Чунин нақласт дар ахбори кони рӯз
چنین نقلست در اخبار کان روز
Ки бархезад қиёмат ваон ҳамаи сӯз
که برخیزد قیامت وان همه سوز
Ҷавонӣ дар миён ояд музайян
جوانی در میان آید مزیَّن
Бигард ӯ ҳазорон мқръаҳи зан
بگرد او هزاران مقرعه زن
Заҳри сӯи роҳ май ҷӯянди онгоҳ
زهر سو راه میجویند آنگاه
Ҷаҳонӣ медиҳанд аз баҳр ӯ роҳ
جهانی میدهند از بهر او راه
Бхозни пас хитоб ояд зи ҷаббор
بخازن پس خطاب آید ز جبّار
Ки ӯро дар фалони қасрии фурӯди ор
که او را در فلان قصری فرود آر
Дарон қасраши фурӯди оранди дилшод
دران قصرش فرود آرند دلشاد
Ҳамаи ҳурони зи шавқ ӯ бФрёд
همه حوران ز شوق او بفریاد
Дарича бошад он қасри накӯ ро
دریچه باشد آن قصر نکو را
Ҳазор ва ду ҳазор аз ҳар сӯ ӯ ро
هزار و دو هزار از هر سو او را
Баҳри даракон ҷавон мебингарад рост
بهر درکان جوان میبنگرد راست
Худои хешро бинад ки онҷост
خدای خویش را بیند که آنجاست
Ҳазорон дргшоид ҳар замонӣ
هزاران درگشاید هر زمانی
Заҳри ду зоҳираш гардад ҷаҳонӣ
زهر دو ظاهرش گردد جهانی
Вале дар ҳар ҷаҳон аз марду зан ӯ
ولی در هر جهان از مرد و زن او
На бинад ҷузи худои хештан ӯ
نه بیند جز خدای خویشتن او
Дўъолмро таманноӣ висоласт
دوعالم را تمّنای وصالست
Валек он ҷумла савдоӣ маҳоласт
ولیک آن جمله سودای محالست
На ҳар касро расад бўӣӣ аз онҷо
نه هر کس را رسد بوئی از آنجا
На ҳар чавгон занад гўӣӣ аз онҷо
نه هر چوگان زند گوئی از آنجا
Дилӣ бояд зи ҳақи тарсону бирён
دلی باید ز حق ترسان و بریان
Забонӣ аз раҳаш прессону тарсон
زبانی از رهش پُرسان و ترسان
Турогар бо тўӣӣ онаст пеша
ترا گر با توئی آنست پیشه
Ки май тарсӣ ва май пурсӣ ҳамеша
که میترسی و میپُرسی همیشه
Ниҳодати ҷумлаи ин андеша гирад
نهادت جمله این اندیشه گیرد
Ҳамаи шаҳри дилати ин пеша гирад
همه شهر دلت این پیشه گیرد
Ки то як лаҳзаи буии он тавон барад
که تا یک لحظه بوی آن توان برد
Валикин аз машоми ҷони тавон барад
ولیکن از مشام جان توان برد
Турои умри ҳақиқӣ он замонаст
ترا عمر حقیقی آن زمانست
Ки ҷонат дар ҳузури длстонст
که جانت در حضور دلستانست
Вагар умри ту берун зин ҳисобаст
وگر عمر تو بیرون زین حسابست
Баҳри дам дар ҳисобат сад ҳиҷобаст
بهر دم در حسابت صد حجابست