Ҷаҳони сидқи шайхи гўргонӣ
جهان صدق شیخ گورگانی
Ки қутби вақти худ буд аз маъонӣ
که قطب وقت خود بود از معانی
Яке гурбаи бадӣ дар хонақоҳаш
یکی گربه بدی در خانقاهش
Ки дидӣ шайхи рӯзӣ чанд роҳаш
که دیدی شیخ روزی چند راهش
Магар дар даст ва дар пой аз адимш
مگر در دست و در پای از ادیمش
Ғилофӣ карда будандӣ муқӣмаш
غلافی کرده بودندی مقیمش
Ки то чун меравад ҳар лаҳза аз ҷой
که تا چون میرود هر لحظه از جای
На даст ӯ шавад олӯда на пой
نه دست او شود آلوده نه پای
Замонӣ дар канор шайх рафтӣ
زمانی در کنار شیخ رفتی
Замонӣ бар сар саҷҷода хуфтӣ
زمانی بر سر سجّاده خفتی
Чу будӣ соъатӣ дар додӣ овоз
چو بودی ساعتی در دادی آواز
Ки то ходим бар ӯ омадӣ боз
که تا خادم بر او آمدی باز
Бадаст худ бибастӣ дстўонш
بدست خود ببستی دستوانش
Вази онҷои он замон кардӣ рӯонаш
وز آنجا آن زمان کردی روانش
Бмтбх буд мأўогаҳи гирифта
بمطبخ بود مأواگه گرفته
Набӯдӣ гӯштӣ аз ваии наҳуфта
نبودی گوشتی از وی نهفته
Набардии ҳеҷ чиз аз пухтау хом
نبُردی هیچ چیز از پخته و خام
Магари чизе ки додандӣ бҳнгом
مگر چیزی که دادندی بهنگام
Амини хонақоҳу суфра будӣ
امین خانقاه و سفره بودی
Надидӣ кас ки чизе дар рабӯдӣ
ندیدی کس که چیزی در ربودی
Магари як рӯз дар матбахи шабонгоҳ
مگر یک روز در مطبخ شبانگاه
Зтобаҳи гӯштии брбўд ногоҳ
زتابه گوشتی بربود ناگاه
Ба охири ходим ӯро чун талаб кард
به آخر خادم او را چون طلب کرد
Басии гӯшаши бимолид ва أдб кард
بسی گوشش بمالید و أدب کرد
Биёмад гурбаи пеши шайхи дигар
بیامد گربه پیش شیخ دیگر
Нишаст аз хашм дар кунҷии муҷовир
نشست از خشم در کُنجی مجاور
Талаб кардаш зи ходими шайхи онгоҳ
طلب کردش ز خادم شیخ آنگاه
Бигуфташ ходим онч афтод дар роҳ
بگفتش خادم آنچ افتاد در راه
Бихонад он гурбаро шайхи вафодор
بخواند آن گربه را شیخ وفادار
Бадви гуфто чаро кардӣ чунин кор
بدو گفتا چرا کردی چنین کار
Магари он гурба буд обистани онгоҳ
مگر آن گربه بود آبستن آنگاه
Шуд ва оварад се бача ба се роҳ
شد و آورد سه بچّه به سه راه
Ба пеш шайхашон биниҳод брхок
به پیش شیخشان بنهاد برخاک
Дарахтӣ дид онҷои сахти ғамнок
درختی دید آنجا سخت غمناک
зи хашми ходим онҷо рафт ва бинишаст
ز خشم خادم آنجا رفت و بنشست
Назар бикшоду лаб аз бонг дар баст
نظر بگشاد و لب از بانگ در بست
Чу шайх он дид аз ходим барошуфт
چو شیخ آن دید از خادم برآشفت
Таъаҷҷуб кард шайху хешро гуфт
تعجّب کرد شیخ و خویش را گفت
Ки гурба маъзӯр будаст
که گربه بی شکی معذور بودست
з хӯрд хештани бас давр будаст
ز خورد خویشتن بس دور بودست
Азуи ин ки тарки адаб буд
ازو این که ترک ادب بود
Вале аз эҳтиёҷаши ин талаб буд
ولی از احتیاجش این طلب بود
Касеро дар зарура гар мақомаст
کسی را در ضرورة گر مقامست
Шавад ҳолеи мубоҳаш гар ҳаромаст
شود حالی مُباحش گر حرامست
Барои бача кам аз анкабутӣ
برای بچّه کم از عنکبوتی
برارد аз даҳони шери қӯтӣ
برآرد از دهان شیر قوتی
зи гурба ончӣ кард ӯ на ғарибаст
ز گربه آنچه کرد او نه غریبست
Ки пайванди бача корӣ аҷибаст
که پیوند بچه کاری عجیبست
Туро то бача зоҳир нагардад
ترا تا بچّهٔ ظاهر نگردد
Ғами як бача дар хотир нагардад
غم یک بچّه در خاطر نگردد
Бходм гуфт шайхи кори дида
بخادم گفت شیخ کار دیده
Ки ҳаст ин бе забони тимори дида
که هست این بیزبان تیمار دیده
зи чашми ту бостодст бар шох
ز چشم تو باستادست بر شاخ
БостғФор гардад бо ту густох
باستغفار گردد با تو گستاخ
Ҳамеи ходими зи сар дастор биниҳод
همی خادم ز سر دستار بنهاد
Бар гурбаи бостғФори устод
بر گربه باستغفار استاد
На истиғфор ӯро ҳеҷ асар буд
نه استغفار او را هیچ اثر بود
На дар ваии гурбаро рӯй назар буд
نه در وی گربه را روی نظر بود
Ба охир шайх шуд ҳарфӣ бирав хонд
به آخر شیخ شد حرفی برو خواند
Шафоат кард ва аз шохаш фурӯ хонд
شفاعت کرد و از شاخش فرو خواند
Фурӯд омад зи болои гурба ногоҳ
فرود آمد ز بالا گربه ناگاه
Ба пой шайх меғалатед дар роҳ
به پای شیخ میغلطید در راه
Хурӯшӣ аз миён ҷамъ бархест
خروشی از میان جمع برخاست
Заҳри дили оташӣ чун шамъ бархест
زهر دل آتشی چون شمع برخاست
Ҳама аз гурбаи ҳам ранги гаштанд
همه از گربهٔ هم رنگ گشتند
Ба шукри он шукри ҳам танги гаштанд
به شُکر آن شَکَر هم تنگ گشتند
Агар сад оламат пайванд бошад
اگر صد عالمت پیوند باشد
На чун пайванди як фарзанд бошад
نه چون پیوند یک فرزند باشد
Касе кӯи фориғ аз фарзанд омад
کسی کو فارغ از فرزند آمد
Худои пок бе монанди омад
خدای پاک بیمانند آمد