Яке аъробӣ омад пеши меҳтар

یکی اعرابی آمد پیشِ مهتر

Канори хеш муҳкам карда дар бар

کنار خویش محکم کرده در بر

Бадви гуфто ки ман исломи орм

بدو گفتا که من اسلام آرم

Агар гўӣӣ чаҳ дорам дар канорам

اگر گوئی چه دارم در کنارم

Паямбар гуфт дории як кабӯтар

پیمبر گفت داری یک کبوتر

Гирифтаи ду кабӯтари бача дар бар

گرفته دو کبوتر بچه در بر

зи сидқи мӯъҷизи он садри олӣ

ز صدق مُعجز آن صدرِ عالی

Ба сидқи дили мусулмони гашти ҳоле

به صدق دل مسلمان گشت حالی

Бадв гуфт ин ки гуфтат эй паямбар

بدو گفت این کِه گفتت ای پیمبر

Паямбар гуфт ҳақи султони Акбар

پیمبر گفت حق سلطانِ اکبر

Дар он дам ҳар ки онҷо аз араб буд

در آن دم هر که آنجا از عرب بود

зи баҳри он кабӯтар дар аҷаб буд

ز بهر آن کبوتر در عجب بود

Ки он ҳар ду кабӯтари бача дар ҳам

که آن هر دو کبوتر بچّه در هم

Бзир пуркашида буд муҳкам

بزیر پرکشیده بود محکم

Паямбар гуфт эй асҳобу ансор

پیمبر گفت ای اصحاب و انصار

Шуморо чаҳ аҷаб ояд азин кор

شما را چه عجب آید ازین کار

Баҳақи он хдоӣии кошкоро

بحقّ آن خدائی کاشکارا

Бхлқ худ фиристодаст мо ро

بخلق خود فرستادست ما را

Ки бар ҳар ъосӣӣ кандар ҷаҳонаст

که بر هر عاصئی کاندر جهانست

Худои сад бори мушфиқтар азонст

خدا صد بار مشفق تر ازانست

Ки ин модари бад-ӣни ду бачаи имрӯз

که این مادر بدین دو بچّه امروز

Казу гаштед ҷумла шафқат омӯз

کزو گشتید جمله شفقت آموز