Бипурсед аз Увайси он поки ҷонӣ

بپرسید از اویس آن پاک جانی

Ки мегӯйанд сӣ соли он фулонӣ

که می‌گویند سی سال آن فلانی

Фурӯ барадаст гӯрии хештан ро

فرو بُردست گوری خویشتن را

Фурӯи овехтаи онҷои кафан ро

فرو آویخته آنجا کفن را

Нишаста бар сари он гӯри пайваст

نشسته بر سر آن گور پیوست

з гиря менадорад як замони даст

ز گریه می‌ندارد یک زمان دست

Бурузи орому шаб хобаш намондаст

بروز آرام و شب خوابش نماندست

Бичишам ашки рез обаш намондаст

بچشم اشک ریز آبش نماندست

БхўФу тарс ӯ дар рӯзгорӣ

بخوف و ترس او در روزگاری

Науфтодаст ҳаргизи трсгорӣ

نیفتادست هرگز ترسگاری

Ту ӯро дидае поки гавҳар ?

تو او را دیدهٔ ای پاک گوهر؟

Варои гуфтои марои он ҷойгаҳ бар

ورا گفتا مرا آن جایگه بَر

Чу рафт он ҷойгаҳ ӯро чунон дид

چو رفت آن جایگه او را چنان دید

зи бими теғи маргаши бим ҷон дид

ز بیم تیغِ مرگش بیم جان دید

Бзорӣу нзорӣ чун хаёлӣ

بزاری و نزاری چون خیالی

Танӣ лоғар бимонанд ҳилолӣ

تنی لاغر بمانند هلالی

з ҳар чашмаш чу силии хӯни равона

ز هر چشمش چو سیلی خون روانه

Дилии пари туфи забонӣ чун забона

دلی پر تف زبانی چون زبانه

Кафан дар пешу гӯрии канда дар бар

کفن در پیش و گوری کنده در بر

Бшкл мурда бинишаста бар сар

بشکل مردهٔ بنشسته بر سر

Увайсаш гуфт эй номаҳрами роз

اُوَیسش گفت ای نامحرم راز

Бад-ӣни гӯр ва кафан монадӣ зи ҳақи боз

بدین گور و کفن ماندی ز حق باز

Хаёли хештанро май парастӣ

خیال خویشتن را می‌پرستی

Ҳамаи гӯру кафанро май парастӣ

همه گور و کفن را می‌پرستی

Турои гӯру кафан машғӯл карда

ترا گور و کفن مشغول کرده

Басии солати зҳқ маъзул карда

بسی سالت زحق معزول کرده

Турои сӣ соли бути гӯру кафан буд

ترا سی سال بُت گور و کفن بود

Ки дар роҳи худояти роҳи зан буд

که در راه خدایت راه زن بود

Чўон офат бидид он марди дрхўиш

چوآن آفت بدید آن مرد درخویش

Баромади ҷон азон дил дода дарвеш

برآمد جان ازان دل داده درویش

Чу аз сари ҳақиқат кӯр афтод

چو از سرّ حقیقت کور افتاد

Бузади як наъраи вдр гӯр афтод

بزد یک نعره ودر گور افتاد

Чу мурғӣ бар парид аз дом ҳастӣ

چو مرغی بر پرید از دامِ هستی

Бамурд ва боз раст аз бути парастӣ

بمُرد و باز رست از بت پرستی

Чунин касро ки зуҳдӣ бе ҳисобаст

چنین کس را که زهدی بی‌حسابست

Чу азгўру кафан чандин ҳиҷобаст

چو ازگور و کفن چندین حجابست

Ҳиҷоби ту з шеър афтод оғоз

حجاب تو ز شعر افتاد آغاز

Ки Монии ту бад-ӣни бут аз худои боз

که مانی تو بدین بت از خدا باز

Басии бут буд гӯногӯни шикастам

بسی بت بود گوناگون شکستم

Кунун дар пеши шеърами бути пурситам

کنون در پیش شعرم بت پرستم

Ҳазорон банди чубини брФкндм

هزاران بندِ چوبین برفکندم

Кунун аз банд зарринаст бандам

کنون از بندِ زرّینست بندم

Биппарамгар бтрки банди гирам

بپرّم گر بترک بند گیرم

Вагарнаи сарнигӯн дар банд меРом

وگرنه سرنگون در بند میرم

Ба бут чун аз худо май бози гирдам

به بُت چون از خدا می باز گردم

Чигуна бо худои ҳам рози гирдам

چگونه با خدا هم راز گردم

Блоӣии кони маро дар гардан омад

بلائی کان مرا در گردن آمد

Яқин донам ки он ҳам аз ман омад

یقین دانم که آن هم از من آمد

Сухани чандин ки бар ту хонд аттор

سخن چندین که بر تو خواند عطّار

Агар бар хеш хондӣ ҳеҷ якбор

اگر بر خویش خواندی هیچ یکبار

Бақадр азчрх ҳафтум даргузаштӣ

بقدر ازچرخِ هفتم درگذشتی

зи хайли қудсёни бартари гузаштӣ

ز خیل قدسیان برتر گذشتی

Зиҳии қисса ки аз шавамӣ гуфтор

زهی قصّه که از شومیِ گفتار

Сегӣ барраад , шавад мардуми гирифтор

سگی برهد، شود مردم گرفتار

Дило чун нест мнзлгоҳти ӣнҷо

دلا چون نیست منزلگاهت اینجا

Нгўнсористи оби ваҷоҳати ӣнҷо

نگونساریست آب وجاهت اینجا

Сар аз обӣу ҷоҳии брмёўр

سر از آبی و جاهی برمیاور

Фурӯи брхўну оҳии брмёўр

فرو برخون و آهی برمیاور

Забон будӣ басӣ акнӯн чу мардон

زبان بودی بسی اکنون چو مردان

зи сар то пои худро гӯши гардон

ز سر تا پای خود را گوش گردان

Басои офат ки гуё аз забон ёфт

بسا آفت که گویا از زبان یافت

Чу сомит буд зари иззат азон ёфт

چو صامت بود زر عزّت ازان یافت

Қаламро сар задани доими азонст

قلم را سر زدن دایم ازانست

Ки ӯро дар даҳоне ду забонаст

که او را در دهانی دو زبانست

Тарозу чун забон берун зад аз ком

ترازو چون زبان بیرون زد از کام

Бики як ҷӯ ҳисобаш кард айём

بیک یک جَو حسابش کرد ایّام

Заҳри узви ту фардои рӯзи маҳшар

زهر عضو تو فردا روزِ محشر

Забонат банд хоҳад кард довар

زبانت بند خواهد کرد داور

Азон сӯсан бозодӣ раседаст

ازان سوسن بآزادی رسیده‌ست

Ки ӯ бо даҳ забон гунаҳгӣ гузидаст

که او با ده زبان گنگی گزیده‌ست

Чўхўоҳии гашт ҳамчун кӯҳи хомӯш

چو خواهی گشت همچون کوه خاموش

Кафӣ бар лаб чу дрёӣӣ мазан ҷӯш

کفی بر لب چو دریائی مزن جوش