гуфтан

بترک نان خورش بایست گفتن

Ки то чун саг набоистят рафтан

که تا چون سگ نبایستیت رفتن

Чу саг то кӣ кунам аз пас ҷаҳонӣ

چو سگ تا کی کنم از پس جهانی

Барои ҷиФаҳу устихонӣ

برای جیفهٔ و استخوانی

Агар Маҳмӯди ахбори аҷам ро

اگر محمود اخبار عجم را

Бидод он пели вории се дирам ро

بداد آن پیل واری سه درم را

Чаҳ кард он пели вораш ? кам наярзед

چه کرد آن پیل وارش؟ کم نیرزید

Бар шоири Фқоъӣ ҳам наярзед

بر شاعر فقاعی هم نیرزید

Зиҳии ҳиммат ки шоир дошт онгоҳ

زهی همّت که شاعر داشت آنگاه

Кунун бингар ки чун бархест аз роҳ

کنون بنگر که چون برخاست از راه

Биҳамдиллоҳ ки дар дайни болиғами ман

بحمدالله که در دین بالغم من

Бадунё аз ҳамаи каси фориғами ман

بدنیا از همه کس فارغم من

Ҳар он чизе ки бояд беш азон ҳаст

هر آن چیزی که باید بیش ازان هست

Чаро ёзми басӯии ин ва он даст

چرا یازم بسوی این و آن دست