Чунин хондам ки дар маҳшари ҷавонӣ
چنین خواندم که در محشر جوانی
Даройади ваз худо хоҳад амоне
درآید وز خدا خواهد امانی
Бғоити ҷурм ӯ бисёр бошад
بغایت جُرمِ او بسیار باشد
Вале қозии фазлаш ёр бошад
ولی قاضی فضلش یار باشد
Млоик мекунанд онҷои шитобаш
ملایک میکنند آنجا شتابش
Ки пеши оранд дар дӯзахи азобаш
که پیش آرند در دوزخ عذابش
Ҳамеи ҳоле хитоб ояд зи даргоҳ
همی حالی خطاب آید ز درگاه
Ки аз чаҳ мекашид ӯро дарин роҳ
که از چه میکشید او را درین راه
Чунин гӯйанд метозем ӯ ро
چنین گویند میتازیم او را
Ки то дар дӯзах андозем ӯ ро
که تا در دوزخ اندازیم او را
Хитоб ояд дигар аммо муаммо
خطاب آید دگر امّا معمّا
Ки ҳастем эй аҷаб бо ӯ баҳами мо
که هستیم ای عجب با او بهم ما
Шуморо ин наме бояд шунидан
شما را این نمیباید شنودن
Ки мо ҳар ду баҳами хоҳем бӯдан
که ما هر دو بهم خواهیم بودن
Млоики ин сухан нашунида бошанд
ملایک این سخن نشنیده باشند
На ҳаргизи ин каромат дида бошанд
نه هرگز این کرامت دیده باشند
Азин ҳайбати ҳама хомӯш гирданд
ازین هیبت همه خاموش گردند
Билразанд онгаҳе биҳуш гирданд
بلرزند آنگهی بیهوش گردند
Хитоб ояд ҷавонро к-эии парешон
خطاب آید جوان را کای پریشان
Чаҳ май поӣӣ ?ҳулло бигурез азишон
چه میپائی هلا بگریز ازیشان
Ҷавон гуяд худоё дар чунин ҷой
جوان گوید خدایا در چنین جای
Ки на сар дорад ин водии венаи пой
که نه سر دارد این وادی ونه پای
Куҷои ёрам шудан аз растхезӣ
کجا یارم شدن از رستخیزی
Ки нест ин ҷойгаҳи роҳи гурезӣ
که نیست این جایگه راه گریزی
Хитоб ояд ки эй дар айни мастӣ
خطاب آید که ای در عین مستی
Биё дар мо гурез аз ҷумлаи рстӣ
بیا در ما گریز از جمله رستی
Ҷавон гуяд марои ин ёргӣ нест
جوان گوید مرا این یارگی نیست
Ки нақди ман ба ҷуз бечорагӣ нест
که نقد من به جز بیچارگی نیست
Магари ту фазли худ дар кори оре
مگر تو فضل خود در کار آری
Маро дар пардаи асрори оре
مرا در پردهٔ اسرار آری
Худовандаши бипушад аз каромат
خداوندش بپوشد از کرامت
Кунад пинҳонаш аз халқи қиёмат
کند پنهانش از خلق قیامت
Бдўлти ҷои асрораши расонад
بدولت جای اسرارش رساند
Бхлўтгоаҳи дидораши расонад
بخلوتگاه دیدارش رساند
Млоик чун бҳўш оянд онгоҳ
ملایک چون بهوش آیند آنگاه
На бенанди он ҷавонро бар сари роҳ
نه بینند آن جوان را بر سر راه
Биҷӯяндаши басӣ аммо наёбанд
بجویندش بسی امّا نیابند
Баҳр сўӣӣ бамурдӣ ме шитобанд
بهر سوئی بمردی میشتابند
Баҳақ гӯйанд хасми мо куҷо шуд
بحق گویند خصم ما کجا شد
Магар дар олами боқӣ фано шуд
مگر در عالم باقی فنا شد
Биҳишту дӯзахи ин соъат биҷустем
بهشت و دوزخ این ساعت بجُستیم
Наме байнам ва аз вай даст шастем
نمیبینم و از وی دست شستیم
Ту майдонӣ илоҳии кӯ куҷо шуд
تو میدانی الهی کو کجا شد
Агар бо мо нгўӣии ҷон мо шуд
اگر با ما نگوئی جان ما شد
Хитоб ояд ки ин аз ҳикмати мост
خطاب آید که این از حکمت ماست
Ки дар пардаи сарои исмати мост
که در پرده سرای عصمت ماست
Чу ӯро ҳаст пеши мо қарорӣ
چو او را هست پیش ما قراری
Шуморо нест бо ӯ ҳеҷ корӣ
شما را نیست با او هیچ کاری
Кунун ӯ донад ва мо ҷовдона
کنون او داند و ما جاودانه
Шуморо рафт бояд аз миёна
شما را رفت باید از میانه
Аноят чун зи пишон ёр бошад
عنایت چون ز پیشان یار باشد
Куҷои андари миён ағёр бошад
کجا اندر میان اغیار باشد
Вале аввали набиро дар ҳидоят
ولی اوّل نبی را در هدایت
Намояди офтобӣ дар аноят
نماید آفتابی در عنایت
Аноятгар туро бо хос гирад
عنایت گر ترا با خاص گیرد
Ҳамаи нуқсони ту ихлос гирад
همه نقصان تو اخلاص گیرد
Кунад дидори хешати ошкора
کند دیدار خویشت آشکاره
Ки то карт набошад ҷузи назора
که تا کارت نباشد جز نظاره