Чу ёқӯб ва чу Юсуфи он ду дилдор

چو یعقوب و چو یوسف آن دو دلدار

Баҳами дигари расиданди охири кор

بهم دیگر رسیدند آخر کار

Падар гуфташ ки эй чашму чароғам

پدر گفتش که ای چشم و چراغم

Чу аз гиряи бполўдии димоғам

چو از گریه بپالودی دماغم

Маро дар кулбаи аҳзони нишондӣ

مرا در کلبهٔ احزان نشاندی

Ҷаҳонии оташам дар ҷон фишондӣ

جهانی آتشم در جان فشاندی

Бчндини гоҳи хуши дами дркшидӣ

بچندین گاه خوش دم درکشیدی

Ту гўӣии ҳаргизам рӯзӣ надидӣ

تو گوئی هرگزم روزی ندیدی

Чаро кардӣ чунин бедодии охир

چرا کردی چنین بیدادی آخر

Бмни як номаи нФрстодии охир

بمن یک نامه نفرستادی آخر

Падар дар дарди чандини гоҳ аз ту

پدر در درد چندین گاه از تو

Дилат медод , беогоҳ аз ту

دلت می‌داد، بی آگاه از تو

Бходм гуфт Юсуф эй тноўр

بخادم گفت یوسف ای تناور

Бирав он номҳо назд ман овар

برو آن نامها نزد من آور

Шуд он мард ва брФтн кард оҳанг

شد آن مرد و برفتن کرد آهنگ

Ҳазорон нома беш оварад икрнг

هزاران نامه بیش آورد یکرنگ

Навиштаи ҷумлаи бисмии аллоҳ бар сар

نوشته جمله بسم الله بر سر

Вале чун барфи он боқии дигар

ولی چون برف آن باقی دیگر

Падарро гуфт эй шамъи биҳиштам

پدر را گفت ای شمع بهشتم

Ман ин ҷумлаи басӯи ту навиштам

من این جمله بسوی تو نوشتم

зи шарҳи ҳолу аҳволи саломат

ز شرح حال و احوال سلامت

Чу ман бнўштмии ҷумлаи тамомат

چو من بنوشتمی جمله تمامت

Биҷузи номи худои болои нома

بجز نام خدا بالای نامه

Нмондии хати зи сар то пои нома

نماندی خط ز سر تا پای نامه

Ҳамаи номаи брнги барфи гаштӣ

همه نامه برنگ برف گشتی

Ки бехат монадӣ ва бе ҳарфи гаштӣ

که بی خط ماندی و بی حرف گشتی

Раседӣ Ҷабраил онгаҳ зи ҷаббор

رسیدی جبرئیل آنگه ز جبّار

Ки нафаристӣ бадви як номаи зинҳор

که نفرستی بدو یک نامه زنهار

Кигар нома фиристӣ сӯии он пер

که گر نامه فرستی سوی آن پیر

Шавад хат чу қӣри нома чун шер

شود خط چو قیر نامه چون شیر

Кунун узри ман муштоқи ин буд

کنون عذر من مشتاق این بود

Ки нома нофиристодан чунин буд

که نامه نافرستادن چنین بود

Агарчӣ хостами ман ҳақ наме хост

اگرچه خواستم من حق نمی‌خواست

Азон кории бадаст ман нашуд рост

ازان کاری بدست من نشد راست

Агар меҳри писар ҳосил кунӣ ту

اگر مهر پسر حاصل کنی تو

Чгар хӯрдани басӣ дар дил кунӣ ту

چگر خوردن بسی در دل کنی تو

Писар гарчи чу Юсуф хуб бошад

پسر گرچه چو یوسف خوب باشد

Турои ғам хӯрдан ёқӯб бошад

ترا غم خوردن یعقوب باشد

Ки хоҳад ёфт фарзандӣ чу Юсуф

که خواهد یافت فرزندی چو یوسف

Басӣ ёқӯб хӯрд аз ваии таъассуф

بسی یعقوب خورد از وی تأسف

Падар ҳаргиз набошад ҳамчуи ёқӯб

پدر هرگز نباشد همچو یعقوب

Басӣ хӯн хӯрд бе он Юсуфи хуб

بسی خون خورد بی آن یوسف خوب

Агар ҳастӣ писари ҷонати падари сӯхт

اگر هستی پسر جانت پدر سوخت

Вагар ҳастӣ падари чашмат писар дӯхт

وگر هستی پدر چشمت پسر دوخت

Турои ҳуҷҷати дарин канаи вилоят

ترا حجّت درین کُنه ولایت

Тамомаст эй писари ин як ҳикоят

تمامست ای پسر این یک حکایت