Чунин гуфтаст рӯзии ҳақи парастӣ

چنین گفته‌ست روزی حق پرستی

Ки ӯро буд дар асрори дастӣ

که او را بود در اسرار دستی

Ки ҳар чизе ки ҳаст ва боядат низ

که هر چیزی که هست و بایدت نیز

Азон чизати фароғат ба азон чиз

ازان چیزت فراغت بِه ازان چیز

Турои чизе ки дар ҳар ду ҷаҳонаст

ترا چیزی که در هر دو جهانست

Ба аз будаш басӣ нобӯд онаст

به از بودش بسی نابود آنست

Агар ҳар ду ҷаҳон дор ассаломаст

اگر هر دو جهان دار السلامست

Тамошои гоҳи ҷонам ин тамомаст

تماشا گاه جانم این تمامست

Чу ҷони поки ман фирдавс бошад

چو جان پاکِ من فردوس باشد

Марои сад муштарӣ дар қавс бошад

مرا صد مشتری در قوس باشد

Биҳиштии ин чунину ҳамдамӣ на

بهشتی این چنین و همدمی نه

Дилии пари сари ишқу муҳаррамӣ на

دلی پر سرِّ عشق و محرمی نه

Чу ҳар ҳамдам ки мебайнам ҳиҷобаст

چو هر همدم که می‌بینم حجابست

Марои пас ҳар дамӣ ҳамдам китобаст

مرا پس هر دمی همدم کتابست

Чу касро менабинам ҳамдами хеш

چو کس را می‌نبینم همدم خویش

Дар онҷо мефурӯ гӯям ғами хеш

در آنجا می فرو گویم غم خویش

Марои дрмғзи дили дрдист танҳо

مرا درمغزِ دل دردیست تنها

Казу мезояд ин чандини суханҳо

کزو می‌زاید این چندین سخنها

Агар кам гӯям вагар беш гӯям

اگر کم گویم و گر بیش گویم

Чаҳ меҷӯям касе , бо хеш гӯям

چه می‌جویم کسی، با خویش گویم

Баровардам бигард олимии даст

برآوردم بگرد عالمی دست

Надод аз ҳеҷ навъами ҳамдамии даст

نداد از هیچ نوعم همدمی دست

Вагар дод вдҳди як ҳамдамам дод

وگر داد ودهد یک همدمم داد

Надоди аўдоди лекини ҳам дамам дод

نداد اوداد لیکن هم دمم داد

зи чандини одамии дрҳичи ҷоӣӣ

ز چندین آدمی درهیچ جائی

Наме байнами сари мўӣии вФоӣӣ

نمی‌بینم سر موئی وفائی

Чу дар ман низ як зарра вафо нест

چو در من نیز یک ذرّه وفا نیست

з ғайриӣ ин вафо ҷустани рӯи анисат

ز غیری این وفا جُستن رو انیست

Чу ман муҳаррами ним худро замонӣ

چو من محرم نَیَم خود را زمانی

Ки бошад муҳаррами ман дар ҷаҳонӣ

کِه باشد محرم من در جهانی

зи ҳамроҳони дайн мардӣ надидам

ز همراهان دین مردی ندیدم

Зохўони сафо гардӣ надидам

زاخوان صفا گردی ندیدم

Басӣ рафтам ҳам онҷоам ки будам

بسی رفتم هم آنجا ام که بودم

намедонам казин рафтан чаҳ судам

نمی‌دانم کزین رفتن چه سودم

Дило чун ҳам ншинонт бирафтанд

دلا چون هم نشینانت برفتند

Рафиқон ва қринонт бирафтанд

رفیقان و قرینانت برفتند

Ту то кӣ боди пимоӣии зи савдо

تو تا کَی باد پیمائی ز سودا

Бирав то кӣ кунӣ имрӯзу фардо

برَو تا کَی کنی امروز و فردا

Бихӯрадӣ ҳамчуи бекорони ҷаҳонӣ

بخوردی همچو بیکاران جهانی

Ғами карт наме байнами замонӣ

غم کارت نمی‌بینم زمانی

Агарчӣ субҳдамро ҳам дамӣ ҳаст

اگرچه صبحدم را هم دمی هست

Вале содиқи надоди он ҳамдамаши даст

ولی صادق نداد آن همدمش دست

Бикун корӣ ки вақти имрӯзи дорӣ

بکن کاری که وقت امروز داری

Барафрӯз оташӣ чун сӯзи дорӣ

برافروز آتشی چون سوز داری

Ҳама хуфтанд чаҳ маст ва чаҳ ҳушёр

همه خفتند چه مست و چه هشیار

Ту кӣ хоҳӣ шудан аз хоби бедор

تو کَی خواهی شدن از خواب بیدار

Туро то чанд азин борӣки гуфтан

ترا تا چند ازین باریک گفتن

Ки май бояд туро бо рег рафтан

که می‌باید ترا با ریگ رُفتن

Чу абрҳим гуфтор омадӣ ту

چو ابرهیم گفتار آمدی تو

Чаро намруд рафтор омадӣ ту

چرا نمرود رفتار آمدی تو

Чу натавонӣ ки мард кор мерай

چو نتوانی که مرد کار میری

Зиҳии ҳасрат агар мурдор мерай

زهی حسرت اگر مُردار میری

Ба гирди қоли охир чанд гардӣ

به گرد قال آخر چند گردی

Қадам дар ҳол нагар шери мардӣ

قدم در حال نِه گر شیر مردی

Дили тугар зи қол ором гирад

دل تو گر ز قال آرام گیرد

Куҷо аз ҳоли мардон ном гирад

کجا از حالِ مردان نام گیرد

Чу қишрӣ беш нест ин қоли охир

چو قشری بیش نیست این قال آخر

Талаб кун ҳмчўмрдони ҳоли охир

طلب کن همچومردان حال آخر

Чу ту умри азизи худ бикбор

چو تو عمر عزیز خود بیکبار

Ҳама дар гуфт кардӣ , кӣ кунӣ кор

همه در گفت کردی،کی کنی کار

Бути ту шеър май байнам ҳамеша

بُت تو شعر می‌بینم همیشه

Турои ҷузи бут парастӣ нест пеша

ترا جز بت پرستی نیست پیشه